Hij begint bij de verwarring die velen kennen. Die ene zin – ‘velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren’ – kan je vastzetten. Je kunt er bang van worden, onzeker, alsof het uiteindelijk toch buiten je om beslist wordt. En precies daar legt hij de vinger op: ‘De duivel kan met deze tekst je lelijk om de oren slaan’. Niet om de Bijbel verdacht te maken, maar om te laten zien hoe makkelijk woorden verdraaid worden.

Langzaam ontvouwt zich dan het verhaal. De eersten die uitgenodigd waren – de verkorenen – willen niet komen. Ze slaan er geen acht op. En dan gebeurt het onvoorstelbare: de deuren gaan wijd open voor iedereen. ‘Zowel slecht als goede mensen’ worden binnengebracht. De zaal loopt vol. Het feest gaat door.

En midden in dat alles klinkt die warme, dringende uitnodiging: ‘Kom, alle dingen zijn nu gereed.’ Het gaat niet om wat jij meebrengt. Zelfs het bruiloftskleed ligt al klaar. Je hoeft je alleen te laten aankleden – leven van genade, niet van jezelf.

Zo wordt deze gelijkenis geen bedreiging, maar een open deur. Een God die roept, meent het echt – en ziet ernaar uit dat zijn huis vol wordt.

“In het begin schiep God…” en Johannes haakt daar later op in: “In het begin was het Woord.” Kerst blijkt geen los verhaal, maar het moment waarop de Schepper Zijn eigen schepping binnentreedt. God wordt mens. Als dát niet waar is, stort alles in.

Vanaf Genesis 3 klinkt al de belofte. Bij Noach zien we oordeel én redding. Bij Abraham een ram in de struiken; een vooruitwijzing naar het Lam. Door koningen, profeten en mislukkingen heen groeit het verlangen naar die ene volmaakte Koning.

Wil je zien hoe alles samenkomt? Dan móét je deze lezing beluisteren.

Daarbij wijst hij op de belofte van Jezus in Johannes 10: ‘Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij en Ik geef hun het eeuwig leven.’ Wie Zijn stem hoort, ontvangt leven. Tegelijk schetst hij eerlijk de ernst van de zonde: de mens staat van nature schuldig voor God. Maar juist daarin schittert het evangelie, want ‘hierin is de liefde van God geopenbaard, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft.’

De woorden uit Johannes 6 – ‘Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekt’ – zijn volgens de spreker geen dreiging, maar troost. Als iemand verlangt naar Christus, is dat al Gods werk. ‘De Vader trekt niet met ijzeren kettingen, maar met de koorden van de liefde.’

God spreekt tot het hart door Zijn Woord. Zoals bij Augustinus, die geraakt werd toen hij las: ‘Bekleed u met de Heere Jezus Christus.’ Wanneer dat gebeurt, komt er rust en zekerheid. Dan klinkt het mee met Romeinen 8: niets ‘zal ons kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus is.’

Hij schildert het rauw en eerlijk: Jezus ‘kronkelde op en neer’ aan het kruis, happend naar adem. En dan klinkt die aangrijpende roep: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Het is geen romantisch plaatje. Allesbehalve. Het is vernedering, spot en duisternis. Boven Zijn hoofd staat: ‘Dit is Jezus, de koning van de Joden.’ En juist dat bordje maakt alles scherper.

We spreken vaak over Jezus als offer, als Lam. Maar, zegt Rijsdijk, wat betekent het dat Hij daar hing als koning? ‘Anderen heeft Hij verlost. Zichzelf kan Hij niet verlossen.’ Dat spotwoord blijkt de kern te zijn. Hij redt nu juist door Zichzelf niet te redden.

Als koning verslaat Hij de vijand, niet met geweld maar door Zich te laten breken. Als rechtvaardige koning gaat Hij ‘voor jou, in jouw plaats de gevangenis in’. Hij draagt de straf om zondaren welkom te heten in Zijn rijk.

Welke koning doet dat? Daarom eindigt de avond verwonderd en persoonlijk: ja, dát is mijn Koning.

Naast de innerlijke strijd, werd hem een preek doorgestuurd waarin de dominee de waarschuwing deed aan zijn hoorders: ‘Pas op, je wordt bedrogen voor de eeuwigheid.’ Tegen die achtergrond toch het evangelie preken deze avond: ‘Ik voel er niks van. Ik ervaar het op dit moment helemaal niet. Alleen maar het tegendeel.’

Die ervaring staat niet op zichzelf, maar illustreert iets van de boodschap deze toerustingsavond. Want meteen voegt hij eraan toe: ‘Ik moet het van mijn Meester hebben en die zal het ook vanavond geven.’ Niet je gevoel, maar Gods belofte is beslissend!

Dat onderstreept hij met een aangrijpend beeld uit zijn eigen leven. Zijn dochter kreeg te horen: ‘Je hebt misschien nog twee weken te leven. Je mag naar huis om te sterven.’ Ze hield haar bijbeltje zo stevig vast dat ‘de vingerafdrukken in de kaft van de Bijbel’ stonden. In die herinnering wordt het zichtbaar: ‘Zoveel waarde heeft het Woord. Niet jouw gevoel.’ In het Woord; dáár ligt je houvast.

Vanuit Romeinen ontvouwt hij wat dat betekent. Het evangelie is volgens Paulus dat Gods rechtvaardigheid wordt aangeboden aan mensen die ‘de eeuwige dood hebben verdiend’. ‘Het is niet waar omdat ik het ervaren heb, maar het is waar omdat God het beloofd heeft.’ Wie door het geloof Christus omhelst, is rechtvaardig voor God. ‘In de ogen van God een rechtvaardige. En wie zijn we dan in onszelf? Een goddeloze.’

Dat spanningsveld moet je leren verdragen. ‘Het geloof gaat soms dwars tegen het gevoel in.’ Ons gevoel en onze bevinding kunnen zelfs ‘grote vijanden’ zijn van Gods belofte. Daarom zegt hij: leef ‘door het geloof uit de Schrift, uit het Woord. Op Uw Woord heb ik gehoopt.’

Vervolgens spreekt Simons over vrijheid in Christus. In Romeinen 6 krijgt de zonde ‘een knak’. De macht is gebroken, ook al ervaar je dat lang niet altijd. Maar Romeinen 7 laat zien dat we ook bevrijd zijn van de wet. Met het beeld van een huwelijk maakt de apostel Paulus dat duidelijk. De wet is als een man die telkens zegt: ‘Doe dat.’ De vrouw wil gehoorzamen, maar faalt steeds. Dan hoort ze van een andere man die zegt: ‘Ik zal het voor je doen.’ Dat is Christus. Maar zolang ze met de eerste man getrouwd is, kan ze niet naar Hem toe. ‘Er is maar één oplossing. De dood.’

En dan klinkt het bevrijdende woord: ‘Jullie zijn ook gestorven… door het lichaam van Christus.’ De wet is niet gestorven, maar wij zijn door het geloof gestorven aan de wet. ‘De wet kan niks meer van je eisen.’ Dat is vrijheid. Niet wetteloosheid, maar uit genade een nieuw huwelijk met Christus. ‘Waarom ben je met Christus getrouwd? Omdat ik God vruchten zou dragen. Niet maken, niet presteren, maar dragen.’

Daarom zegt hij: ‘Je mag alles, maar je wil niet alles meer.’ Niet omdat de zweep nog boven je hangt, maar omdat ‘de liefde van Christus in mijn hart is uitgestort.’ Vrijheid is leven uit liefde, niet uit dwang.

Steeds weer keert Simons terug naar de kernvraag: ‘Ben je rechtvaardig voor God?’ Want wie in Christus is, ‘die is rechtvaardig, heilig en verlost.’ Dat is geen gevoel dat komt en gaat, maar een belofte die vastligt in Gods Woord. En daarin ligt de ware vrijheid.

Hij tekende in zijn lezing de ernst van Jezus’ woorden: ‘De deur werd gesloten’. Niet iedereen zal binnengaan, zelfs niet allen die uiterlijk lijken mee te doen. ‘Ze hadden allemaal lampen, maar slechts vijf hadden olie.’ Die olie – een beeld van de Heilige Geest, van vreugde en verlangen – maakt het verschil. Want geloof is niet erfelijk of overdraagbaar: ‘je kunt niet leven op het geloof van een ander.’

Hij riep op tot waakzaamheid en verlangend uitzien naar Jezus’ komst, want ‘de bruidegom komt eraan.’ Het is geen boodschap van angst, maar van hoop: ‘De kerk is niet op weg naar een begrafenis, maar naar een feest.’ En terwijl de wereld in chaos is, klonk het hoopvolle refrein: ‘Hij komt. Halleluja. Amen.’

In deze lezing laat ds. A.Th. (Anne) van Olst op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht zien hoe verschillend die vraag kan klinken. Gideon vraagt om een teken, maar zelfs een nat schapenvachtje neemt zijn twijfel niet weg. Zacharias vraagt: ‘Hoe zal ik dat weten?’ – en moet zwijgen. Gesloten twijfel, noemt Van Olst dat: ‘meer geloof hechten aan je eigen vraagtekens dan aan Gods uitroeptekens.’

