<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet href="/stylesheet.xsl" type="text/xsl"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:podcast="https://podcastindex.org/namespace/1.0">
  <channel>
    <atom:link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://feeds.transistor.fm/alles-van-waarde-is-weerloos" title="MP3 Audio"/>
    <atom:link rel="hub" href="https://pubsubhubbub.appspot.com/"/>
    <podcast:podping usesPodping="true"/>
    <title>Alles van waarde is weerloos</title>
    <generator>Transistor (https://transistor.fm)</generator>
    <itunes:new-feed-url>https://feeds.transistor.fm/alles-van-waarde-is-weerloos</itunes:new-feed-url>
    <description>"Alles van waarde is weerloos", de podcast waarin ik, Allard Amelink, op zoek ga naar de mooiste gedichten uit het Nederlands taalgebied. Dat doe ik door jou als luisteraar te vragen naar je favoriete gedicht. Zo bouwen we samen een canon van de mooiste poëzie.</description>
    <copyright>All rights reserved</copyright>
    <podcast:guid>6d8dcd01-91d0-59f2-9fae-45e312035056</podcast:guid>
    <podcast:locked owner="allardamelink@gmail.com">no</podcast:locked>
    <language>nl</language>
    <pubDate>Fri, 11 Apr 2025 12:14:27 +0000</pubDate>
    <lastBuildDate>Tue, 02 Dec 2025 22:17:12 +0000</lastBuildDate>
    <link>https://soundcloud.com/allesvanwaardeisweerloos</link>
    <image>
      <url>https://img.transistor.fm/tCtUIgo-Wb1cjKbnpfCe53TMuhvlTETpTn7j7iVVp80/rs:fill:0:0:1/w:1400/h:1400/q:60/mb:500000/aHR0cHM6Ly9pbWct/dXBsb2FkLXByb2R1/Y3Rpb24udHJhbnNp/c3Rvci5mbS9zaG93/LzE4NDkwLzE2MTMw/NDMyMjEtYXJ0d29y/ay5qcGc.jpg</url>
      <title>Alles van waarde is weerloos</title>
      <link>https://soundcloud.com/allesvanwaardeisweerloos</link>
    </image>
    <itunes:category text="Society &amp; Culture"/>
    <itunes:type>episodic</itunes:type>
    <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
    <itunes:image href="https://img.transistor.fm/tCtUIgo-Wb1cjKbnpfCe53TMuhvlTETpTn7j7iVVp80/rs:fill:0:0:1/w:1400/h:1400/q:60/mb:500000/aHR0cHM6Ly9pbWct/dXBsb2FkLXByb2R1/Y3Rpb24udHJhbnNp/c3Rvci5mbS9zaG93/LzE4NDkwLzE2MTMw/NDMyMjEtYXJ0d29y/ay5qcGc.jpg"/>
    <itunes:summary>"Alles van waarde is weerloos", de podcast waarin ik, Allard Amelink, op zoek ga naar de mooiste gedichten uit het Nederlands taalgebied. Dat doe ik door jou als luisteraar te vragen naar je favoriete gedicht. Zo bouwen we samen een canon van de mooiste poëzie.</itunes:summary>
    <itunes:subtitle>"Alles van waarde is weerloos", de podcast waarin ik, Allard Amelink, op zoek ga naar de mooiste gedichten uit het Nederlands taalgebied.</itunes:subtitle>
    <itunes:keywords></itunes:keywords>
    <itunes:owner>
      <itunes:name>Alles van waarde is weerloos</itunes:name>
      <itunes:email>allardamelink@gmail.com</itunes:email>
    </itunes:owner>
    <itunes:complete>No</itunes:complete>
    <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    <item>
      <title>Bonusaflevering: "Dagsluiting" van Gerard Reve (door Allard Amelink)</title>
      <itunes:episode>52</itunes:episode>
      <podcast:episode>52</podcast:episode>
      <itunes:title>Bonusaflevering: "Dagsluiting" van Gerard Reve (door Allard Amelink)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/837535399</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/72941792</link>
      <description>
        <![CDATA[DAGSLUITING 

Eigenlijk geloof ik niets, 
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U. 
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, 
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam, 
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt 
zoals ik U.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DAGSLUITING 

Eigenlijk geloof ik niets, 
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U. 
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, 
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam, 
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt 
zoals ik U.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 11 Jun 2020 04:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/72941792/46d5feba.mp3" length="4923017" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>307</itunes:duration>
      <itunes:summary>DAGSLUITING 

