Μέσα σε αυτά τα χρόνια ο Στέλιος περιγράφει το πως ήταν να ζει με τον συνεχή φόβο και την απειλή του θανάτου, το πως το αντιμετώπισαν οι γονείς του αλλά και το πως το διαχειρίστηκε ο ίδιος. Τοποθετείται επί των αμβλώσεων αλλά και της κόντρας που δημιουργήθηκε με τον Παύλο Πολάκη, εκφράζει το συναίσθημα του για την τελεσίδικη απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής και μιλά για την ερωτική του ζωή, την απόφασή του να ασχοληθεί με τη σεξολογία που ξεκίνησε από τη δική του ανάγκη για ανακάλυψη και ανάλυση.

Αναφέρεται στους τηλεοπτικούς ρόλους που ανέλαβε ανά τα χρόνια, επιβεβαιώνοντας πως όταν μπλέκεσαι με πολλά διαφορετικά επαγγελματικά στέκια, ο κόσμος μπερδεύεται σε σχέση με την ιδιότητά σου και χαίρεται που η τελευταία του τηλεοπτική παρουσία δεν ευδοκίμησε διότι μπόρεσε να αφοσιωθεί εξ’ ολοκλήρου στην καλλιτεχνική του πορεία και καριέρα. Αναφέρθηκε στο τροχαίο ατύχημα που είχε πριν κάποια χρόνια με ανατριχιαστική λεπτομέρεια στο πως το βίωσε αλλά και στην βαθιά του πιστή στο Θεό τον οποίο «ένιωσε» δίπλα του σε όλον αυτόν τον Γολγοθά που θα μπορούσε να του είχε στοιχίσει τη ζωή. Ο Ηλίας μίλησε επίσης για τα επαγγελματικά περιβάλλοντα στα οποία έχει βρεθεί όπου όπως κατέθεσε ο ίδιος έχει υποστεί πολλές φορές σεξουαλική παρενόχληση.

*Κέρδισε -25% για την πρώτη συνεδρία ή το πρώτο πακέτο συνεδριών στη Hiwell (ισχύει για καινούργιους χρήστες), χρησιμοποιώντας τον κωδικό "LEGIT25".

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ύστερα από την περιοδεία με τον Νίκο Βέρτη στην Αυστραλία, νοσηλεύτηκε με απώλεια συνείδησης για τέσσερις συνεχόμενες ημέρες στο νοσοκομείο. Η Θωμαή περιγράφει τα πιο ισχυρά περιστατικά επιληπτικών κρίσεων που έχει βιώσει και τα συνδυάζει με τις πολύ απαιτητικές περιόδους της ζωής της. Η αποχή από το χώρο του θεάματος την βοήθησε να ορίσει καλύτερα τη ζωή της αλλά και να θέσει τον εαυτό της στο επίκεντρο.

Ως θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στο χώρο της δουλειάς της και όχι μόνο, όλα τα αντιλαμβάνονταν πολύ διαφορετικά και πολύ πιο ευαισθητοποιημένα από πολλούς άλλους. Η Τραϊάνα μιλά ανοιχτά για τις συνεργασίες της τόσο με τον Δημήτρη Λιγνάδη όσο και με τον Γιώργο Κιμούλη καταθέτοντας τη δική της οπτικής για εκείνα τα πλαίσια συνεργασίας. Η ίδια δηλώνει απογοητευμένη από το χώρο που επέλεξε να υπηρετήσει τόσα χρόνια λέγοντας πως τίποτα δεν την κρατά πλέον σε αυτόν μιας και είναι πέρα για πέρα βρόμικος.