Maar er is ook een andere toon. Maria vraagt: ‘Hoe zal dat mogelijk zijn?’ Geen verzet, maar overgave. En haar antwoord wordt een gebed: ‘Zie, de dienares van de Heere. Laat met mij geschieden overeenkomstig Uw woord.’ Dat is open aarzeling, ruimte voor God.

Vervolgens wijst Van Olst op het grootste teken door God gegeven. Niet spectaculair. Geen vuur uit de hemel. ‘Dit zal voor u het teken zijn: u zult het kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe.’ Zó gewoon. Zó kwetsbaar. Maar daarin ligt Gods hart.

Wil je een teken? ‘Ga en vind.’ Ga naar Jezus. Hij laat Zich vinden. Dat is genoeg.

Aan de hand van Het verlaten individu van Esther van Fenema schetst hij onze tijd. De zeven hoofdzonden – hoogmoed, hebzucht, lust, woede en meer – zijn springlevend. We zijn, zegt zij, ‘onszelf als God gaan zien’. Het gevolg is een achtste zonde: leegte. We scrollen, vergelijken, blazen onszelf op als een ‘blaasbalg’, maar vanbinnen blijft het leeg.

De kern ligt volgens ds. Budding bij hoogmoed. Paulus’ woorden klinken krachtig: ‘Laat daarom niemand roemen in mensen.’ Onze identiteit kan niet rusten op waardering van anderen.

Het echte antwoord vinden we in Christus. Zoals Tim Keller benadrukt: bevrijding komt niet door jezelf op te knappen, maar door genade. ‘Wie mij echter beoordeelt, is de Heere.’ Wanneer Christus het middelpunt wordt, hoef je dat zelf niet meer te zijn. Dan ontstaat er, zoals hij het noemt, ‘heerlijk rumoer’ in je hart; en ben je werkelijk de leegte voorbij.

Hij beschrijft twee gevaren. Eerst de modern-historisch-kritische aanpak, waarin de Bijbel vooral ‘een menselijk historisch document’ wordt en wonderen ‘methodologisch onaanvaardbaar’ zijn. Dat brengt volgens hem een reeks aannames met zich mee die de tekst al bij voorbaat in stukken knipt, zoals het idee van ‘unilineaire evolutionaire ontwikkeling’ en latere redacteurs die teksten zouden ‘updaten’. Daarna volgt het postmoderne alternatief dat hij heden ten dage overal herkent: ‘het gaat minder om lezen en meer om gelezen worden.’ Maar als de letter niet meer bindt, worden ‘wij zelf het kader’ en schuift de uitkomst opvallend vaak mee met de cultuur.

Hoe dan wel? Zijn antwoord is eenvoudig en ferm: ‘lees de Bijbel als een gelovige’ en ‘lees bijbels theologisch’, als ‘geloof dat zoekt naar begrip.’ God ‘spreekt in de regels van de tekst,’ en Jezus koppelt Gods stem aan de bedoeling van de menselijke auteur. Dat laat hij concreet zien via de Immanuel-belofte. Het lijkt misschien alsof Mattheüs de tekst van Jesaja op een verkeerde manier gebruikt. Maar Mattheüs ‘heeft precies hetzelfde interpretatieperspectief’ als Jesaja, in een patroon dat via Mozes en David naar Christus wijst: de ultieme ‘God met ons.’

Hij wijst naar de geschiedenis, zoals Galileo, Kepler en Newton, en laat hen aan het woord. Zelfs nu zijn er gelovige topwetenschappers, zoals Nobelprijswinnaar Bill Phillips: ‘Het is niet onwetenschappelijk om te geloven dat er een God moet zijn…’

Daarna loopt hij langs wat wetenschap nodig heeft: wetmatigheid, logica, betrouwbare zintuigen, een betrouwbaar brein en zelfs morele spelregels. Dat alles vraagt om een fundament. Zijn kern: de Drie-enige God is ‘ultieme eenheid in ultieme veelvuldigheid.’ En het is Gods trouw die de natuur voorspelbaar maakt: ‘Zolang de aarde bestaat… [zullen] dag en nacht niet ophouden.’

Tot slot prikt hij door het idee heen dat wetenschap ‘neutraal’ zou zijn. Er zitten altijd vooronderstellingen in het spel, soms zelfs ‘ingesmokkeld’. Wie bij voorbaat alleen naturalistische verklaringen toelaat, sluit ‘a priori’ bepaalde conclusies uit en noemt alternatieven al snel ‘pseudowetenschap.’

Met een introductie over de denkbeeldige ‘dokter Dirk’ laat Carel merken waarom het niet over een klein meningsverschil gaat. Patiënt Pietje heeft een dodelijke ziekte en krijgt een ‘bewezen effectief medicijn’ aangeboden. De dokter zegt er slechts over: ‘Ik geloof er in… ik ervaar hier wel rust bij. Ik heb er een goed gevoel over.’ Pietje denkt er het zijne van. Een week later is Pietje dood. De moraal? ‘Een zeer onbekwame en liefdeloze dokter.’ Want als iets waar is, moet je durven zeggen: ‘Dit werkt echt, … dit heb je nodig, dit zijn de bewijzen.’

Daarna legt hij uit wat waarheid is: ‘Waarheid is datgene dat correspondeert met de realiteit’ – ‘objectief’ en ‘onafhankelijk’ van wat mensen vinden. Vervolgens leert hij je postmoderne uitspraken te ontmantelen door één simpele stap: ‘Pas de bewering op zichzelf toe.’ Iemand zegt: ‘Er is geen waarheid’? Stel de eenvoudige vraag: ‘Is dat waar?’ ‘Je kan niet zeker weten’? ‘Oh, ... hoe weet je dat?’ ‘Het is waar voor jou’? ‘Oké, is dat waar voor iedereen zo?’

Hij plaatst het hele postmoderne denken in de context van een geestelijke strijd: twijfel begon namelijk al in een tuin met de vraag: ‘Is het echt zo dat God gezegd heeft…?’ En Paulus’ opdracht aan de Korinthiërs heeft iets van een strategie in zich: ‘Wij breken valse redeneringen af.’

Maar staan voor waarheid vraagt meer dan argumenten: naast ‘waarheid’ is ook ‘nederigheid’ en ‘moed’ nodig. Hij waarschuwt tegelijkertijd voor ‘hyperwaarheid’: ‘Ik voel het. Dus het is de waarheid.’ Carel eindigt zijn lezing met Petrus’ stap uit de boot: ‘Heb goede moed… kom.’ Durf jij uit de boot te stappen? Bekijk de lezing en zie waarheid, liefde en moed hand in hand gaan – en waarom dit jou raakt.

Beluister ook de eerste lezing: Jezus plus ... niets! 

Janse waarschuwt voor het subtiele gevaar van een ‘Jezus plus’-evangelie, zoals ook de Galaten dat kenden. ‘Als je aan genade een plusje van verdienen toevoegt, dan is genade geen genade meer.’ Paulus is radicaal: elk ander evangelie, zelfs als het van een engel komt, is vervloekt.

We willen graag terugbetalen, bewijzen dat we het waard zijn, maar dat leidt tot kramp. ‘Niet voor Gods goedkeuring, maar vanuit Gods goedkeuring’, dát is het leven in genade. ‘Als je vanavond voor de troon van God komt,’ zegt Janse, ‘zeg dan: “Omdat Hij het volbracht heeft.”’ Dat is echte vrijheid.

Beluister ook het tweede deel van deze lezing: Sta in de vrijheid! 

De bruid in Hooglied spreekt vol verlangen: “Laat hij mij kussen met de kussen van zijn mond, want uw uitnemende liefde is beter dan wijn.” Ze mist haar geliefde. Ze verlangt naar zijn nabijheid, zijn geur, zijn stem. Dat diepe verlangen weerspiegelt het verlangen van een gelovige ziel naar Christus. Zijn Woord zijn “de kussen van zijn mond”, zegt Van der Toorn, en het avondmaal zelfs “de kussen die je kunt proeven”.

Tegelijk is de bruid onzeker: “Donker van huid ben ik.” Maar de bruidegom bevestigt haar schoonheid. Zo bevestigt Christus zijn liefde aan zijn kerk — niet ondanks onze gebrokenheid, maar in genade. Zijn liefde is eeuwig, veilig en zeker. En daarin mogen wij rusten, verlangen, groeien en liefhebben.

Aan de hand van negen kenmerken – de ‘negen G’s’ – beschrijft dominee Van Campen het werk van de Geest. Het begint bij geloofszekerheid (‘Als je bij het kruis komt en je kijkt, dan valt er een pak van je hart’), en wordt vervolgd door gehoorzaamheid, grootmaken van God, gebed, gelijkvormigheid aan Jezus, geraakt worden (‘ze werden diep in het hart geraakt’), getuigen, geestesgaven en geestelijke strijd.

Hij laat zien hoe de Geest zacht maakt, richting geeft, vreugde schenkt en kracht biedt in moeilijke tijden. De kern van zijn boodschap is glashelder: ‘Heere, maak mij een beeld van U.’ De Heilige Geest wil in ons wonen, werken én ons gebruiken.