Eigenlijk geloof ik niets, 
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U. 
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, 
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam, 
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt 
zoals ik U.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DAGSLUITING 

Eigenlijk geloof ik niets, 
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U. 
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, 
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam, 
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt 
zoals ik U.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Voor een dag van morgen" van Hans Andreus (door Frits Spits)</title>
      <itunes:episode>51</itunes:episode>
      <podcast:episode>51</podcast:episode>
      <itunes:title>"Voor een dag van morgen" van Hans Andreus (door Frits Spits)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/836329669</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/8943b81f</link>
      <description>
        <![CDATA[VOOR EEN DAG VAN MORGEN 

Wanneer ik morgen doodga, 
vertel dan aan de bomen 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan de wind, 
die in de bomen klimt 
of uit de takken valt, 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan een kind 
dat jong genoeg is om het te begrijpen. 
Vertel het aan een dier, 
misschien alleen door het aan te kijken. 
Vertel het aan de huizen van steen, 
vertel het aan de stad 
hoe lief ik je had. 
Maar zeg het aan geen mens, 
ze zouden je niet geloven. 
Ze zouden niet willen geloven dat 
alleen maar een man 
alleen maar een vrouw 
dat een mens een mens zo liefhad 
als ik jou.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[VOOR EEN DAG VAN MORGEN 

Wanneer ik morgen doodga, 
vertel dan aan de bomen 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan de wind, 
die in de bomen klimt 
of uit de takken valt, 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan een kind 
dat jong genoeg is om het te begrijpen. 
Vertel het aan een dier, 
misschien alleen door het aan te kijken. 
Vertel het aan de huizen van steen, 
vertel het aan de stad 
hoe lief ik je had. 
Maar zeg het aan geen mens, 
ze zouden je niet geloven. 
Ze zouden niet willen geloven dat 
alleen maar een man 
alleen maar een vrouw 
dat een mens een mens zo liefhad 
als ik jou.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 10 Jun 2020 04:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/8943b81f/22412429.mp3" length="5661007" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>353</itunes:duration>
      <itunes:summary>VOOR EEN DAG VAN MORGEN 

Wanneer ik morgen doodga, 
vertel dan aan de bomen 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan de wind, 
die in de bomen klimt 
of uit de takken valt, 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan een kind 
dat jong genoeg is om het te begrijpen. 
Vertel het aan een dier, 
misschien alleen door het aan te kijken. 
Vertel het aan de huizen van steen, 
vertel het aan de stad 
hoe lief ik je had. 
Maar zeg het aan geen mens, 
ze zouden je niet geloven. 
Ze zouden niet willen geloven dat 
alleen maar een man 
alleen maar een vrouw 
dat een mens een mens zo liefhad 
als ik jou.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>VOOR EEN DAG VAN MORGEN 

Wanneer ik morgen doodga, 
vertel dan aan de bomen 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan de wind, 
die in de bomen klimt 
of uit de takken valt, 
hoeveel ik van je hield. 
Vertel het aan een kind 
dat jong genoeg is om het te</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Verdwenen esdoorn" van Rutger Kopland (door Monique Peltenburg)</title>
      <itunes:episode>50</itunes:episode>
      <podcast:episode>50</podcast:episode>
      <itunes:title>"Verdwenen esdoorn" van Rutger Kopland (door Monique Peltenburg)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/836269504</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/192cb587</link>
      <description>
        <![CDATA[VERDWENEN ESDOORN 

Hij stond al die jaren 
voor mijn raam en ik zag 
hoe hij steeds langer 
stond dood te gaan 

nu is hij weg – ik zie hem 
alleen nog voor me 
als ik aan hem denk 

als ik door de ruimte kijk 
boven de lege plek 
waar hij leefde 

hoe vanzelfsprekend 
is ook nu dit uitzicht]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[VERDWENEN ESDOORN 

Hij stond al die jaren 
voor mijn raam en ik zag 
hoe hij steeds langer 
stond dood te gaan 

nu is hij weg – ik zie hem 
alleen nog voor me 
als ik aan hem denk 

als ik door de ruimte kijk 
boven de lege plek 
waar hij leefde 

hoe vanzelfsprekend 
is ook nu dit uitzicht]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 09 Jun 2020 04:00:18 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/192cb587/e280b1d9.mp3" length="3425155" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>213</itunes:duration>
      <itunes:summary>VERDWENEN ESDOORN 

