४–१० वयोगटातील मुलांसाठीच्या या खऱ्या अंतराळ गोष्टीत Little Modak सोबत एक जिज्ञासू मुलगा आणि निवेदक जपानच्या हायाबुसा यानाचा शोध घेतात, एका वेळी एक प्रश्न घेऊन आणि प्रत्येक उत्तराआधी विचार करून. लघुग्रहाचा नमुना आणणारी मोहीम म्हणजे काय, आयन इंजिन हलका धक्का कसा देतं, काय बिघडलं, टीमने यान पुन्हा कसं शोधलं, कॅप्सूल कसं खाली आलं आणि त्यात काय होतं, हे सोप्या भाषेत समजून घ्या.

लहान श्रोत्यांना कळेल:

• हायाबुसा म्हणजे काय: ९ मे २००३ ला जपानच्या उचिनोउराहून एम-व्ही रॉकेटवरून निघालेलं यान. उड्डाणापूर्वी त्याचं नाव म्यूसेस-सी होतं, आणि इटोकावा नावाच्या छोट्या लघुग्रहाकडे जाऊन त्याच्या पृष्ठभागावरची थोडी माती आणि खडे गोळा करून परत आणणं, तसंच नवं तंत्रज्ञान तपासणं हे त्याचं काम होतं. ते सप्टेंबर २००५ मध्ये इटोकावाजवळ पोहोचलं; लघुग्रह सुमारे अर्धा किलोमीटर लांब आहे (नासाच्या म्हणण्याप्रमाणे सुमारे ५५० बाय १८० मीटर).
• आयन इंजिन कसा धक्का देतं: आयन इंजिन झेनॉन वायूचा प्लाझ्मा बनवतं आणि विजेने तो खूप वेगाने बाहेर फेकतं. जॅक्साच्या आयन इंजिन प्रमुखांच्या मते हा धक्का फारच लहान असतो, तीन इंजिनं मिळून पृथ्वीवर सुमारे एक येनची अडीच नाणी उचलू शकतात, पण अंतराळात अडवायला काहीच नसतं म्हणून तो पुरतो. हायाबुसावर चार आयन इंजिनं होती, एका वेळी तीन चालवली जात आणि एक राखीव असे.
• लघुग्रहावरची अडचण: नोव्हेंबर २००५ मध्ये पहिल्या स्पर्शाच्या वेळी एक सेन्सर चालला नाही, म्हणून नमुना घेणारा भाग उडला नाही; हायाबुसा दोनदा उसळलं आणि सुमारे ३० मिनिटं पृष्ठभागाला टेकून राहिलं. दुसऱ्या, अगदी थोड्या स्पर्शात नमुना घेण्यासाठी सोडायचा गोळा कदाचित उडालाच नसेल असं जॅक्साला आढळलं, म्हणून किती नमुना गोळा झाला हे कुणालाच नक्की सांगता येत नव्हतं.
• गळती आणि लांब शांतता: नोव्हेंबर २००५ च्या शेवटी रासायनिक इंधन लीक झालं आणि यान गिरक्या घेऊ लागलं. डिसेंबर २००५ मध्ये टीमचा संपर्क तुटला आणि ते सुमारे सात आठवडे शांत राहिलं, २३ जानेवारी २००६ ला बारीकसा बीकन मिळेपर्यंत. तीनपैकी दोन रिअ‍ॅक्शन व्हील, म्हणजे यानाला वळवणारे फिरणारे भाग, बिघडले होते.
• घरी परतण्याचा लांब रस्ता: टीमने झेनॉन वायूचे थंड झोत आणि सूर्यप्रकाशाचा दाब वापरून यान वळवलं, २००७ साठी ठरलेला परतीचा प्रवास तीन वर्षं पुढे ढकलून जून २०१० वर नेला गेला, आणि नोव्हेंबर २००९ मध्ये एक आयन इंजिन बंद पडलं तेव्हा जॅक्साने दोन इंजिनांचे भाग एकत्र जोडले. जॅक्साच्या आयन इंजिन प्रमुखांच्या मते इंजिनं एकूण सुमारे ४०००० तास चालली, अंतराळातल्या कोणत्याही आयन इंजिनसाठी सगळ्यात मोठा काळ.
• घरी येणं: १३ जून २०१० रोजी कॅप्सूल पुन्हा शिरण्याच्या सुमारे तीन तास आधी वेगळं झालं आणि पॅराशूटने दक्षिण ऑस्ट्रेलियातल्या वूमेरा प्रतिबंधित भागात उतरलं, आणि १४ जूनला जॅक्साने ते परत मिळवलं; मुख्य यान जळून गेलं. एक्स-रे तपासणीत १ मिलिमीटरपेक्षा मोठं काहीच दिसलं नाही, आणि १६ नोव्हेंबर २०१० रोजी जॅक्साने सांगितलं की नमुन्याच्या डब्याच्या एका कप्प्यातले सुमारे १५०० कण खडकाचे आहेत, बहुतेक १० मायक्रोमीटरपेक्षा लहान आणि बहुतेक इटोकावाचे. नासा आणि जॅक्सा सांगतात की हायाबुसा हे लघुग्रहावर उतरून पुन्हा उड्डाण करणारं पहिलं यान होतं.