Die verwachting – het zien van Jezus – vormt de kern van zijn boodschap. Hij roept op tot waakzaamheid: ‘Want als de Bruidegom komt, dan moet de bruid klaar zijn.’ Vanuit Lukas 12 laat Den Ouden zien hoe Jezus waarschuwt voor geestelijke achteloosheid en gerichtheid op aardse dingen. ‘Zijn we rijk in God?’

Met citaten, liederen en treffende beelden – zoals dat van een oude dominee die ’s avonds zijn hoed klaarzette voor Jezus’ komst – schetst ds. Den Ouden een leven in verwachting. Hij contrasteert de verdeeldheid van westerse christenen met het vurige geloof van vervolgden, en besluit hoopvol: ‘Het hangt gelukkig niet van mijn inzet af. Hij wil het geven. Kom, Heere Jezus – kom haastig.’ Een lezing waarin verlangen naar God centraal staat.

‘Het eerste wat Jakobus zegt: “Wees verheugd.”’ Een verbijsterende oproep voor mensen die lijden. Maar dat is precies waar het om draait: Jakobus roept op om te leren denken en leven als Christus – juist te midden van beproevingen. Niet omdat pijn op zichzelf iets goeds is, maar omdat beproeving iets uitwerkt: volharding, geloofsgroei, karakter. ‘Die beproeving zorgt dat je geloofspier sterker wordt.’

Dominee Willem Jan van der Toorn benadrukt liefdevol maar krachtig dat echte wijsheid en geloof onmisbaar zijn om stand te houden. Niet een perfect geloof zonder twijfel, maar geloof dat volhardt. En hij maakt duidelijk: ‘God is goed. Altijd.’ Zelfs in verzoeking is Hij niet de oorzaak van het kwaad, maar de bron van hulp, genade en vergeving. Een troostende en bemoedigende boodschap voor wie worstelt.

Rijsdijk neemt je mee in die worstelingen: de verlegenheid, de angst voor het oordeel, de druk van mensen om je heen, of het idee dat je eerst een bijzondere roeping moet ontvangen. Maar te midden van al die stemmen klinkt het heldere evangelie: ‘Het avondmaal is ingesteld voor de geheiligden in Christus. Voor wie weten: ik heb Jezus nodig.’ En: ‘De Heere Jezus bediende het avondmaal aan Zijn discipelen, de gelovigen.’ Voor wie het avondmaal bedoeld is, hoeft geen vraag te zijn: voor ieder die op Hem vertrouwt.

Een kernpunt uit 1 Korinthe 11 waar dominee Rijsdijk tijdens de toerustingsavond dieper op ingaat, is het liefdesbevel van Jezus: ‘Doe dat tot Mijn gedachtenis.’ Hij benadrukt met liefde en klem: ‘Als Hij zegt: doe dat, dan doe je dat. Daar is geen discussie over mogelijk.’ Het is geen vrijblijvende keuze. ‘In plaats van dat je een briefje uit de hemel nodig hebt om te komen, heb je er één nodig om níét te komen, als je Zijn volgeling bent.’

Voor wie worstelt met de vraag of je wel waardig bent om aan te gaan, klinkt de bemoediging: ‘Al was je de meest onwaardige christen van Nederland, als Jezus zegt: ‘Doe dat’, dan verklaart Hij je waardig.’ Niet jij bent genoeg, maar Híj is genoeg. En wie twijfelt aan zichzelf wordt opgewekt om op het kruis van Christus te zien: ‘Dat was goed genoeg. Helemaal volbracht.’

In het tweede deel van de lezing gaat Rijsdijk dieper in op hoe Paulus de misstanden in Korinthe aankaart. Wat ging daar mis, en wat is nu juist wél de bedoeling van het avondmaal? Daar vinden we ook het antwoord op wat het betekent om ‘waardig’ deel te nemen. Het gaat niet om wie je bent, maar om hoe je deelneemt. Met geloof, liefde en berouw. En om je houding tegenover je broeder of zuster: ‘Hoe doe je tegen iemand waar Jezus van houdt?’ Paulus leert dat zelfbeproeving niet draait om in jezelf te graven, maar om je blik te richten op Christus en op de mensen om je heen. Hoe ligt het tussen God en jou? Tussen jou en anderen? Heerst Gods genade in die relaties? Dan staat niets je in de weg om aan te gaan.

Zou je dan echt mogen aangaan als je nog nooit bent geweest, als de angst voor wat anderen denken tot nu toe sterker was dan de roepstem van de Heiland? Ja, je mag gaan. Sterker nog, je móét, als je gelooft in Christus. Want: ‘Wie Jezus lief heeft, die hoort daar. Hij voor mij. Wat een feest is dan het avondmaal!’

Ds. Den Ouden benadrukt dat álles wat we nodig hebben, te vinden is in die verbondenheid met Christus: vergeving, kracht, liefde, vruchtbaarheid. ‘In Hem zijn alle geestelijke zegeningen,’ klinkt het. Tegelijk laat hij zien dat dit leven in Christus niet betekent dat we geen strijd meer kennen. We blijven zondaren, maar we zijn ook rechtvaardig – een spanningsveld dat vraagt om volharding en dagelijkse overgave.

Zijn oproep is helder: leef dicht bij Christus, lees de Bijbel met aandacht – zelfs op kleine woordjes – en vertrouw op Zijn genade. Want wie in Hem blijft, die draagt vrucht. Niet uit eigen kracht, maar door Hem die leeft in ons.

Ds. Meijer roept geestelijke leiders op om de Bijbel met zorg te onderwijzen en het evangelie in een wereld vol leugens te verkondigen. Er wordt gewaarschuwd tegen valse profeten en de geestelijke strijd die hiermee gepaard gaat. Gelovigen worden aangemoedigd om geduldig en liefdevol te blijven in hun getuigenis van de waarheid, terwijl ze zich wapenen tegen dwaling, zowel binnen als buiten de kerk. Het belang van het goed kennen van de Bijbel wordt onderstreept, zodat de waarheid in de levens van gelovigen kan doorwerken, met de Heilige Geest als de gids in deze reis van heiliging.

“Wat vinden wij nu makkelijker om te bidden? ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’ of ‘Vergeef ons onze schulden’?” vraagt ds. Budding. Hij vergelijkt ons leven met een failliete onderneming: “Door de zondeval is dat hele bedrag in één keer in het ravijn gekieperd, weg. En we bleven met een totale schuldenlast over.” Onze schuld is geen vage zaak maar vraagt om concrete belijdenis. “David wist het precies,” zegt Budding. “Die vrouw van die ander heb ik genomen.” Net als David moeten wij uitroepen: “Wees mij genadig, o God, overeenkomstig uw grote barmhartigheid.”

Volgens ds. Budding staan we vaak in de verleiding tot “het groene vinkjes geloof” waarbij we denken: “Ja, maar ik heb mijn stille tijd gehouden, ik heb mijn Bijbel gelezen… het viel vandaag gelukkig allemaal wel mee.” Maar in werkelijkheid: “Ons boek staat vol met zwarte bladzijden. Dat is onze schuld, onze schulden.” De enige oplossing is “één grote gum, een eraser, en wat is dat? Dat is het bloed van de Heere Jezus Christus.”

In het tweede deel bespreekt ds. Budding Gods eindeloze geduld. “God onze donkere kamers nou niet in de fik steekt en die puinzooi verbrandt, maar dat hij nou met zoveel geduld te werk gaat om onze donkere kamers schoon te maken.” Het meest indrukwekkende voorbeeld hiervan zien we op Golgotha, waar Jezus bad: “Vader, vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen.” Daar zien we hoe “Gods geduld, de liefde van de Heere Jezus” zichtbaar wordt.

“Op Golgotha vind je hoop voor hopelozen,” zegt Budding. Zelfs de moordenaar aan het kruis ontving de belofte: “Heden zult u met mij in het paradijs zijn.” “Er bestaan geen hopeloze gevallen. Zelfs al ben je in verschrikkelijke zonde gevallen en je denkt: niemand die het weet… geen zonde is voor Hem te groot.” Budding sluit zijn lezing af met: “Steek je handen uit naar deze Verlosser. Hij hangt daar aan het kruis met die liefdevolle ogen en Hij heeft niks liever dan jullie behoud op het oog.”

In Romeinen 6 laat Paulus zien dat heel ons oude bestaan in Christus’ dood ten onder is gegaan en wij in Zijn opstanding zijn opgewekt tot een nieuw leven, in al ons denken en doen. Genade is all-inclusive, het omvat allen en alles!

Wat betekent een bijbels mensbeeld voor een gezond zelfbeeld? In deze lezing vraagt ds. Anne van Olst ook aandacht voor het verschil tussen gezond schuldbesef en ongezonde schuld-en faalgevoelens. Een gezond zelfbeeld vraagt om eerlijkheid over eigen tekortkomingen. Dat heeft ook iets bevrijdends: we hoeven ons niet mooier of beter voor te doen dan we zijn. Tegelijk is het belangrijk om door het geloof in Christus Gods genadige oordeel over ons leven te aanvaarden. Niet onze prestaties bepalen onze waarde, maar Gods liefde en genade.