Hij stond al die jaren 
voor mijn raam en ik zag 
hoe hij steeds langer 
stond dood te gaan 

nu is hij weg – ik zie hem 
alleen nog voor me 
als ik aan hem denk 

als ik door de ruimte kijk 
boven de lege plek 
waar hij leefde 

hoe vanzelfsprekend 
is ook nu dit uitzicht</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>VERDWENEN ESDOORN 

Hij stond al die jaren 
voor mijn raam en ik zag 
hoe hij steeds langer 
stond dood te gaan 

nu is hij weg – ik zie hem 
alleen nog voor me 
als ik aan hem denk 

als ik door de ruimte kijk 
boven de lege plek 
waar hij leefde 

hoe v</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Stilstaan" van Gil vander Heyden (door Quirijn De Kraker)</title>
      <itunes:episode>49</itunes:episode>
      <podcast:episode>49</podcast:episode>
      <itunes:title>"Stilstaan" van Gil vander Heyden (door Quirijn De Kraker)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/834674494</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/a4fbd72c</link>
      <description>
        <![CDATA[STILSTAAN 

Vanmorgen horloge gepakt: 
staat stil. Kapot. 
Niks meer aan te doen. 

Op het balkon gezeten. 
Broodje kaas gegeten. 
Poes gestreeld. 
Geraniums water gegeven. 

Radio aangezet. Gewenst 
dat niet alleen mijn horloge 
maar ook deze dag 
stil zou blijven staan.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[STILSTAAN 

Vanmorgen horloge gepakt: 
staat stil. Kapot. 
Niks meer aan te doen. 

Op het balkon gezeten. 
Broodje kaas gegeten. 
Poes gestreeld. 
Geraniums water gegeven. 

Radio aangezet. Gewenst 
dat niet alleen mijn horloge 
maar ook deze dag 
stil zou blijven staan.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 08 Jun 2020 04:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/a4fbd72c/f6a719cc.mp3" length="5755224" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>359</itunes:duration>
      <itunes:summary>STILSTAAN 

Vanmorgen horloge gepakt: 
staat stil. Kapot. 
Niks meer aan te doen. 

Op het balkon gezeten. 
Broodje kaas gegeten. 
Poes gestreeld. 
Geraniums water gegeven. 

Radio aangezet. Gewenst 
dat niet alleen mijn horloge 
maar ook deze dag 
stil zou blijven staan.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>STILSTAAN 

Vanmorgen horloge gepakt: 
staat stil. Kapot. 
Niks meer aan te doen. 

Op het balkon gezeten. 
Broodje kaas gegeten. 
Poes gestreeld. 
Geraniums water gegeven. 

Radio aangezet. Gewenst 
dat niet alleen mijn horloge 
maar ook deze dag 
stil z</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"XIV" van W.F. Hermans (door Marie-Christine Rynja)</title>
      <itunes:episode>48</itunes:episode>
      <podcast:episode>48</podcast:episode>
      <itunes:title>"XIV" van W.F. Hermans (door Marie-Christine Rynja)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/833237122</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/402f1afa</link>
      <description>
        <![CDATA[XIV

Als kleine vogels nestelden je handen 
in de bonten mouwen van je mantel. 
Fladderden over de breede randen, 
Je vingers beurtelings vleugels of halzen, 
Je glanzende nagels roze snavels. 

Je wimpers waren kleine waaiers, 
Die je bezwerend neer kon slaan, 
Voor wat je te zeer zou hebben ontdaan, 
Of wat in je oogen kon ontstaan. 
Maar soms ontgingen hen toch je tranen.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[XIV

Als kleine vogels nestelden je handen 
in de bonten mouwen van je mantel. 
Fladderden over de breede randen, 
Je vingers beurtelings vleugels of halzen, 
Je glanzende nagels roze snavels. 

Je wimpers waren kleine waaiers, 
Die je bezwerend neer kon slaan, 
Voor wat je te zeer zou hebben ontdaan, 
Of wat in je oogen kon ontstaan. 
Maar soms ontgingen hen toch je tranen.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 05 Jun 2020 04:00:47 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/402f1afa/b656239d.mp3" length="3068778" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>191</itunes:duration>
      <itunes:summary>XIV

Als kleine vogels nestelden je handen 
in de bonten mouwen van je mantel. 
Fladderden over de breede randen, 
Je vingers beurtelings vleugels of halzen, 
Je glanzende nagels roze snavels. 