यश म्हणजे पुन्हा पुन्हा सावरणं असू शकतं: नवे मार्ग शोधत राहणाऱ्या टीमची खरी गोष्ट. शेवटी पुढच्या भागासाठी एक प्रश्न: खूप दूर, जिथे कुणी दुरुस्ती करू शकत नाही, तिथे सोनेरी दुर्बीण कशी उघडेल?

अंतराळ, रॉकेट, रोबो, इंजिनिअरिंगची कोडी आणि टीमवर्कच्या खऱ्या गोष्टी आवडणाऱ्या जिज्ञासू मुलांसाठी योग्य.

🎧 मुलं आणि कुटुंबांसाठी स्क्रीन-फ्री शैक्षणिक पॉडकास्ट.

विषय: हायाबुसा, इटोकावा लघुग्रह, आयन इंजिन, नमुना परत आणणं, कॅप्सूल, जॅक्सा, हार न मानणं, टीमवर्क

लिटल मोदक इथे भेटा:
Spotify: https://open.spotify.com/show/0hTypbIsjqFSPjlow15O5z?si=33950b4a573b4ea4
YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJ94BULNE2SY
Apple Podcasts: https://podcasts.apple.com/podcast/the-little-modak-marathi/id6802913316
Amazon Music: https://music.amazon.com/podcasts/59293ced-fa23-4e54-b24a-208410ca0402
पॉडकास्ट वेबसाइट: https://littlemodak-multiverse.transistor.fm/
Instagram: https://www.instagram.com/thelittlemodak/

४–१० वयोगटातील मुलांसाठीच्या या खऱ्या अंतराळ गोष्टीत Little Modak सोबत एक जिज्ञासू मुलगा आणि निवेदक आंतरराष्ट्रीय अंतराळ स्थानकाचा शोध घेतात, एका वेळी एक प्रश्न घेऊन आणि प्रत्येक उत्तराआधी अंदाज करून. स्थानक तुकड्या तुकड्याने कसं बांधलं, यानं त्याला कशी भेटतात, ते कोण वाटून घेतं, अंतराळवीर का तरंगतात, हवा, पाणी आणि वीज कशी चालू राहते, आणि तिथे शास्त्रज्ञ काय शिकतात, हे सोप्या भाषेत समजून घ्या.