Van Kooten legt uit dat de hogepriester het offer niet naar de mensen bracht, maar naar God – ‘om het bloed bij God te brengen om de Heere te verzoenen.’ Dit wordt concreet gemaakt met het voorbeeld van de Grote Verzoendag, waarop ‘alle ziel die zich verootmoedigt’ mocht delen in de verzoening.

Hij benadrukt dat zonde niet subjectief is: ‘Zonde is alles wat voor God objectief schuldig is.’ Ook laat hij zien dat vergeving meer vraagt dan alleen spijt: ‘Je kunt niet zomaar met ‘sorry’ wegkomen, het gaat eigenlijk om één ding: om te herstellen wat je herstellen kunt.’ Want zoals hij waarschuwt: ‘Een zonde tegen de naaste is net zo erg als een zonde tegen de Heere.’

In Christus ligt ‘alles gereed wat ik nodig heb’ voor verzoening met God én mensen.

Het wonderlijke is dat Jezus, die ‘in de schoot van de Vader’ was, alles achterliet en naar de aarde kwam. Hij deed dit niet als een bedelaar of vreemdeling, maar als rechtmatige eigenaar: ‘Hij komt niet als een vreemde die zegt: zou je Mij niet eens willen volgen?’ Hij komt als degene ‘die je gemaakt heeft, die je door en door kent.’

Krooneman legt uit dat het afwijzen van Jezus niet komt doordat mensen Hem niet kónden of móchten aannemen. ‘Er staat niet: Hij kwam tot het Zijne maar de Zijnen konden Hem niet aannemen.’ Er zijn geen excuses – het is een kwestie van niet wíllen.

Maar dan komt het hoopvolle tweede deel: ‘Allen die Hem aangenomen hebben heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden.’ Dit aannemen vergelijkt hij met het aannemen van een geschenk – als iemand je 50 euro aanbiedt, hoef je er niets voor te doen behalve ‘je hand ophouden.’ Sterker nog: ‘Als ik mijn handen vol heb met iets van mezelf […] kan ik Jezus toch niet aannemen.’

Krooneman benadrukt dat het worden van een kind van God niet afhangt van je achtergrond of geestelijke staat. Het maakt niet uit ‘of je Hem nu aanneemt met veel zonden op je kerfstok’ of met een ‘braaf reformatorische achtergrond.’ Ook de sterkte van je geloof is niet bepalend – zelfs als je komt zoals de vader in Markus 9 die zei ‘ik geloof Heere, kom mijn ongeloof te hulp’, dan ben je welkom.

De kernboodschap is dat werkelijk iedereen die Jezus aanneemt, zonder uitzondering een kind van God wordt: ‘Allen, niet één uitgezonderd.’ Dominee Krooneman sluit af met de troostrijke gedachte dat wie Jezus aanneemt, weer terugkomt op de plaats waar hij bedoeld is: ‘Dan ben je pas weer wie je moet zijn, niet in jezelf maar in Christus alleen.’

Hij eindigt met een verwijzing naar de catechismus: dan ben je ‘niet meer van mezelf maar het eigendom van mijn getrouwe Zaligmaker Jezus Christus die kwam tot het Zijne, die kwam ook tot mij.’

Tegelijkertijd blijft Gods rechtvaardigheid overeind: Hij kan de zonde niet zomaar door de vingers zien. Leander stelt de indringende vraag: ‘Kan God, gesteld dat Hij het wil, zomaar vergeven?’ Het antwoord ligt in het kruis. Daar komen Gods barmhartigheid en rechtvaardigheid samen. ‘Op het kruis werd de zonde geoordeeld, maar niet op jou of mij – op Christus.’

Romeinen 3 legt uit dat niemand rechtvaardig is, maar dat God zelf gerechtigheid brengt in Jezus. Vergeving is niet iets dat we verdienen door goede werken, maar iets dat we ontvangen door geloof. ‘Geloof is niets doen – het is vertrouwen dat Christus alles heeft volbracht.’

De lezing eindigt met een oproep: ‘Zie op Jezus, kniel bij het kruis en geloof dat Hij ook voor jou de weg heeft gebaand.’

Aan de hand van het verhaal van de melaatse man die bij Jezus komt, laat Leander zien hoe Jezus juist ‘innerlijk met ontferming bewogen’ was. Hij citeert Jezus’ krachtige antwoord: ‘Ik wil het.’ Dit wordt ondersteund door tien voorbeelden uit de Bijbel die Gods bereidwilligheid tonen, van Adam en Eva tot een verwijzing naar Openbaring.

De kernboodschap is dat we God niet moeten wantrouwen. Het is niet zo dat wij meer willen dan God - integendeel. Zoals Leander het verwoordt: ‘Hoe kom je erbij dat jij liever zou willen dan Hij?’ Het probleem ligt niet bij Gods bereidheid, maar bij ons zicht op Zijn genade.

De lezing eindigt met een ontroerend verhaal over een weggelopen zoon die bang is om thuis te komen. Als teken van welkom vraagt hij om één witte handdoek in een boom - maar zijn ouders laten op een andere manier merken hoe welkom hij is. Zo is God ook: niet karig met genade, maar ruimhartig verwelkomt Hij een ieder die tot Hem komt.

Ds. Simons benadrukt dat heiligmaking niet gaat om zelf proberen goed te doen, maar om het ontvangen van Christus' werk in ons. Het geloof in Christus biedt rust en vrede, en de belofte dat de gelovige zalig kan worden door Zijn genade. Ten slotte klinkt de oproep om een leven in overgave en vertrouwen op Christus te leven, die zowel het willen als het werken in ons bewerkt.

Sterven is niet alleen een proces maar ook een daad van geloof in Christus, die door Zijn dood ook de macht van de zonde in de gelovige heeft gebroken. Leef daarom niet meer naar het vlees, maar wandel in de Geest - het nieuwe leven in Christus. Het kruis staat hierbij centraal als de plek waar de oude mens stierf, en waar de gelovige mag weten dat hij niet meer door de zonde beheerst wordt, maar dat Christus in hem leeft.

In de Bijbel gaan recht en genade samen op: door het recht te voltrekken - in de offers en uiteindelijk aan hét Offerlam - bewijst God ons genade. Dát geeft zekerheid: nu de rekening helemaal is voldaan door Jezus’ kruisdood, is er bij God volkomen verzoening voor al onze zonden. Beter kan het niet en mooier wordt het niet: op grond van Gods eigen beloften ontvangen zondaren het volste recht op (on)verdiende genade ...

1. Maak het persoonlijk: Deel je eigen ervaringen met geloof in plaats van alleen feiten te geven. Vertel waarom Jezus belangrijk voor je is.

2. Wees "schaapachtig": Wees kwetsbaar en afhankelijk van God, in plaats van te vertrouwen op eigen kracht of slimheid.

3. Leef een gewoon christelijk leven: Laat je geloof zien door hoe je leeft - eerlijk, liefdevol en dienstbaar. Dit kan een krachtig getuigenis zijn.

4. Laat je gemeente gastvrij zijn: Maak de kerk toegankelijk en begrijpelijk voor buitenstaanders. Nodig mensen uit om mee te komen.

5. Kom in actie: Organiseer evangelisatie-activiteiten, maar zie dit als aanvulling op de andere punten.

Dominee Van Olst benadrukt dat getuigen niet gaat om het winnen van discussies, maar om afhankelijk van God te delen wat Hij voor jou betekent. Hij moedigt aan om te bidden voor gelegenheden om het evangelie te delen, en om beschikbaar te zijn voor God's roeping - of dat nu ver weg is of in je directe omgeving. Het belangrijkste is een verlangen om Gods getuige te zijn, gedreven door Zijn liefde.

Van Vlastuin benadrukt dat christenen anderen zouden moeten beïnvloeden door hun leven, zelfs zonder woorden. Goede daden en gedrag tonen de wereld dat ze voor een hoger doel leven, niet voor zichzelf. Straal je het licht van Christus uit in je omgeving? Hij stelde ook dat het christelijke leven betekent dat je niet van deze wereld bent, maar een burger van het hemelse koninkrijk. Wie in Christus is, is een nieuwe schepping is. Geloof niet alleen in Christus, maar wees 'in Christus', zodat het leven van Jezus door hen heen zichtbaar wordt.

De farizeeër dankt God voor zijn eigen goede daden en in vergelijking met anderen brengt hij het er goed vanaf. De tollenaar daarentegen staat op afstand, slaat zich op de borst en vraagt God om verzoening voor zijn zonden. Ds. Rijsdijk wijst erop dat de tollenaar in geloof reageert op het zoenoffer dat zojuist in de tempel is gebracht. Hij begrijpt dat hij zelf geen zonde kan dragen voor Gods heiligheid en vertrouwt volledig op Gods verzoening. De farizeeër pleit nergens op, maar dankt God vooral voor zichzelf.

Verrassend genoeg keurt God de tollenaar goed, niet de schijnbaar rechtvaardige farizeeër. Hieruit blijkt dat in het licht van Gods oneindige heiligheid het verschil tussen de ‘beste’ en ‘slechtste’ mensen verwaarloosbaar is. Wat maakt dan wel het verschil? Gods verzoening in Christus, het ware offerlam! Alleen dankzij Hem kunnen mensen Gods genade ontvangen.