Je wimpers waren kleine waaiers, 
Die je bezwerend neer kon slaan, 
Voor wat je te zeer zou hebben ontdaan, 
Of wat in je oogen kon ontstaan. 
Maar soms ontgingen hen toch je tranen.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>XIV

Als kleine vogels nestelden je handen 
in de bonten mouwen van je mantel. 
Fladderden over de breede randen, 
Je vingers beurtelings vleugels of halzen, 
Je glanzende nagels roze snavels. 

Je wimpers waren kleine waaiers, 
Die je bezwerend neer kon </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Phoenix" van Hendrik Marsman (door Gertjan Endedijk)</title>
      <itunes:episode>47</itunes:episode>
      <podcast:episode>47</podcast:episode>
      <itunes:title>"Phoenix" van Hendrik Marsman (door Gertjan Endedijk)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/833233114</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/e1cf74e4</link>
      <description>
        <![CDATA[PHOENIX 

Vlam in mij, laai weer op; 
hart in mij, heb geduld, 
verdubbel het vertrouwen - 
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen 
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; 
o, wiek nu op uit de verbrande takken 
en laat den moed en uwe vaart niet zakken; 
het nest is goed, maar het heelal is ruimer.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[PHOENIX 

Vlam in mij, laai weer op; 
hart in mij, heb geduld, 
verdubbel het vertrouwen - 
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen 
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; 
o, wiek nu op uit de verbrande takken 
en laat den moed en uwe vaart niet zakken; 
het nest is goed, maar het heelal is ruimer.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 04 Jun 2020 04:00:17 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/e1cf74e4/28b36206.mp3" length="4281136" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>267</itunes:duration>
      <itunes:summary>PHOENIX 

Vlam in mij, laai weer op; 
hart in mij, heb geduld, 
verdubbel het vertrouwen - 
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen 
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; 
o, wiek nu op uit de verbrande takken 
en laat den moed en uwe vaart niet zakken; 
het nest is goed, maar het heelal is ruimer.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>PHOENIX 

Vlam in mij, laai weer op; 
hart in mij, heb geduld, 
verdubbel het vertrouwen - 
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen 
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; 
o, wiek nu op uit de verbrande takken 
en laat den moed en uwe vaart niet zakk</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Wie" van Derek Otte (door Judith Bokhove)</title>
      <itunes:episode>46</itunes:episode>
      <podcast:episode>46</podcast:episode>
      <itunes:title>"Wie" van Derek Otte (door Judith Bokhove)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/830331652</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/14bbb720</link>
      <description>
        <![CDATA[WIE 

wie 
heeft er wat tijd 
raadt dat ik vecht 
kent de monsters 
onder mijn bed 

hoort mijn stilte 
geeft me wat hoop 
weet van de wolk 
boven mijn hoofd 

wie 
kijkt naar me om 
zegt me gedag 
ziet het verdriet 
achter mijn lach 

stelt me in staat 
biedt vaste grond 
vraagt hoe het gaat 
en… hoe dat komt]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[WIE 

wie 
heeft er wat tijd 
raadt dat ik vecht 
kent de monsters 
onder mijn bed 

hoort mijn stilte 
geeft me wat hoop 
weet van de wolk 
boven mijn hoofd 

wie 
kijkt naar me om 
zegt me gedag 
ziet het verdriet 
achter mijn lach 

stelt me in staat 
biedt vaste grond 
vraagt hoe het gaat 
en… hoe dat komt]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 03 Jun 2020 04:00:07 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/14bbb720/17b458af.mp3" length="4495123" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>280</itunes:duration>
      <itunes:summary>WIE 

wie 
heeft er wat tijd 
raadt dat ik vecht 
kent de monsters 
onder mijn bed 

hoort mijn stilte 
geeft me wat hoop 
weet van de wolk 
boven mijn hoofd 

wie 
kijkt naar me om 
zegt me gedag 
ziet het verdriet 
achter mijn lach 

stelt me in staat 
biedt vaste grond 
vraagt hoe het gaat 
en… hoe dat komt</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>WIE 