Λόγω του ότι ο πατέρας της, έμεινε για ένα διάστημα στη Γερμανία χωρίς να ακολουθήσει την ίδια και τη μητέρα της στην Ελλάδα, η Σοφία περιγράφει την εξαιρετικά δύσκολη στιγμή του αποχαιρετισμού  του πατέρα της στο αεροδρόμιο, σαν σκηνή βγαλμένη από ταινία. Παρότι νεαρή σε ηλικία μπορούσε να διακρίνει τις ψυχικές ανισορροπίες που της δημιουργούνταν μεγαλώνοντας στο σπίτι όπου μεγάλωσε. 

Ό έρωτας προς τον πατέρα της, οι τύψεις προς το θάνατο της μητέρας της, το γεγονός ότι έγινε η ίδια μονογονέας μετά την απώλεια του συζύγου της είναι μόνο κάποιες από τις πτυχές της ζωής της που αναλύονται και συζητιούνται σε αυτήν την κουβέντα. 

Ο φόβος προς τους γιατρούς και τα νοσοκομεία έγινε η αιτία να περιγράφει σήμερα, πως ήταν εκείνη η ημέρα που ενώ ένιωθε και άκουγε τα πάντα,  ενώ δεν μπορούσε να κουνηθεί και να μιλήσει μέσα στο ασθενοφόρο κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο μετά το εγκεφαλικό. Παραδέχεται πως η ουσιαστική παραίτηση εαυτού, ξεκίνησε λίγο αφότου έγινε μέλος στους «Άγαμους Θύτες» και πως «συγχωροχάρτι» στα πάντα μέχρι στιγμής υπήρξε η δημοφιλία και το όνομά του. 

Τα κιλά τον εμπόδισαν από χαρές στη ζωή του ενώ «δεκανίκι» στα πάντα και πάσο σε όλα τα ανοίγματα ήταν το ονοματεπώνυμό του. Μιλά για τη μητέρα του, τον τρόπο που ανατράφηκε και την απουσία του πατέρα του που τελικά, όπως λέει ο ίδιος, ήταν για καλό. Αναφέρεται στη σύντροφό του Άννα, το ενδεχόμενο ενός τρίτου γάμου, την κόρη του αλλά και τον Στάθη Παναγιωτόπουλο, τον παιδικό του φίλο τον οποίο αντίκρυσε με χειροπέδες.

Προσπάθησε να δώσει τέλος στη ζωή της, δύο φορές. Μια φορά στα 12 έτη της και την επόμενη στα 14 διότι δεν μπορούσε ούτε το σώμα ούτε και η ψυχή της να αντέξει τους βιασμούς από τον πατέρα της. Τόσο τα αδέρφια της όσο και η μητέρα της κακοποιούνταν από τον πατέρα της και η κατάσταση στο σπίτι της τρομακτική, απόκοσμη και εξαιρετικά βίαιη από όλες τις απόψεις. 

Ο αθλητισμός και εν συνεχεία ο πρωταθλητισμός της χάρισαν τη διαφυγή που έψαχνε ούτως ώστε να κυνηγήσει τα όνειρά της και να μείνει πιστή σε αυτά. Η πρώτη φορά που είπε «μπράβο» στον εαυτό της δεν ήταν μετά τα αδιανόητα αθλητικά της κατορθώματα αλλά αφότου νίκησε τον καρκίνο. Μητέρα της θεωρεί την Παναγία ενώ με την βιολογική της μητέρα από μικρή ηλικία δεν ξαναμίλησε ποτέ.

Στο παρελθόν έχει απολυθεί από εργασιακό περιβάλλον διότι αντιστάθηκε στο ερωτικό κάλεσμα ενός ανωτέρου της και χαίρεται πολύ που συνέβη αυτό διότι ο δρόμος της, όπως αυτός διαμορφώθηκε την οδήγησε στο σήμερα.  Λόγω καταπιεσμένων συναισθημάτων και μη εκδήλωσής τους, βίωσε την πρώτη κρίση πανικού της όσο παρουσίαζε το Δελτίο των Ειδήσεων στον ΣΚΑΪ. Την ίδια περίοδο παρουσίασε κολπικές αιμορραγίες μέχρις ότου κοίταξε τα θέματά της κατάματα.