Van Vugt beschrijft hoe Abraham, eerst een afgodendienaar, door God werd geroepen om alles achter te laten en naar een onbekend land te gaan. Ondanks de schijnbare onmogelijkheid van Gods beloften, gehoorzaamde Abraham zonder te twijfelen. Hij benadrukt dat geloven meer is dan alleen vertrouwen; het vereist ook gehoorzaamheid en actie. De situatie van Abraham is wat dat betreft te vergelijken met hedendaagse gelovigen die ook worstelen met twijfels en uitdagingen. Abraham hoorde Gods stem slechts enkele keren in zijn leven, maar bleef trouw.

Hoewel Abraham de volledige vervulling van Gods beloften niet zag tijdens zijn leven, bleef hij God geloven. Hij leefde als een vreemdeling in het beloofde land, uitkijkend naar de hemelse stad. Ds. Van Vugt moedigt je aan om, net als Abraham, te vertrouwen op Gods beloften en gehoorzaam te zijn, zelfs wanneer de omstandigheden moeilijk zijn.

De dominee legt een vinger bij de houding van de oudste zoon: ‘Ik heb nooit uw gebod overtreden,’ maar ‘die onzin gelooft toch niemand?’ Hij wijst erop dat beide zonen ‘eigenlijk precies hetzelfde zijn, de uitingen zijn anders in vorm maar niet minder geniepig, het hart is exact hetzelfde.’

Over mensen die zich zoals de oudste zoon gedragen, zegt Hak: ‘hun interieur is perfect, hun kleding is perfect, hun auto's zijn perfect, maar het is zo kil, op de één of andere manier voel ik me er niet veilig bij.’ Hij waarschuwt: ‘het zijn niet de zonden van die oudste zoon die hem buiten houden, het zijn zijn goede werken.’

De kern van zijn boodschap ligt in de waarschuwing tegen wat hij ‘Joods denken’ noemt: ‘dat jij vanaf jong heel erg je best moet doen voor God... en dan uiteindelijk betaalt Hij uit, dat is dus loon naar werken.’ Het tiert welig in menig godsdienstige omgeving, maar het kan niet verder afstaan van het hart van het evangelie.

De lezing eindigt met een verwijzing naar Jezus als de ware oudste zoon en een uitnodiging tot genade: ‘Moede kom ik arm en naakt tot de God Die zalig maakt en daar word je ontvangen met een arm vol met het kleed van genade!’ God nodigt je uit om ook te komen: ‘De Geest en de bruid zeggen: kom... en laat hij die wil het water des levens nemen voor niet.’

‘Er is geen grotere belediging mogelijk,’ klinkt het indringend, wanneer we naast Jezus nog iets anders zoeken voor onze redding. Want wat zeggen we dan over Zijn kruisdood? Was die dan ‘zinloos, nutteloos’? Dominee Rijsdijk laat zien hoe we allemaal kunnen worstelen met deze vraag.

Maar in ons zondig bestaan klinkt dan de bevrijdende boodschap, het evangelie: God rekent ons Jezus’ volmaakte leven toe. ‘Op je slechtste dag ben je net zo foutvrij in Gods oog, ja zelfs zo zuiver goed als Jezus Zelf.’ Er is ‘geen telraam meer in de hemel’ waarop onze goede en slechte daden op worden bijgehouden. Gods liefde blijft ‘altijd even vol, even vast, even gemeend’ – ongeacht onze prestaties.

Wie rust in Jezus’ werk alleen, zal op de oordeelsdag horen: ‘Waarlijk, Ik vind geen schuld in deze mens.’

Een must-see voor iedereen die worstelt met geloofstwijfels of de vraag: ben ik wel goed genoeg voor God? Deze boodschap laat krachtig zien waarom het evangelie écht goed nieuws is – omdat Jezus werkelijk genoeg is.

Ds. Middelkoop legde uit dat gerechtigheid betekent: verzoend leven met God, vrij van schuld en levend uit genade. Hij riep de aanwezigen op zich bewust te worden van hun geestelijke honger. Zoals Jezus bij de vrouw bij de put zei: ‘Kom tot Mij en drink van het levende water,’ zo nodigt Hij ook ons uit. Die dorst naar God wijst op ontwaken en verlangen naar Hem.

De boodschap eindigde hoopvol: voor ieder die zoekt – of je nu worstelt met geloof, struikelt als een christen, of ver van God leeft – er is maar één adres: het kruis. Daar voldoet Christus’ offer volledig. ‘Hij roept ons: wie dorst heeft, kom.’ Deze uitnodiging van liefde en genade blijft klinken, nu en altijd. Zo mogen we, als bedelaars, steeds weer naar Hem toegaan en verzadigd worden.

Middelkoop beschreef de ballingschap van Israël als een dramatische gebeurtenis: ‘Zie je jezelf lopen? Alles achtergelaten. Geen enkele keus. Het is gevolg van de zonde.’ Hij verwees naar de rauwe realiteit van zonde en de noodzaak van persoonlijke erkenning: ‘Het is niet alleen de schuld van anderen, maar ook van mijzelf.’ Hij stelde dat de roep tot bekering essentieel is: ‘Bekeer mij, dan zal ik bekeerd zijn. Dat is niet een beetje bijsturen, maar een volledige omkering.’

De spreker schilderde het beeld van een ongetemd kalf dat correctie nodig heeft: ‘Een dier wat nog alle kanten op springt. Wat gecorrigeerd en gedisciplineerd moet worden.’ Hij verbond dit met de realiteit van menselijke zonde: ‘Ook al zien we er christelijk uit, onder de oppervlakte gebeurt van alles.’

Middelkoop ook over Gods betrokkenheid bij zijn volk: ‘De Heere gaat niet met zijn volk om als met vreemden.’ Hij wees op Gods genade voor degenen die afgedwaald zijn, zoals verwoord in Jeremia: ‘Is Efraïm voor mij niet een dierbare zoon? Is hij voor mij niet een lievelingskind?’ Dit werd beschreven als ‘machtige genade’ en een bewijs van Gods eeuwige liefde: ‘Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde.’

Hij sloot af met de bemoediging dat Gods beloften, hoe vaak ook genegeerd of verkeerd begrepen, een persoonlijke oproep blijven: ‘Waar je ook bent, Hij spreekt je aan als een troetelkind.’

‘Hoe kan God een slechterik als ik, een hypocriet zoals wij allemaal, in zijn gezin brengen? Dat is onmogelijk zonder verlossing.’ Leander benadrukt dat verlossing allesomvattend is: ‘Niet alleen vergeving, maar ook bevrijding van de macht van de zonde.’ Hij laat zien hoe God al onze zonden van verleden, heden en toekomst op Jezus legde, ‘de enige die nooit zonde heeft gekend.’ Zo werd Jezus behandeld als de grootste zondaar, zodat wij worden behandeld als rechtvaardigen. ‘Hij riep: Het is volbracht! En dat betekent dat er niets meer tussen ons en Gods hart staat.’

Leander sluit af met een oproep tot dankbaarheid. ‘Je bent schatrijk,’ zegt hij, ‘want je bent geliefd, vergeven en vrij. Dat alles tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade. Voor Zijn glorie leef je, nu en voor eeuwig.’

De tweede zegen is adoptie: ‘God heeft je voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden.’ Janse legt uit dat, hoewel het woord adoptie niet letterlijk in de tekst staat, het principe duidelijk is: God heeft je apart gezet om in Zijn gezin te komen, als Zijn geliefde kind. Hij vergelijkt dit met adoptie, waarbij ouders kinderen niet uit een gevoel van verplichting aannemen, maar uit liefde. ‘God was niet eenzaam, maar Hij wilde Zijn geluk met mensen delen.’

Janse benadrukt dat God niet handelde uit een gevoel van leegte of verplichting. God kiest ons uit liefde, omdat Hij ons wil delen in de liefde die tussen de Vader, Zoon en Heilige Geest heerst. Als geadopteerde kinderen dragen we Gods naam en ontvangen we een erfenis die door Christus is verdiend.

Verder benadrukt Janse dat deze zegeningen ontvangen worden wanneer we in Jezus Christus geloven: ‘Wanneer je je vertrouwen op de Heere Jezus stelt, ontvang je het hele pakket.’ Als je dit beseft, kun je je schatrijk voelen in Christus en vol dankbaarheid zeggen: ‘Halleluja!’

3. Twee verschillende reacties, hoe reageer jij?
Jeruzalem blijft op afstand, gevangen in verwarring. Tegelijkertijd reizen wijzen uit het Oosten duizenden kilometers om Jezus te vinden en te aanbidden. "Met grote vreugde laten ze alles achter," zegt de spreker.

De boodschap is duidelijk: kerst vraagt om een keuze. Gaan we, net als de wijzen, actief op zoek naar Jezus? Of blijven we, zoals Jeruzalem, op veilige afstand? Deze preek nodigt ons uit om alles opzij te zetten, Jezus te zoeken en Hem te aanbidden als onze Koning.