wie 
heeft er wat tijd 
raadt dat ik vecht 
kent de monsters 
onder mijn bed 

hoort mijn stilte 
geeft me wat hoop 
weet van de wolk 
boven mijn hoofd 

wie 
kijkt naar me om 
zegt me gedag 
ziet het verdriet 
achter mijn lach 

stelt me in staat 
</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Wilhelmus" toegeschreven aan Filips van Marnix van St. Aldegonde (door Andreas Vos)</title>
      <itunes:episode>45</itunes:episode>
      <podcast:episode>45</podcast:episode>
      <itunes:title>"Wilhelmus" toegeschreven aan Filips van Marnix van St. Aldegonde (door Andreas Vos)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/828567781</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/3f74e8a9</link>
      <description>
        <![CDATA[Wilhelmus van Nassouwe 
ben ik, van Duitsen bloed, 
den vaderland getrouwe 
blijf ik tot in den dood. 
Een Prinse van Oranje 
ben ik, vrij, onverveerd, 
den Koning van Hispanje 
heb ik altijd geëerd. 

In Godes vrees te leven 
heb ik altijd betracht, 
daarom ben ik verdreven, 
om land, om luid gebracht. 
Maar God zal mij regeren 
als een goed instrument, 
dat ik zal wederkeren 
in mijnen regiment. 

Lijdt u, mijn onderzaten 
die oprecht zijt van aard, 
God zal u niet verlaten, 
al zijt gij nu bezwaard. 
Die vroom begeert te leven, 
bidt God nacht ende dag, 
dat Hij mij kracht zal geven, 
dat ik u helpen mag. 

Lijf ende goed tezamen 
heb ik u niet verschoond, 
mijn broeders, hoog van namen 
hebben 't u ook vertoond 
Graaf Adolf is gebleven 
in Friesland in den slag, 
zijn ziel in 't eeuwig leven 
verwacht den jongsten dag. 

Edel en hooggeboren, 
van keizerlijken stam, 
een vorst des rijks verkoren, 
als een vroom christenman, 
voor Godes woord geprezen, 
heb ik, vrij onversaagd, 
als een held zonder vrezen 
mijn edel bloed gewaagd. 

Mijn schild ende betrouwen 
zijt Gij, o God mijn Heer, 
op U zo wil ik bouwen, 
Verlaat mij nimmermeer. 
Dat ik doch vroom mag blijven, 
uw dienaar t'aller stond, 
de tirannie verdrijven 
die mij mijn hart doorwondt. 

Van al die mij bezwaren 
en mijn vervolgers zijn, 
mijn God, wil doch bewaren 
den trouwen dienaar Dijn, 
dat zij mij niet verrassen 
in haren bozen moed, 
hun handen niet en wassen 
in mijn onschuldig bloed. 

Als David moeste vluchten 
voor Sauel den tiran, 
zo heb ik moeten zuchten 
als menig edelman. 
Maar God heeft hem verheven, 
verlost uit alder nood, 
een koninkrijk gegeven 
in Israël zeer groot. 

Na 't zuur zal ik ontvangen 
van God, mijn Heer, het zoet, 
daar na zo doet verlangen 
mijn vorstelijk gemoed: 
welk is, dat ik mag sterven 
met ere in het veld, 
een eeuwig rijk verwerven 
als een getrouwen held. 

Niet doet mij meer erbarmen 
in mijnen wederspoed 
dan dat men ziet verarmen 
des Konings landen goed. 
Dat u de Spanjaards krenken, 
o edel Neerland zoet, 
als ik daaraan gedenke, 
mijn edel hart dat bloedt. 

Als een prins opgezeten 
met mijner heireskracht, 
van den tiran vermeten 
heb ik den slag verwacht, 
die, bij Maastricht begraven, 
bevreesde mijn geweld; 
mijn ruiters zag men draven 
zeer moedig in dat veld. 

Zo het den wil des Heren 
op dien tijd had geweest, 
had ik geern willen keren 
van u dit zwaar tempeest. 
Maar de Heer van hierboven, 
die alle ding regeert, 
die men altijd moet loven, 
en heeft het niet begeerd. 

Zeer christlijk was gedreven 
mijn prinselijk gemoed, 
standvastig is gebleven 
mijn hart in tegenspoed. 
Den Heer heb ik gebeden 
uit mijnes harten grond, 
dat Hij mijn zaak wil redden, 
mijn onschuld maken kond. 

Oorlof mijn arme schapen 
die zijt in groten nood, 
uw herder zal niet slapen, 
al zijt gij nu verstrooid. 
Tot God wilt u begeven, 
zijn heilzaam woord neemt aan, 
als vrome christen leven, 
't zal hier haast zijn gedaan. 