लहान श्रोत्यांना कळेल:

- स्थानकाची सुरुवात: रशियात बनलेला झार्या मॉड्यूल २० नोव्हेंबर १९९८ रोजी प्रोटॉन रॉकेटने सोडला गेला, ज्याला नासा तात्पुरतं नियंत्रण-मॉड्यूल म्हणते. पहिला अमेरिकन भाग युनिटी डिसेंबर १९९८ च्या सुरुवातीला स्पेस शटल एंडेव्हरवरून गेला, आणि शटलच्या रोबोटिक हाताने दोन्ही भाग जोडले. नासा ४२ जोडणी-उड्डाणं मोजते आणि म्हणते की उभारणी तेरा वर्षं चालली.
- यानं स्थानकाला कशी भेटतात: स्थानक दर सेकंदाला सुमारे पाच मैल (आठ किलोमीटर) धावतं आणि दिवसातून सुमारे १६ वेळा पृथ्वीला फेरी मारतं. यान स्वतः उडत येऊन जोडलं जाऊ शकतं, त्याला डॉकिंग म्हणतात (सोयूझ आणि प्रोग्रेस असे डॉक होतात), किंवा स्थानकाचा रोबोटिक हात ते पकडतो, त्याला बर्दिंग म्हणतात. कॅनडाने कॅनडार्म२ आणि डेक्स्ट्रे हा मदतनीस रोबो बनवला, आणि एप्रिल २०२१ पर्यंत कॅनडार्म२ने ४४ मालवाहू याने पकडली होती.
- स्थानक कोण वाटून घेतं: पंधरा देशांतील पाच अवकाश संस्था (नासा, रॉसकॉसमॉस, सीएसए, जॅक्सा आणि ईएसए), ज्यांनी २९ जानेवारी १९९८ रोजी करारावर सह्या केल्या. नासा सांगते की प्रत्येक भागीदार स्वतः पुरवलेल्या उपकरणांची काळजी घेतो. युरोपची कोलंबस प्रयोगशाळा फेब्रुवारी २००८ मध्ये सोडली गेली, जपानचं किबो मे २००८ पासून वर जाऊ लागलं, आणि भागीदारांनी सामायिक डॉकिंग मानक ठरवलं, जे १९ ऑक्टोबर २०१० रोजी जाहीर झालं; पण प्रत्येक यान ते वापरतं असं नाही.
- स्थानकावरचं जीवन: रशियाच्या झ्वेझ्दा भागाने, जुलै २००० मध्ये सोडलेल्या, राहण्याची जागा, जीवन-आधार आणि संपर्क-साधने दिली, आणि पहिला चमू २ नोव्हेंबर २००० रोजी पोहोचला. नोव्हेंबर २०२५ मधल्या स्थितीनुसार, तेव्हापासून तिथे सतत माणसं राहतात. अंतराळवीर तरंगतात कारण ते पृथ्वीभोवती पडत असतात; त्या उंचीवर गुरुत्वाकर्षण जमिनीवरच्या सुमारे ९० टक्के असतं, म्हणूनच नासा शून्य गुरुत्व नाही तर सूक्ष्मगुरुत्व म्हणते. जुलै २०२४ मधल्या स्थितीनुसार, राहण्या-कामाची जागा ३८८ घनमीटर आहे आणि सात जणांचा चमू असतो.
- वीज, हवा आणि पाणी: मोठे सौर पाते वीज बनवतात आणि सूर्यप्रकाश नसताना बॅटऱ्या सगळं चालू ठेवतात, विजेने पाण्याचे तुकडे करून प्राणवायू बनतो, आणि मॉलिक्यूलर सीव्ह्स नावाचे फिल्टर माणसांनी सोडलेला कार्बन डायऑक्साइड पकडतात. स्थानक सांडपाणी आणि केबिनच्या हवेतला ओलावा स्वच्छ करून पिण्याचं पाणी बनवतं; नासाने २०२३ मध्ये ९८ टक्के एकूण पाणी परत मिळाल्याचं नोंदवलं, म्हणजे कमी साहित्य वर पाठवावं लागतं.
- तिथे काय शिकतो: गुरुत्वाशिवाय ज्योत गोल का होते (शास्त्रज्ञ हे सुरक्षितपणे अभ्यासतात, घरी कधीही करू नये), नासा सांगते की अंतराळवीरांनी अवकाशात ५० पेक्षा जास्त प्रजातींची झाडं वाढवली आहेत, आणि नोव्हेंबर २०२५ मधल्या स्थितीनुसार नासा म्हणते की २६ देशांतील किमान २९० जणांनी स्थानकाला भेट दिली आहे.