Van Olst benadrukte dat Gods leiding geen strak omlijnd ‘multiple choice’-plan is, waarbij slechts één goed antwoord bestaat. Dit beeld kan leiden tot angst voor fouten en een verlammende voorzichtigheid in het maken van keuzes. In plaats daarvan riep hij op tot een ontspannen en vertrouwend leven in afhankelijkheid van Gods liefdevolle plan. Gods wil is, zoals hij zegt, voor een groot deel al helder. Zijn Woord geeft duidelijke kaders waarbinnen we vrij mogen bewegen. We hoeven niet wanhopig te zoeken naar signalen of wonderen, maar mogen rusten in wat Hij ons heeft geopenbaard. Zoals in Efeze 5 staat: ‘Begrijp wat de wil van de Heere is.’

De kern van ons leven ligt in ons doel: ‘God eren en ons in Hem verheugen.’ Wanneer dit doel centraal staat, worden keuzes eenvoudiger. Het draait niet om welke studie, baan of relatie je kiest, maar om waarom je leeft. Onze bestemming – eeuwige glorie met God – geeft richting en betekenis aan ons dagelijks leven. Daarbij gaat het niet om perfecte beslissingen, maar om een levenshouding die geworteld is in vertrouwen, liefde en gehoorzaamheid. Romeinen 8 biedt hierin troost: ‘Zovelen als ze door de Geest geleid worden, die zijn kinderen van God.’

In het tweede deel van zijn lezing benadrukte ds. Van Olst dat God ons niet door een ingewikkelde puzzeltocht leidt, maar ons uitnodigt tot een levend en vertrouwend wandelen met Hem. In vrijheid mogen we keuzes maken, geleid door de Bijbel, gebed en de Heilige Geest. Het zoeken naar spectaculaire tekenen is niet nodig; Gods voortdurende aanwezigheid is genoeg. Een belangrijke boodschap is: ‘Bid niet om een teken, maar om moed om keuzes te maken.’

Praktisch bood de spreker zes stappen om Gods leiding te zoeken, waaronder Bijbellezen, gericht zijn op God en het vragen in je omgeving om wijze raad. Hij onderstreepte dat God ons gaven en talenten heeft gegeven waarmee we, in afhankelijkheid van Hem, keuzes mogen maken die passen bij wie we zijn. Het belangrijkste is: ‘Geef je hart aan de Here en leef tot Zijn eer.’

Deze lezing was een aanmoediging tot een volwassen geloof: wandel met God, vertrouw Hem je hart toe en leef in het vertrouwen dat Hij ons leidt – niet door angst, maar door genade en vrijheid.

Tijdens deze jongerenavond van Geloofstoerusting in Katwijk benadrukt ds. A. (Arie) Simons dat wie Christus aanneemt, niet langer dood is in zonde, maar samen met Hem leeft, is opgewekt en al in de hemelse gewesten mag wandelen. De hemel, zo zegt hij, is niet voor straks, maar voor nu. ‘Laat je wandel in de hemel zijn,’ zegt de apostel Paulus, en richt je hart niet op aardse verlangens zoals hebzucht en begeerte, maar op gemeenschap met Jezus.

Simons bemoedigt je, wijzend op de hoop van een nieuw, volmaakt lichaam en een eeuwige toekomst op een vernieuwde aarde. ‘Straks zullen we Hem zien van aangezicht tot aangezicht,’ zegt hij, ‘en Hem kennen zoals Hij ons kent.’ ‘Kus de Zoon en ontvang het leven. Zijn genade is genoeg voor jou.’

André deelt in dit appelwoord vijf levensdoelen. Het eerste is God in het centrum: ‘niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.’ Het tweede is gemeenschap, want ‘God is zelf een gemeenschap’ en heeft ons zo geschapen. Het derde is discipelschap, want ‘we hebben geen babytje mogen zijn die elke keer maar een flesje melk krijgt.’ Het vierde is dienstbaarheid met je gaven, want ‘God heeft je tussen de drie en de vijf geestelijke gaven gegeven.’ Het vijfde is getuigen, waarbij je simpelweg mag delen zoals de genezen blinde man: ‘één ding weet ik: ik was blind en nu zie ik.’

In zijn gemeente ziet hij deze waarheden werkelijkheid worden onder ‘mensen uit meer dan 30 nationaliteiten.’ Hij sluit af met een hoopvolle vraag: ‘wat zou er gebeuren als er vijf mensen vanavond deze vijf punten begrijpen, omarmen en leven?’ Hij is ‘ervan overtuigd dat als wij gaan leven zoals God ons bedoeld heeft dat er een krachtige beweging van Gods geest over Nederland zou gaan en het zou zomaar kunnen beginnen bij jongeren.’

Op meerdere plaatsen in het evangelie van Mattheüs berispt Jezus zijn discipelen voor hun kleingeloof, telkens in verschillende contexten: bezorgdheid, angst, vrees, en twijfel. Bij Petrus zien we hetzelfde patroon. Hoewel hij een groot geloof toonde door op het water te stappen, verloor hij zijn vertrouwen toen hij zich op de omstandigheden richtte, in plaats van op Jezus.

Kleingeloof is onterecht en ongepast, vooral na alles wat Jezus ons heeft laten zien en ervaren. Hij verwacht van zijn volgelingen een volledig vertrouwen in Zijn macht en genade, zelfs in de meest moeilijke omstandigheden. Jezus laat ons echter niet los, zelfs niet wanneer we falen. Zijn geduld en trouw zijn groter dan onze twijfels, en Hij zal ons altijd redden, zoals Hij Petrus redde.

De discipelen worstelen met de opdracht om grenzeloos te vergeven, zelfs zeven keer per dag. Jezus zegt dat zelfs het kleinste beetje geloof genoeg is om het onmogelijke te doen, omdat het geloof altijd afhankelijk is van God’s macht. De discipelen zoeken naar een groter geloof, maar Jezus wijst hen op het feit dat het niet om de hoeveelheid geloof gaat, maar om het vertrouwen in God die de onmogelijke taken kan vervullen. Jezus legt de nadruk op het voorwerp van het geloof: God zelf. Het geloof moet niet bij zichzelf gezocht worden, maar bij de almachtige God die in staat is om wat onmogelijk lijkt mogelijk te maken. Het belangrijkste is om je geloof te richten op God en Zijn genade, niet op de omvang ervan.

In de lezing bespreekt dominee Messemaker de ervaring van twee volgelingen van Jezus die na Zijn opstanding op weg waren naar Emmaüs en worstelden met twijfel, totdat Jezus zelf hen de Schriften openbaarde en hun hart deed branden. Het laat eens te meer het belang zien van het begrijpen en geloven van Gods beloften, zelfs in tijden van twijfel. Alleen wie vastklampt aan God en Zijn Woord ervaart geloofszekerheid.

In de laatste aflevering bespreekt dr. Gert van den Brink de vraag of er een alternatief is voor het hypercalvinisme. Zijn antwoord is dat het gewone calvinisme, de echte gereformeerde theologie, het beste alternatief is dat er voor handen is. Hij verwoordt wat er dan verandert, en wat er gelijk blijft. Een belangrijke afronding van deze serie!

Wat de labadisten als zaligmakend geloof zagen, was voor Brakel slechts historisch geloof. In deze aflevering komt de overeenkomst ter sprake tussen de visie van de labadisten en de prediking in een deel van de gereformeerde gezindte. Het is verrassend en onthutsend om te zien dat een dwaling die Brakel meer dan 300 jaar geleden bestreed, nog steeds bestaat.

In deze vierde aflevering maakt dr. Gert van den Brink duidelijk waarom dit een gevaarlijke en misleidende opvatting is. Het hoort thuis bij wat theologen wel ‘het inclusivisme’ noemen – de gedachte ieder die wordt gered, weliswaar door Christus wordt gered, maar dat geloof in Hem niet nodig is. Als Christus ook voor wedergeboren gelovigen nog een verborgen persoon is, waarom zouden zij dan wel gered kunnen worden zonder geloof in Hem, en een moslim of atheïst of boeddhist niet…?

Verrassend genoeg wordt duidelijk dat de huidige discussie niet zou moeten gaan over de vraag voor wie Christus gestorven is, maar wat het voorwerp van het geloof is: ‘Wat geloof ik als ik geloof?’ Deze aflevering gaat zodoende over een kernpunt van de Reformatie.

In deze tweede aflevering licht de auteur de titel toe. Er komt ter sprake wat hypercalvinisme is en hoe dit de uitleg van de Dordtse Leerregels beïnvloedt. De belijdenisgeschriften zijn bedoeld als uitdrukking van persoonlijk geloof. Dus eerst geloven, dan belijden. Luister deze tweede aflevering en je zult gaan inzien wat hypercalvinisme inhoudt en wanneer Dordt tot hyperdordt verwordt.

In deze eerste aflevering uit een serie van acht gaat hij in op deze vraag. Kritiekpunten die intussen met regelmaat zijn geuit op hem en zijn boek worden besproken: is het niet een persoonlijke vereffening? Is het niet te veel op bepaalde personen gericht? Wil hij een makkelijker boodschap? Luister het vraaggesprek en je zult Hyperdordt nog beter begrijpen.