Voor God wil ik belijden 
en Zijner groten macht, 
dat ik tot genen tijden 
den Koning heb veracht, 
dan dat ik God den Heere, 
der hoogsten Majesteit, 
heb moeten obediëren 
in den gerechtigheid.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Wilhelmus van Nassouwe 
ben ik, van Duitsen bloed, 
den vaderland getrouwe 
blijf ik tot in den dood. 
Een Prinse van Oranje 
ben ik, vrij, onverveerd, 
den Koning van Hispanje 
heb ik altijd geëerd. 

In Godes vrees te leven 
heb ik altijd betracht, 
daarom ben ik verdreven, 
om land, om luid gebracht. 
Maar God zal mij regeren 
als een goed instrument, 
dat ik zal wederkeren 
in mijnen regiment. 

Lijdt u, mijn onderzaten 
die oprecht zijt van aard, 
God zal u niet verlaten, 
al zijt gij nu bezwaard. 
Die vroom begeert te leven, 
bidt God nacht ende dag, 
dat Hij mij kracht zal geven, 
dat ik u helpen mag. 

Lijf ende goed tezamen 
heb ik u niet verschoond, 
mijn broeders, hoog van namen 
hebben 't u ook vertoond 
Graaf Adolf is gebleven 
in Friesland in den slag, 
zijn ziel in 't eeuwig leven 
verwacht den jongsten dag. 

Edel en hooggeboren, 
van keizerlijken stam, 
een vorst des rijks verkoren, 
als een vroom christenman, 
voor Godes woord geprezen, 
heb ik, vrij onversaagd, 
als een held zonder vrezen 
mijn edel bloed gewaagd. 

Mijn schild ende betrouwen 
zijt Gij, o God mijn Heer, 
op U zo wil ik bouwen, 
Verlaat mij nimmermeer. 
Dat ik doch vroom mag blijven, 
uw dienaar t'aller stond, 
de tirannie verdrijven 
die mij mijn hart doorwondt. 

Van al die mij bezwaren 
en mijn vervolgers zijn, 
mijn God, wil doch bewaren 
den trouwen dienaar Dijn, 
dat zij mij niet verrassen 
in haren bozen moed, 
hun handen niet en wassen 
in mijn onschuldig bloed. 

Als David moeste vluchten 
voor Sauel den tiran, 
zo heb ik moeten zuchten 
als menig edelman. 
Maar God heeft hem verheven, 
verlost uit alder nood, 
een koninkrijk gegeven 
in Israël zeer groot. 

Na 't zuur zal ik ontvangen 
van God, mijn Heer, het zoet, 
daar na zo doet verlangen 
mijn vorstelijk gemoed: 
welk is, dat ik mag sterven 
met ere in het veld, 
een eeuwig rijk verwerven 
als een getrouwen held. 

Niet doet mij meer erbarmen 
in mijnen wederspoed 
dan dat men ziet verarmen 
des Konings landen goed. 
Dat u de Spanjaards krenken, 
o edel Neerland zoet, 
als ik daaraan gedenke, 
mijn edel hart dat bloedt. 

Als een prins opgezeten 
met mijner heireskracht, 
van den tiran vermeten 
heb ik den slag verwacht, 
die, bij Maastricht begraven, 
bevreesde mijn geweld; 
mijn ruiters zag men draven 
zeer moedig in dat veld. 

Zo het den wil des Heren 
op dien tijd had geweest, 
had ik geern willen keren 
van u dit zwaar tempeest. 
Maar de Heer van hierboven, 
die alle ding regeert, 
die men altijd moet loven, 
en heeft het niet begeerd. 

Zeer christlijk was gedreven 
mijn prinselijk gemoed, 
standvastig is gebleven 
mijn hart in tegenspoed. 
Den Heer heb ik gebeden 
uit mijnes harten grond, 
dat Hij mijn zaak wil redden, 
mijn onschuld maken kond. 

Oorlof mijn arme schapen 
die zijt in groten nood, 
uw herder zal niet slapen, 
al zijt gij nu verstrooid. 
Tot God wilt u begeven, 
zijn heilzaam woord neemt aan, 
als vrome christen leven, 
't zal hier haast zijn gedaan. 

Voor God wil ik belijden 
en Zijner groten macht, 
dat ik tot genen tijden 
den Koning heb veracht, 
dan dat ik God den Heere, 
der hoogsten Majesteit, 
heb moeten obediëren 
in den gerechtigheid.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 02 Jun 2020 04:00:07 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/3f74e8a9/3772873f.mp3" length="6831055" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>426</itunes:duration>
      <itunes:summary>Wilhelmus van Nassouwe 
ben ik, van Duitsen bloed, 
den vaderland getrouwe 
blijf ik tot in den dood. 
Een Prinse van Oranje 
ben ik, vrij, onverveerd, 
den Koning van Hispanje 
heb ik altijd geëerd. 