कठीण काम दीर्घकाळ सहकार्य केल्याने शक्य होतं: मिळून बांधणं, अवकाशात काळजीपूर्वक भेटणं आणि जिज्ञासा यांची खरी गोष्ट. शेवटी पुढच्या भागासाठी एक प्रश्न: खूप अडचणी असलेलं छोटं यान तरीही लघुग्रहाचा तुकडा घरी आणू शकेल का?

अंतराळ, रॉकेट, रोबो, इंजिनिअरिंगची कोडी आणि टीमवर्कच्या खऱ्या गोष्टी आवडणाऱ्या जिज्ञासू मुलांसाठी योग्य.

🎧 मुलं आणि कुटुंबांसाठी स्क्रीन-फ्री शैक्षणिक पॉडकास्ट.

विषय: आंतरराष्ट्रीय अंतराळ स्थानक, झार्या आणि युनिटी, डॉकिंग आणि बर्दिंग, कॅनडार्म२, अवकाश संस्था, सूक्ष्मगुरुत्व, अंतराळवीर का तरंगतात, अवकाशात पाणी पुन्हा वापरणं, टीमवर्क

लिटल मोदक इथे भेटा:
Spotify: https://open.spotify.com/show/0hTypbIsjqFSPjlow15O5z?si=33950b4a573b4ea4
YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJ94BULNE2SY
Apple Podcasts: https://podcasts.apple.com/podcast/the-little-modak-marathi/id6802913316
Amazon Music: https://music.amazon.com/podcasts/59293ced-fa23-4e54-b24a-208410ca0402
पॉडकास्ट वेबसाइट: https://littlemodak-multiverse.transistor.fm/
Instagram: https://www.instagram.com/thelittlemodak/

४–१० वयोगटातील मुलांसाठीच्या या खऱ्या अंतराळ गोष्टीत Little Modak सोबत एक जिज्ञासू मुलगा आणि निवेदक हबल दुर्बिणीचा शोध घेतात, एका वेळी एक प्रश्न घेऊन आणि प्रत्येक उत्तराआधी अंदाज करून. दुर्बीण हवेच्या वर का पाठवतात, वक्र आरसा प्रकाश कसा गोळा करतो, पहिली चित्रं धूसर का आली आणि शास्त्रज्ञ व अंतराळवीरांनी मिळून ते कसं ठीक केलं, हे सोप्या भाषेत समजून घ्या.

लहान श्रोत्यांना कळेल:

- तारे का लुकलुकतात, नासाच्या म्हणण्यानुसार हवेचे हलणारे थर दृश्य कसं बिघडवतात आणि हवेच्या वर हबलला स्थिर प्रकाश का मिळतो. हबल २४ एप्रिल १९९० रोजी स्पेस शटल डिस्कव्हरीमधून अवकाशात गेलं.
- हबलचा २.४ मीटर रुंद काचेचा आरसा, त्यावरचा ॲल्युमिनियमचा पातळ थर आणि सगळा प्रकाश एकाच स्पष्ट ठिकाणी गोळा करण्यासाठी केलेली त्याची रचना.
- पहिली चित्रं धूसर का आली: आरसा कडेजवळ थोडासा जास्त सपाट होता, सुमारे मिलिमीटरचा दोन हजारावा भाग, जो नासाच्या म्हणण्यानुसार केसाच्या जाडीच्या साधारण पन्नासावा भाग आहे. दोन्ही मुख्य कॅमेऱ्यांत तोच धूसरपणा दिसला आणि जून १९९० मध्ये टीमने ते जाहीर केलं.
- चूक कुठे सुरू झाली: आरसा घासण्यासाठी वापरलेल्या तपासणी उपकरणातलं भिंग सुमारे एक मिलिमीटर चुकीच्या जागी बसलं होतं, आरशात नाही. इतर तपासण्यांनी चूक दाखवली होती, पण त्या बाजूला ठेवल्या गेल्या आणि योजना एकाच चाचणीवर अवलंबून होती. अहवाल याला प्रक्रियेतली चूक म्हणतो आणि कुणालाही दोष द्यायचा नाही.
- डिसेंबर १९९३ मध्ये एंडेव्हरवरून गेलेल्या सात अंतराळवीरांनी मुख्य आरसा जसा होता तसाच ठेवला आणि दुरुस्ती-ऑप्टिक्स जोडलं: दुरुस्ती आधीपासून असलेला नवा WFPC2 कॅमेरा आणि जुन्या उपकरणांसाठी दुरुस्ती-आरसे असलेलं फोन-बूथएवढं कॉस्टार पॅकेज.
- दुरुस्तीनंतरची पहिली चित्रं कशी दिसली: आधी धूसर दिसणाऱ्या विशाल गॅलॅक्सीचा मध्यभाग स्पष्ट होता. डिसेंबर १९९३ मध्ये नवी माहिती आली, जानेवारी १९९४ मध्ये नासाने चित्रं दाखवली आणि २००९ पर्यंत अंतराळवीर आणखी चार वेळा हबलकडे गेले.

चुका मान्य करा, मिळून दुरुस्त करा आणि शिकत राहा: टीमवर्क, काळजीपूर्वक तपासणी आणि जिज्ञासेची खरी गोष्ट.

अंतराळ, दुर्बिणी, इंजिनिअरिंगची कोडी आणि टीमवर्कच्या खऱ्या गोष्टी आवडणाऱ्या जिज्ञासू मुलांसाठी योग्य.

🎧 मुलं आणि कुटुंबांसाठी स्क्रीन-फ्री शैक्षणिक पॉडकास्ट.

विषय: हबल अंतराळ दुर्बीण, दुर्बिणीचा आरसा, तारे का लुकलुकतात, धूसर चित्रं, तपासणी उपकरण, स्पेस शटल एंडेव्हर, स्पेसवॉक, WFPC2, कॉस्टार, टीमवर्क, चुकांमधून शिकणं

५–१० वयोगटातील मुलांसाठीच्या या खऱ्या अंतराळ गोष्टीत Little Modak सोबत १९७७ मध्ये वेगवेगळ्या मार्गांनी निघालेल्या दोन व्हॉयेजर यानांचा प्रवास शोधा. Voyager 2 ने २० ऑगस्ट १९७७ रोजी आणि Voyager 1 ने ५ सप्टेंबर १९७७ रोजी उड्डाण केलं. बाहेरच्या ग्रहांची दुर्मीळ मांडणी उपयोगी कशी पडली, हालत्या ग्रहाजवळून जाताना गुरुत्व-सहाय्यामुळे यानाचा मार्ग कसा बदलला आणि जवळून मिळालेल्या पुराव्याने दूरच्या जगांबद्दलची माहिती कशी बदलली, हे सोप्या भाषेत समजून घ्या. शेवटी, एवढ्या दूरच्या यानांशी संपर्क ठेवण्यासाठी पृथ्वीवरील टीम कोणती काळजी घेते आणि प्रत्येक व्हॉयेजरवर पृथ्वीची एक खास रेकॉर्ड का आहे, तेही कळेल.

लहान श्रोत्यांना कळेल:

- Voyager 2 आधी निघालं, तरी Voyager 1 अधिक वेगवान मार्गावर कसं गेलं, आणि १९७० च्या दशकाच्या उत्तरार्धातील बाह्य ग्रहांची दुर्मीळ मांडणी का महत्त्वाची ठरली.
- गुरुत्व-सहाय्यामुळे यानाचा मार्ग कसा बदलतो आणि ऊर्जा शून्यातून का तयार होत नाही.
- Voyager 1 ने गुरू आणि शनीला, तर Voyager 2 ने गुरू, शनी, युरेनस आणि नेपच्यूनला कशी भेट दिली, आणि आयोवर सक्रिय ज्वालामुखी कसे दिसले.
- नासाचं Deep Space Network, पृथ्वीकडे रोखलेले डिश अँटेना आणि रेडिओ संदेश यांच्या मदतीने एवढ्या दूरच्या यानांशी संपर्क कसा साधला जातो. नासाच्या १७ एप्रिल २०२६ च्या माहितीनुसार, पृथ्वीवरून पाठवलेली आज्ञा Voyager 1 पर्यंत पोहोचायला सुमारे २३ तास लागत होते.
- प्लुटोनियम-२३८ च्या उष्णतेवर चालणाऱ्या जनरेटरमधून मिळणारी वीज कमी होत असताना टीम ती कशी जपते आणि निवडक उपकरणं बंद करून उपयुक्त काम अधिक काळ कसं चालू ठेवते. नासाच्या १७ एप्रिल २०२६ च्या माहितीनुसार, प्रत्येक व्हॉयेजरची वीज दरवर्षी सुमारे चार वॅटने कमी होत होती.
- प्रत्येक व्हॉयेजरवर १२ इंचांची सोन्याचा मुलामा दिलेली Golden Record का आहे, तिच्यात चित्रं, नैसर्गिक आवाज, संगीत आणि शुभेच्छा कशा आहेत, आणि आंतरतारकीय अवकाशात जाणं म्हणजे संपूर्ण सौरमाला सोडणं का नाही.

अंतराळ, ग्रह, अंतराळयानं, विज्ञानाचे प्रश्न आणि खऱ्या टीमवर्कच्या गोष्टी आवडणाऱ्या जिज्ञासू मुलांसाठी योग्य.

🎧 मुलं आणि कुटुंबांसाठी स्क्रीन-फ्री शैक्षणिक podcast.

विषय: Voyager 1, Voyager 2, गुरुत्व-सहाय्य, गुरू, शनी, युरेनस, नेपच्यून, आयोवरील ज्वालामुखी, Deep Space Network, अंतराळयानाची वीज, आंतरतारकीय अवकाश, Golden Record

चंद्रावर उतरण्याची योजना थांबवावी लागल्यानंतर Apollo 13 चे तीन अंतराळवीर सुरक्षित घरी कसे आले?

५–१० वयोगटातील मुलांसाठीच्या या खऱ्या अंतराळ गोष्टीत Little Modak सोबत Jim Lovell, Jack Swigert आणि Fred Haise यांच्या बचावमोहिमेचा मागोवा घ्या. हवा, पाणी आणि वीज जपताना Aquarius हे lunar module लाइफबोट कसं बनलं, carbon dioxide कमी करण्यासाठी न बसणाऱ्या फिल्टरचा उपाय कसा शोधला आणि Odyssey पृथ्वीवर सुरक्षित कशी परतली, हे समजून घ्या.

लहान श्रोत्यांना कळेल:

- खराब oxygen tank मुळे मोहीम का बदलली.

- चंद्रावर उतरणं रद्द झाल्यावर Aquarius मध्ये तिघांनी आसरा कसा घेतला.

- पृथ्वीवरील पथकाने चौकोनी cartridge आणि गोल जोडणीसाठी उपाय कसा तयार करून तपासला.

- शांत विचार, अचूक नियोजन, engine burns आणि teamwork मुळे Pacific Ocean मध्ये सुरक्षित splashdown कसं झालं.

अंतराळ, astronauts, engineering puzzles आणि खऱ्या teamwork stories आवडणाऱ्या जिज्ञासू मुलांसाठी योग्य.

🎧 मुलं आणि कुटुंबांसाठी स्क्रीन-फ्री शैक्षणिक podcast.