Bij Jona zien we dat God zijn motieven zuivert en hem in de spiegel laat kijken. En niet alleen Jona, ook allen die dit verhaal tot zich nemen. Misschien ben jij ook wel hypocrieter dan je denkt, en heb je meer genade nodig dan je zelf voor mogelijk houdt. Duik in het bekende Jona-verhaal en laat je verrassen door Gods genade.

De Heidelbergse Catechismus (1563) geeft op prachtige wijze antwoord op de vraag wat geloven is. Er komt geen ingewikkeld betoog of een dorre analyse, maar de catechismus neemt jou mee van stap tot stap. Van kennis, naar toestemmen, naar vertrouwen.

In deze lezing vertelt dr. Gert van den Brink waarom de catechismus dit antwoord geeft, om ook jou te brengen tot het stille vertrouwen dat ook jij veilig bent door het geloof in Christus. Als je een lezing wilt horen waarin ongeloof wordt veroordeeld en vertrouwen bereikbaar blijkt, luister dan zeker deze lezing!

Deze twee samengevoegde lezingen werden gehouden door ds. Alfred van de Weg op een toerustingsavond in Rijssen.

De praktijk leert echter dat de vorming van het geweten heel verschillend kan zijn. Het maakt uit in welk land je opgroeit, in welke tijd en cultuur je leeft, door welke ouders je wordt opgevoed en bij welk kerkverband je hoort. Hoe voorkomen we dat we andere christenen onterecht veroordelen omdat ze ‘zo wereldgelijkvormig’ zijn of minachten omdat ze ‘zo bekrompen’ zijn?

Aan de hand van Romeinen 14 maakt ds. Evert Meijer in deze tweede lezing duidelijk hoe we als christenen om moeten gaan met het feit dat onze gewetens verschillend gevormd en vervormd kunnen zijn.

Tijdens een jongerenavond van Geloofstoerusting in Katwijk sprak dr. Paul Visser over het thema God vergeeft – geen twijfel aan! In deze lezing bespreekt hij wat genade is en hoe dat op allerlei manieren naar voren komt in de Psalmen.

Meerdere fundamentele vragen worden in de lezing beantwoord: Welke rol speelt het geweten in het overtuigen van zonde? Hoe verhoudt het geloof in het evangelie zich tot een geweten dat je aanklaagt? En hoe moet een christen zijn geweten gebruiken om heilig en godvruchtig te leven?

Bij het beantwoorden van deze vragen wordt duidelijk dat het vaak noodzakelijk is om je geweten níet het zwijgen op te leggen, maar dat er ook momenten zijn dat het nodig is ons geweten wél het zwijgen op te leggen.

Deze lezing werd gehouden door Marcel Vroegop in Staphorst. In deze lezing worden allerlei bezwaren in het gaan geloven voor het voetlicht gebracht en beantwoord. De lezing wordt afgesloten met een persoonlijk getuigenis.

Deze lezing gaat over wat bekering in de praktijk is en hoe God Zich in genade over zondaren ontfermt. Ja, hen overlaadt met Zijn gunstbewijzen. Nog altijd!

Deze lezing werd gehouden op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Goes. Het maakt onderdeel uit van een tweeluik.

Zijn dat misschien de nette kerkmensen, die de rechte leer hanteren, een uiterlijk correct leven leiden? Welke kenmerken heeft deze geraffineerde vorm van verloren-zijn? En, ben ik misschien ook oudste-zoon-achtig? Het goede nieuws is dat de Vader ook naar de oudste zoon op zoek gaan. Nog altijd.

Deze lezing werd gehouden op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Goes. Het maakt onderdeel uit van een tweeluik.

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/dichtbij-maar-net-niet/

Wat is het antwoord op dit probleem? Gods genade! Door Zijn liefde maakte God ons levend met Christus, een geschenk dat we niet verdienen. Het draait niet om onze werken, maar om Gods genade.

Maar let op; het eindigt daar niet. God heeft goede werken voor ons voorbereid, en we zijn geroepen om daarin als levenden te wandelen. Met andere woorden: we zijn niet gered door werken, maar wel voor werken.

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/niet-zalig-door-maar-voor-werken/

LINK: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/een-ontmoeting-met-jezus/

Ds. Krijn Hak sprak over dit thema naar aanleiding van de 1 Johannes-brief op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht.

LINK: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/hoe-leidt-god-mijn-leven/

Dr. Paul Visser besprak dit thema tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen.

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/hoe-leef-je-uit-gods-naam/

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/ken-je-gods-naam/

In drie lezingen vergelijkt dr. G.A. (Gert) van den Brink het reddende geloof met wat helaas te weinig is. In deze derde lezing laat hij zien hoe je kunt weten dat je geen tijdgeloof hebt maar reddend geloof. We luisteren naar Jezus’ gelijkenis van Mattheüs 13:3-9, 18-24. Als je niet meegaat met de emotie van het moment maar je verdiept in het Evangelie van Christus en dat gelooft, ontvang je de zekerheid dat jouw geloof blijvend is en niet slechts voor een tijd.

In drie lezingen vergelijkt dr. G.A. (Gert) van den Brink het reddende geloof met wat helaas te weinig is. In deze tweede lezing laat hij zien hoe je kunt weten dat je geen tijdgeloof hebt maar reddend geloof. We luisteren naar Jezus’ gelijkenis van Mattheüs 13:3-9, 18-24. Als je niet meegaat met de emotie van het moment maar je verdiept in het Evangelie van Christus en dat gelooft, ontvang je de zekerheid dat jouw geloof blijvend is en niet slechts voor een tijd.

In drie lezingen vergelijkt dr. G.A. (Gert) van den Brink het reddende geloof met wat helaas te weinig is. In deze eerste lezing laat hij zien waarin historisch en reddend geloof verschillen en overeenkomen. Laat je verrassen door de historische waarheden die als beloften tot ons komen. Luister mee met het gesprek tussen Jezus en Martha (Johannes 11:25-27) en beantwoord de vraag die de Hij ook aan jou stelt.

Op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht sprak ds. E. (Evert) Meijer over dit thema en werkte uit hoe schapen en geiten altijd de gemeenten hebben gevuld. Nergens vind je een volmaakte gemeente. En zodra je die tóch gevonden hebt, is het voorbij op het moment dat jij d'r bij aansluit. Maar wat te denken van die gemêleerde gemeenten vol geiten en schapen? Wat te doen als schapen opeens geiten blijken te zijn ... of als je zelf graag een schaap zou zijn, maar denkt dat je een geit bent? Daarover gaat deze lezing.

Dr. Gert van den Brink sprak voor de studenten in Rotterdam over deze vragen. Hij gaat in op de vraag wanneer je blijven moet in je gemeente, en wanneer je moet gaan.

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/zit-ik-in-een-gezonde-gemeente/

Sinds de middeleeuwen bestaan er boekjes die de stervenskunst beschrijven. Ook Luther heeft zo’n boekje (een ars moriendi) geschreven over de voorbereiding op het sterven.

Dr. G.A. (Gert) van den Brink hield deze lezing tijdens een conferentie van de Gereformeerde Bond voor studenten theologie. Hij geeft vanuit Luther aan hoe de stervenskunst een plaats moet hebben in prediking en pastoraat en hoe wij onszelf kunnen voorbereiden op onze eigen dood.

Geen familie is veilig als God dreigt om afgoderij te bestraffen. Israël wordt verlossing geboden door te schuilen achter het bloed van het lam. De instelling van het Pascha maken zowel Gods dreiging als verlossing zichtbaar. In deze lezing werkt Marcel Vroegop vanuit Exodus 12 dit verder uit. Het is van groot belang dat wij als lezer eeuwen later de ‘rode draad’ zien die er loopt vanuit het Oude Testament tot aan Christus.

Deze lezing werd gehouden tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Barendrecht. Beluister ook de eerste lezing van deze avond: 'Bevinding, wat is dat eigenlijk?'

Deze lezing werd gehouden tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Barendrecht. Beluister ook de tweede lezing van deze avond: 'Hoe kom ik aan bevinding?'

Het blijft iets kwetsbaars. Dat God Zijn liefde laat wonen in mensen! Daarmee laat Hij Zich aan iedereen kennen. Kan dat wel goed gaan? Toch schrijft de apostel Johannes: ‘Niemand heeft ooit God gezien, als wij elkaar liefhebben, woont God in ons en is Zijn liefde in ons volmaakt!’ Die liefde van God in ons is een gave van Hem. Met de gave wordt ook de opgave gegeven. Lees 1 Johannes 3 en 4. Maar wordt het dan niet oppervlakkig? Verliezen we geen diepgang in geloof als de nadruk ligt op het liefhebben van elkaar en de liefde tot elkaar als weegschaal fungeert? Luister zelf!

Deze lezing is gehouden op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen. Beluister ook de eerste lezing die tijdens deze avond gehouden, ‘Gods liefde, ook voor jou?’

Het antwoord op de vraag of Gods liefde ook voor mij is, is tevens een correctie van de denkwijze achter deze vraag. Het evangelie schept duidelijkheid. Jezus zelf sprak over de liefde van Zijn Vader voor de wereld. Een liefde die zichtbaar wordt in het geschenk van God aan de wereld.