In Godes vrees te leven 
heb ik altijd betracht, 
daarom ben ik verdreven, 
om land, om luid gebracht. 
Maar God zal mij regeren 
als een goed instrument, 
dat ik zal wederkeren 
in mijnen regiment. 

Lijdt u, mijn onderzaten 
die oprecht zijt van aard, 
God zal u niet verlaten, 
al zijt gij nu bezwaard. 
Die vroom begeert te leven, 
bidt God nacht ende dag, 
dat Hij mij kracht zal geven, 
dat ik u helpen mag. 

Lijf ende goed tezamen 
heb ik u niet verschoond, 
mijn broeders, hoog van namen 
hebben 't u ook vertoond 
Graaf Adolf is gebleven 
in Friesland in den slag, 
zijn ziel in 't eeuwig leven 
verwacht den jongsten dag. 

Edel en hooggeboren, 
van keizerlijken stam, 
een vorst des rijks verkoren, 
als een vroom christenman, 
voor Godes woord geprezen, 
heb ik, vrij onversaagd, 
als een held zonder vrezen 
mijn edel bloed gewaagd. 

Mijn schild ende betrouwen 
zijt Gij, o God mijn Heer, 
op U zo wil ik bouwen, 
Verlaat mij nimmermeer. 
Dat ik doch vroom mag blijven, 
uw dienaar t'aller stond, 
de tirannie verdrijven 
die mij mijn hart doorwondt. 

Van al die mij bezwaren 
en mijn vervolgers zijn, 
mijn God, wil doch bewaren 
den trouwen dienaar Dijn, 
dat zij mij niet verrassen 
in haren bozen moed, 
hun handen niet en wassen 
in mijn onschuldig bloed. 

Als David moeste vluchten 
voor Sauel den tiran, 
zo heb ik moeten zuchten 
als menig edelman. 
Maar God heeft hem verheven, 
verlost uit alder nood, 
een koninkrijk gegeven 
in Israël zeer groot. 

Na 't zuur zal ik ontvangen 
van God, mijn Heer, het zoet, 
daar na zo doet verlangen 
mijn vorstelijk gemoed: 
welk is, dat ik mag sterven 
met ere in het veld, 
een eeuwig rijk verwerven 
als een getrouwen held. 

Niet doet mij meer erbarmen 
in mijnen wederspoed 
dan dat men ziet verarmen 
des Konings landen goed. 
Dat u de Spanjaards krenken, 
o edel Neerland zoet, 
als ik daaraan gedenke, 
mijn edel hart dat bloedt. 

Als een prins opgezeten 
met mijner heireskracht, 
van den tiran vermeten 
heb ik den slag verwacht, 
die, bij Maastricht begraven, 
bevreesde mijn geweld; 
mijn ruiters zag men draven 
zeer moedig in dat veld. 

Zo het den wil des Heren 
op dien tijd had geweest, 
had ik geern willen keren 
van u dit zwaar tempeest. 
Maar de Heer van hierboven, 
die alle ding regeert, 
die men altijd moet loven, 
en heeft het niet begeerd. 

Zeer christlijk was gedreven 
mijn prinselijk gemoed, 
standvastig is gebleven 
mijn hart in tegenspoed. 
Den Heer heb ik gebeden 
uit mijnes harten grond, 
dat Hij mijn zaak wil redden, 
mijn onschuld maken kond. 

Oorlof mijn arme schapen 
die zijt in groten nood, 
uw herder zal niet slapen, 
al zijt gij nu verstrooid. 
Tot God wilt u begeven, 
zijn heilzaam woord neemt aan, 
als vrome christen leven, 
't zal hier haast zijn gedaan. 

Voor God wil ik belijden 
en Zijner groten macht, 
dat ik tot genen tijden 
den Koning heb veracht, 
dan dat ik God den Heere, 
der hoogsten Majesteit, 
heb moeten obediëren 
in den gerechtigheid.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Wilhelmus van Nassouwe 
ben ik, van Duitsen bloed, 
den vaderland getrouwe 
blijf ik tot in den dood. 
Een Prinse van Oranje 
ben ik, vrij, onverveerd, 
den Koning van Hispanje 
heb ik altijd geëerd. 