Ενώ δεν στερήθηκε τίποτα μεγαλώνοντας, απογοητεύτηκε πολύ από τις συμπεριφορές των ανθρώπων που συνάντησε στην Αθήνα, ερχόμενη από τη γενέτειρά της, την Κρήτη. Δέχθηκε υποτιμητικές συμπεριφορές με χροιά αμφισβήτησης σχετικά με το αν είναι καλή ή αρκετή στο κομμάτι της γυμναστικής και στάθηκε πολύ τυχερή διότι τηλεοπτικά με το ξεκίνημά της, βρέθηκε δίπλα στη Ρούλα Κορομηλά η οποίο την έβαλε κάτω από τις «φτερούγες» της. Γνωρίζοντας το σύζυγό της, σεβάστηκε το γεγονός ότι εκείνος δεν ήθελε να βρίσκονται κάτω από το ραντάρ της δημοσιότητας και έτσι αποφάσισε να αφήσει την τηλεόραση για 28 ολόκληρα χρόνια και να αφοσιωθεί στον απαιτητικό ρόλο της μητέρας. 

Μετά από 13 προσπάθειες να γίνει μητέρα, μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, έφερε στον κόσμο με φυσιολογικό τρόπο, τέσσερα κορίτσια. Πέρασε από το δύσκολο και σκοτεινό κατώφλι της επιλόχειου κατάθλιψης όπου εκεί, φευγαλέα της πέρασε από το μυαλό να δώσει μέχρι και τέλος στη ζωή της. 28 χρόνια αργότερα, βρίσκεται στο Action24 με δική της εκπομπή, κάνοντας ακριβώς αυτό που θέλει και με το FitLab το πέμπτο «παιδί» της, να χαρίζει μεταμορφώσεις σε γυναίκες που θέλουν να αλλάξουν νοοτροπία στο ευ ζην τους.

Η επιλογή του να γίνει η ηθοποιός ήταν μια δική του ανάγκη να ικανοποιήσει τη μητέρα του. Δεν ξέρει αν ήταν σωστή ή λάθος πάντως μέχρι σήμερα την υπηρετεί με πάθος και προσήλωση. Στο δρόμο του, του έγιναν πολλές ανήθικες προτάσεις σεξουαλικού ή άλλου περιεχομένου. Σπούδασε το γιό του στην Αμερική με χρήματα που δεν είχε λέγοντας ψέματα στην πρώην γυναίκα του. 

Έμαθε αγγλικά σε προχωρημένη ηλικία και αναγκάστηκε να βγει στη «γύρα» στην Αμερική προκειμένου να βγάλει χρήματα ούτως ώστε ο γιός του να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ο θάνατος της μητέρας του, ήταν η αιτία για να διαβεί το κατώφλι της κατάθλιψης. Προσπάθησε να δώσει τέλος στη ζωή του αλλά ένιωσε πως αυτό εάν συνέβαινε, θα ήταν μια πράξη δειλίας.

Η αβεβαιότητα της έλλειψης σταθερού συμβολαίου την έκανε να ανησυχήσει για το αν μπορεί να προσφέρει στο παιδί της όλα όσα χρειάζεται. Ο χωρισμός με τον σύζυγό της την έκανε να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της. Νιώθει ενοχικά για το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να χαρίσει στον γιό της, ένα αδερφάκι. Η πιο πρόσφατη κρίση πανικού, την βρήκε σπίτι όπου ήρθε κοντά της ο πρώην σύζυγός της με τον οποίο διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις. Θέλει τον έρωτα στη ζωή της και είναι έτοιμη να τον υποδεχτεί χωρίς αυτό να σημαίνει πως και χωρίς αυτόν, δεν νιώθει ισορροπημένη.