विषय: Apollo 13, Jim Lovell, Jack Swigert, Fred Haise, Aquarius lunar module, Odyssey command module, carbon dioxide filter, अंतराळ बचाव

अपोलो ११ हे एका नायकाचे काम नव्हते; ते अंतराळवीर, अभियंते, संगणक, मिशन कंट्रोल, संदेश-केंद्रे, उत्पादक, विद्यापीठे आणि बचाव पथकांनी मिळून सोडवलेले विशाल कोडं होते. प्रत्येक मॉड्यूलचे काम काय होते, आर्मस्ट्राँग यांनी धोकादायक उतरण्याची जागा कशी टाळली, १२०२ आणि १२०१ अलार्म असूनही संगणकाने काम कसे सुरू ठेवले आणि दल पृथ्वीवर कसे परतले, हे जाणून घेऊया.

चंद्रावर सुरक्षित उतरण्याचं कोडं सोडवण्यासाठी लुना नाइनने एकेक पाऊल काळजीपूर्वक घेतलं. वेग कमी करणारे रॉकेट, सेन्सर, एअरबॅग आणि चार उघडणाऱ्या पाकळ्यांमुळे ते धक्का सहन करून टिकून राहिलं. त्यानंतर कॅमेऱ्याने परिसर पाहिला आणि रेडिओ संकेतांमधून पहिली चंद्र-पॅनोरमा पृथ्वीवर पोहोचली. अपयशातून शिकून मोठ्या मोहिमांसाठी तयारी कशी होते, ही मुलांसाठीची प्रेरणादायी गोष्ट.

[Luna 9, Luna Nine, Luna-9, first soft landing on Moon, first moon landing spacecraft, Soviet lunar mission, moon landing for kids, space podcast for kids, kids science podcast, lunar exploration, Moon mission 1966, space history for children, Little Modak Podcast]

माणसे अंतराळाचा प्रवास सहन करू शकतील का? या मुलांसाठीच्या भागात युरी गागरिन आणि व्हॅलेंटिना तेरेश्कोव्हा यांच्या व्होस्तोक मोहिमांमधून सुरुवातीचा अंतराळप्रवास कसा शक्य झाला ते पाहूया. भारहीनता, जीवन-समर्थन, प्रशिक्षण, पुनःप्रवेश आणि या सामूहिक यशामागील टीमवर्क यांचा शोध घेऊया.

[युरी गागरिन मुलांसाठी, व्हॅलेंटिना तेरेश्कोव्हा मुलांसाठी, पहिला मानवी अंतराळप्रवास, व्होस्तोक १, व्होस्तोक ६, भारहीनता समजावून सांगितली, मुलांसाठी अंतराळ पॉडकास्ट]
[Yuri Gagarin for kids, Valentina Tereshkova for kids, first human spaceflight, Vostok 1, Vostok 6, weightlessness explained, space podcast for kids]

एका मोठ्या चेंडूएवढ्या चकचकीत गोलाने एकदा संपूर्ण जगाला “बीप, बीप” करून अंतराळातून नमस्कार केला. स्पुटनिक वन पृथ्वीभोवती कसा फिरत राहिला - आणि त्या छोट्याशा आवाजाने नव्या अंतराळयुगाची सुरुवात कशी केली?

या खेळकर विज्ञानकथेत मुलांना कक्षा म्हणजे काय, स्पुटनिक खाली का पडला नाही आणि त्या पहिल्या धाडसी पावलानंतर हवामान, दूरचित्रवाणीचे संदेश आणि नकाशांसाठी उपग्रह कसे उपयोगी ठरले, हे समजेल. प्रेमळ निवेदक आणि जिज्ञासू मूल गुरुत्वाकर्षण, रेडिओ संकेत आणि नवं काही करून पाहण्याचं धाडस यांचा शोध घेतात.

ही गोष्ट सहा ते दहा वर्षांच्या मुलांसाठी आणि संपूर्ण कुटुंबाने एकत्र ऐकण्यासाठी तयार केली आहे. गोष्ट ऐकल्यावर विचारा: तुम्हाला कोणतं छोटंसं पहिलं पाऊल उचलायला आवडेल?
#LittleModak #Sputnik1 #SpaceForKids