Wie dan ook maar die gelooft, ontvangt het eeuwige leven. Jezus gaf er Zijn leven voor. Een ieder die Hem aanneemt geeft God macht om Zijn kind te zijn! Te simpel, te oppervlakkig of gewoon kinderlijk eenvoudig de taal van het evangelie? Luister zelf en houd je Bijbel erbij!

Deze lezing is gehouden op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen. Beluister ook de tweede lezing die tijdens deze avond gehouden, ‘Gods liefde, ook in ons?’

Deze lezing werd gehouden tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Goes met als hoofdthema: ‘Waarom nog wet als er evangelie is?’ In twee lezingen werd dit thema uitgewerkt.

Deze lezing werd gehouden tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Goes met als hoofdthema: ‘Waarom nog wet als er evangelie is?’ In twee lezingen werd dit thema uitgewerkt.

LINK: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/heb-je-de-heilige-geest/

LINK: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/ik-zie-een-poort-wijd-open-staan/

LINK: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/welkom-bij-god/

Tijdens een jongerenavond van Geloofstoerusting sprak dr. Paul Visser over het thema Woorden om te leven naar aanleiding van Exodus 19. De Tien Woorden van God als veel meer dan een tuchtmeester tot Christus. Het zijn woorden waar David zich over verheugd en waar een christen een pad in gewezen krijgt om te gaan.

BEKIJK de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/woorden-om-te-leven/

Het wonderlijke is dat God ieder mens geschapen heeft met een verlangen om iets te prijzen, iets te aanbidden. Wij als mensen komen tot onze diepste bestemming als onze aanbidding gevoed wordt door de vreugde die we in God vinden, door Jezus Christus. En daardoor wordt God het meest verheerlijkt. Vreugde in God is het hart van aanbidding.

Leander Janse behandelt in deze lezing het ultieme motief voor zending: de eer van God. Dat doet hij op basis van het boek van John Piper, Laat de volken U loven. De hoofdgedachte van dit boek is: Zending bestaat, omdat aanbidding ontbreekt. Gods hoogste doel met zending is de eer van Zijn naam. Hij verlangt dat in elk gebied, in elke taal, stam, volk en natie Zijn naam zal worden verheerlijkt. Aanbidding drijft ons de naam van Christus te verkondigen.

Tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Ermelo sprak dr. Henk van den Belt over geloofszekerheid.

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/ik-ben-toch-gered/

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/help-ik-zink-weg/

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/wat-is-geloven/

Op een jongerenavond van Geloofstoerusting op Urk sprak ds. A. (Arie) Simons over het thema Niet te geloven!

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/niet-te-geloven/

Ds. Krijn Hak sprak op een avond van Geloofstoerusting in twee lezingen over deze thematiek naar aanleiding van Romeinen 3 en 5.

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/de-reddende-kracht-van-het-evangelie/

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/jezus-krijgt-de-prijs-waar-hij-voor-stierf/

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/wie-is-de-grootste-crimineel/

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/de-grand-finale-van-golgotha/

Het gevaar was er niet alleen vroeger, maar is ook nu groot dat je, nadat je tot geloof gekomen bent, al snel de vraag stelt: 'En nu ...?' Handen uit de mouwen, aan de slag. Voor je het weet vergeet je te hechten, te geloven en in liefde te dienen.

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/hechten-geloven-en-in-liefde-dienen/

Deze eerste lezing van ds. J.J. (Jan) Mulder werd gehouden op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Goes op 21 maart 2023. De tweede lezing met de titel 'Hechten, geloven en in liefde dienen' kun je hier vinden.

Bekijk de video:  https://www.geloofstoerusting.nl/videos/begin-met-jezus/

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/waar-zijn-engelen-druk-mee/

In onze cultuur zijn de dingen die je kunt meten en vastpakken de dingen die er toe doen. Bezig zijn met onzichtbare dingen en ongrijpbare dingen, voor velen is dat niet de moeite waard. Hier en nu is er genoeg wat aandacht vraagt. Samen nadenken over de engelen raakt echter het tweede: ze zijn onzichtbaar en ongrijpbaar. En toch, de Bijbel spreekt er veel over! De tweede lezing van de avond is getiteld: 'Waar zijn engelen druk mee?'

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/engelen-hoezo/

Tijdens de jongerenavond op van Geloofstoerusting 16 maart 2023 in Barendrecht sprak ds. F. (Floris) van Binsbergen over het thema ‘God met mij! – hoe dan?’

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/god-met-mij-hoe-dan/

Het onderwijs in 1 Timotheüs 6 is concreet en confronterend tegelijk. Vechten voor de goede zaak, betekent dat je ook in de spiegel van Gods Woord kijkt en je in beweging komt met wat God je laat ontdekken over Hem en over jouzelf in navolging achter Hem aan. Beluister deze tweede lezing van dr. Paul Visser die hij gaf op een toerustingsavond van Geloofstoerusting OP donderdag 9 maart 2023 in Ermelo. Tijdens deze avond werden er twee lezingen gehouden over het thema ‘Welkom in de strijd’.

Bekijk de lezing: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/vecht-voor-de-goede-zaak/

Dr. Paul Visser sprak donderdag 9 maart 2023 in Ermelo op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in twee lezingen over het thema ‘Welkom in de strijd’.

Bekijk hier de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/wapen-jezelf-elke-dag/

Op de jongerenavond van Geloofstoerusting in Hardinxveld (februari 2023) sprak ds. J.C. de Groot over Johannes 1. Wat zag Johannes en wat zie jij?

Bekijk video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/zie-het-lam-van-god-2/

Op datzelfde politiebureau kreeg hij als commandant het verlangen om predikant te worden. Op Geloofstoerusting.nl blikt hij ook terug op twee depressieve perioden. De tweede depressie duurde in totaal zes jaar. De Groot beschouwde zichzelf in die tijd als "een invalide dominee". Het vele werk als predikant buiten het dienen van Christus, vindt hij "één van de grootste bedreigingen van de kerk". "Dominees vergaderen voortdurend. Als de Heere Jezus dan in het midden staat, is het goed. Maar het is allemaal ruzie, tweedracht en andere narigheid. Dan heb je de duivel aan je kant. Dominees zijn geen maatschappelijk werkers, maar in werkelijkheid zijn we het wel."

[Deze audio is afkomstig van een opname gepubliceerd op 17 april 2013. Het was één van de eerste video producties van Geloofstoerusting. Sindsdien hebben we een hoop bijgeleerd qua audio en video montage. In 2013 was de audio opname veel te zacht opgenomen en gemonteerd. We hebben in 2023 nog eens een nieuwe audio edit toegepast voor de verstaanbaarheid, ... op hoop van zegen!]

Bekijk het interview tussen ds. J.C. de Groot en Maarten Baan: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/gesprek-ds-j-c-groot/

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/zalig-door-te-geloven/

Dr. Gert van den Brink neemt je mee naar de gesprekken op de Dordtse Synode. Hij laat zien dat de discussie toen helemaal niet ging over de vraag of geloof een ding is of een daad. Zowel remonstranten als contraremonstranten zagen het geloof als een daad. De vraag was wel of God deze geloofsdaad aanbiedt dan wel veroorzaakt. Dat hangt samen met de remonstrantse mening dat de wil van de mens een eilandje is, waar Gods voorzienigheid niet werkt.

Vervolgens schetst Van den Brink hoe door het hypercalvinisme een misvatting over Dordt is ontstaan. Toen is in een onjuiste overreactie op het remonstrantisme het geloof als een ding gezien.

Dit is de eerste lezing in een tweeluik. De eerste lezing heeft het karakter van een college, de tweede is meer praktisch van aard. Door een technische storing zijn de eerste vijf minuten van deze lezing niet opgenomen.

Bekijk de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/geloof-ding-of-daad/

Bekijk video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/hoe-kan-ik-geloven-2/
Bestel boek: https://shop.geloofstoerusting.nl/products/dordt-zoals-je-dordt-niet-kende

Bekijk video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/hoe-kan-ik-geloven-1/
Bestel boek: https://shop.geloofstoerusting.nl/products/dordt-zoals-je-dordt-niet-kende

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/blijf-in-mij/

Als mijn gevoel de maatstaf is van alle dingen. Als ik zelf bepaal wat goed of slecht voor mij is. Waar zou ik me dan schuldig over moeten voelen? En wat moet ik met een Bijbel die mij confronteert met de slechtheid van mensen en mij vertelt dat ik ook een gebroken, verdorven hart heb. Wat moet ik met een Jezus Die onder andere me zegt dat ik zonder radicale vernieuwing van mijn leven verloren ben. Zo beleef je dat helemaal niet.’

De video van deze opname kun je hier vinden: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/wat-moet-ik-met-mijn-schuld/

Wat betekent ‘vechten voor vreugde’ en hoe vormen Gods beloften jouw houvast? Daar sprak Marcel Vroegop over tijdens een jongerenavond van Stichting Jij daar! op vrijdag 7 mei.

Bekijk ook de video: https://www.geloofstoerusting.nl/videos/vechten-voor-vreugde/

Bekijk het persoonlijke verhaal van dr. Van den Brink op https://www.geloofstoerusting.nl/videos/als-het-leven-stil-staat/. Er zullen vast één of meerdere lessen zijn die je ook op jouw eigen leven kunt toepassen.