Επιθυμώντας να ανεξαρτητοποιηθεί από τη μητέρα της, ήρθε στην Αθήνα με 50 ευρώ στην τσέπη πεπεισμένη πως όλα θα πάνε καλά και πράγματι, όπως διηγείται η ίδια, έτσι κι έγινε. Δεν μετανιώνει για καμιά της επιλογή, παρόλα αυτά παραδέχεται πως οι λάθος επιλογές της κυρίως αφορούσαν στο παρελθόν, επιλογές συντρόφων, οι οποίοι ήταν τοξικοί και χειριστικοί απέναντί της. Στο χώρο της δουλειάς της είχε και έχει πάντοτε ως σύμμαχο και μέντορα την Τάμτα. 

Σήμερα, ούσα ερωτευμένη, δυνατή και χαρούμενη νιώθει πως το «για πάντα» βρίσκεται στην αγκαλιά του συντρόφου της και πως η ζωή της έχει μπει σε τάξη και σε ισορροπία.

Η μητέρα της 19 ετών και ο πατέρας της 20. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να μεγαλώσει στο σπίτι της κάτω από μια συνθήκη «συγκατοίκου» με τους γονείς της και όχι ως «παιδιού». Φυσικό και επόμενο αυτό να δημιουργήσει προβληματισμούς στο μέσα της, τον αντίκτυπο των οποίων διαπίστωσε μέσω δικής της συντροφικής σχέσης στην πορεία και πιο έντονα στον χωρισμό αυτής. 

Η Νίκη μιλά για το πως ήταν να κοιμάται μόνη της μετά από χρόνια σχέσεων, μιλά για τις κρίσεις πανικού που κάποτε ήταν εντονότερες αλλά σήμερα έχει μάθει να διαχειρίζεται αλλά και για την επιλογή της κατάψυξης ωαρίων και το πως αυτό έδρασε στο σώμα αλλά και την ψυχή της.

Δεν πιστεύει στο στερεοτυπικό μοντέλο της παραδοσιακά τέλειας οικογένειας και πιστεύει ότι η απιστία σε ένα ζευγάρι που έχει αποκτήσει παιδί, δεν θα έπρεπε να αποτελεί αιτία χωρισμού γιατί θεωρεί πως αυτό θα ήταν μια πράξη βαθιά εγωιστική. Η διαρροή της είδησης για την εγκυμοσύνη της την σόκαρε βαθιά και έστειλε προσωπικά μηνύματα σε κάθε παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής, αισθανόμενη την αλληλεγγύη και την κατανόησή τους. 

Ζητά τη συγκατάθεση της 4χρονης κόρης για να την βγάλει βίντεο για ιδία χρήση ενώ δεν αναφέρει πουθενά δημοσίως το όνομά της γιατί θεωρεί πως είναι προσωπικό της δεδομένο. Η ερωτική επαφή για εκείνη είναι κάτι βαθιά εγκεφαλικό.

Από πολύ μικρή ηλικία μεγάλωσε με τον πατέρα της, διότι η μητέρα της ήταν μια γυναίκα κακοποιημένη από προηγουμένη σχέση και αρκετά κουρασμένη ούτως ώστε να αναλάβει για δεύτερη φορά τα ηνία της μητρότητας, καθώς γνώρισε τον πατέρα της Ευρυδίκης μετά από προηγούμενη σχέση, έχοντας ήδη δύο παιδιά. Τάιζε την Ευρυδίκη και την αδερφή της πολύ περισσότερο από όσο άντεχαν και όταν έκαναν εμετό, τις τάιζε και τον εμετό τους. Στο σχολείο δέχθηκε απίστευτο ρατσισμό και bullying. Φίλους δεν είχε και την αποκαλούσαν «τριχωτή αρκούδα» λόγω έντονης τριχοφυΐας. 

Η Ευρυδίκη πέρασε το κατώφλι μιας κακοποιητικής συντροφικής σχέσης, τόσο σε σωματικό όσο και σε λεκτικό επίπεδο και στα τελειώματα της σχέσης αυτής, διαγνώστηκε σε ηλικία 27 ετών με λέμφωμα Χότζκιν, μια επιθετική μορφή καρκίνου, όπου οι γιατροί της έδιναν μια εβδομάδα ζωής. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όταν γνώρισε τον τωρινό της σύζυγο και πατέρα του παιδιού της, προτού γίνει μανούλα, πέρασα έναν Γολγοθά εξωσωματικών όπου εξαπατήθηκε τόσο εκείνη όσο και ο σύντροφός της από έναν γιατρό που απεδείχθη απατεώνας, ο οποίος τους απέσπασε 30.000 ευρώ.

Συνδέσου σήμερα με έναν πιστοποιημένο ψυχοθεραπευτή μέσω της πλατφόρμας Hiwell. Χρησιμοποίησε τον κωδικό LEGIT15 για -15% έκπτωση στις πρώτες σου συνεδρίες: https://hiwell.app/legitpodcast 

Η Άννα μιλά για τη γυναικολογική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε πριν από λίγο καιρό, μιλά για το αν θέλει να γίνει μητέρα, για το πως φαντάζεται την ημέρα του γάμου της, τις τηλεοπτικές κόντες και τη βία που της έχει ασκηθεί στην προσωπική αλλά και στην επαγγελματική της ζωή. Στόχος της στο σήμερα, είναι να απολαύσει την ένταξή της στην καλοκαιρινή ομάδα του OPEN χωρίς να μπαίνει σε διαδικασίες προβληματισμού για τη συνέχειά της.

 Η απώλεια της ανιψιάς της, είναι κάτι με το οποίο πλέον νιώθει συμφιλιωμένη όπως και με το γεγονός ότι η ακατάσχετη αιμορραγία που προκλήθηκε από τον ακρωτηριασμό των δαχτύλων του χεριού της, της στέρησε το δικαίωμα στη μητρότητα. Η ΄Έρρικα, μοιράζεται την επί 10 χρόνια, αγοραφοβία της, η οποία την κρατούσε «αιχμάλωτη» στο σπίτι, ώσπου ήρθε η συμμετοχή στα κοινά με τον ρόλο της Αντιπεριφερειάρχη Παιδείας για να μπορέσει να λύσει αυτόν τον γόρδιο δεσμό της αποξένωσης, ο οποίος ήταν απόρροια παιδικών τραυμάτων.

Μιλά επίσης για την αποβολή που βίωσε η σύντροφός του, τις απαίσιες συμπεριφορές που δέχτηκαν και οι δύο όσο ήταν εκείνη έγκυος στο δεύτερο παιδί τους καθώς επίσης και για τις κρίσεις πανικού που βίωνε παλαιότερα σε έντονο βαθμό αλλά και το πώς τις διαχειρίζεται σήμερα. Το πατρικό πρότυπο το οποίο στερήθηκε, λόγω του ότι έχασε τον πατέρα του σε μικρή ηλικία από τροχαίο, το βρήκε στον Μηδενιστή και γενικότερα στο χώρο της μουσικής.

Τραγουδούσε χωρίς σακάκι διότι δεν είχε χρήματα να το αγοράσει και αυτό ήταν κάτι που σχολιάστηκε. Ποτέ δεν τραγουδούσε με γνώμονα τα κέρδη, τη φήμη και τη δόξα αλλά για να μπορέσει να εκφράσει τον καημό του. Ένας από τους αδερφούς του και ο ξάδερφός του, πέθαναν από την πείνα, πράγμα σύνηθες όπως μαρτυράει ο ίδιος, για την εποχή εκείνη. 

Τα πρώτα του χρήματα, τα σκόρπισε παντού. Έχει βγάλει το Πανεπιστήμιου του πεζοδρομίου όπως λέει ο ίδιος το οποίο είναι το πιο σημαντικό σχολείο της ζωής.