In Godes vrees te leven 
heb ik altijd betracht, 
daa</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Soms moet dat"  van Lieke Marsman (door Marije Van Beek)</title>
      <itunes:episode>44</itunes:episode>
      <podcast:episode>44</podcast:episode>
      <itunes:title>"Soms moet dat"  van Lieke Marsman (door Marije Van Beek)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/829660072</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/6e9d5243</link>
      <description>
        <![CDATA[SOMS MOET DAT 

Ik sta met mijn open mond vol geluk 
te wachten tot iemand het eruit pakt wil je 
het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er 
niet langer over struikel tijdens het praten misschien 
zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie 
kunnen zitten zeggen dat je iets leuks gaat doen 
dit weekend dat je van alles van plan bent en 
vragen of ik daar de uitvoering van 
wil worden misschien 
kun je mijn hand vasthouden als we nog eens 
samen voor een winkelruit ons af staan te vragen 
hoeveel de papieren vogel kost of zou je je wang 
in het kuiltje van mijn schouderblad kunnen leggen 
tijdens het strijkorkest zoals een egel die zich 
met het zachte stukje van zijn bestaan terugtrekt 
in de schaduw van twee struiken in juli en meer 
nog dan dit zou je de luidspreker uit mij handen 
kunnen trekken als ik weer eens op blote voeten 
sta te stampen met al het goede uit een dag 
op mijn lippen zou je kunnen zeggen stil maar ook 
als je fluistert wordt er naar je geluisterd misschien 
zeg ik is er niemand die wil horen wat je zegt 
omdat je aan mensen niet iets kunt hangen 
zoals jij doet enkel rond 
kunt hangen in de zweetlucht van 
je jeugd terwijl er nergens iemand klaarstaat 
met een zonnige waterspuit nee je moet zelf 
door de zomersproeier lopen in je 
mickey mouse-zwempak 
of veertien jaar later 
in je supermarktschort en 
als men vraagt waarom schrijf je 
in hemelsnaam nog gedichten antwoord dan 
omdat mensen niet onder mijn tong 
blijven liggen omdat je gedichten stil 
kunt laten staan als een luisterend oor 
tegen je schokkende borstkas omdat poëzie 
aan je ribben is gaan rusten en 
een verband heeft aangelegd 
met jouw verhaal.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[SOMS MOET DAT 

Ik sta met mijn open mond vol geluk 
te wachten tot iemand het eruit pakt wil je 
het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er 
niet langer over struikel tijdens het praten misschien 
zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie 
kunnen zitten zeggen dat je iets leuks gaat doen 
dit weekend dat je van alles van plan bent en 
vragen of ik daar de uitvoering van 
wil worden misschien 
kun je mijn hand vasthouden als we nog eens 
samen voor een winkelruit ons af staan te vragen 
hoeveel de papieren vogel kost of zou je je wang 
in het kuiltje van mijn schouderblad kunnen leggen 
tijdens het strijkorkest zoals een egel die zich 
met het zachte stukje van zijn bestaan terugtrekt 
in de schaduw van twee struiken in juli en meer 
nog dan dit zou je de luidspreker uit mij handen 
kunnen trekken als ik weer eens op blote voeten 
sta te stampen met al het goede uit een dag 
op mijn lippen zou je kunnen zeggen stil maar ook 
als je fluistert wordt er naar je geluisterd misschien 
zeg ik is er niemand die wil horen wat je zegt 
omdat je aan mensen niet iets kunt hangen 
zoals jij doet enkel rond 
kunt hangen in de zweetlucht van 
je jeugd terwijl er nergens iemand klaarstaat 
met een zonnige waterspuit nee je moet zelf 
door de zomersproeier lopen in je 
mickey mouse-zwempak 
of veertien jaar later 
in je supermarktschort en 
als men vraagt waarom schrijf je 
in hemelsnaam nog gedichten antwoord dan 
omdat mensen niet onder mijn tong 
blijven liggen omdat je gedichten stil 
kunt laten staan als een luisterend oor 
tegen je schokkende borstkas omdat poëzie 
aan je ribben is gaan rusten en 
een verband heeft aangelegd 
met jouw verhaal.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 29 May 2020 04:01:37 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/6e9d5243/71ae1dae.mp3" length="9205759" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>575</itunes:duration>
      <itunes:summary>SOMS MOET DAT 

Ik sta met mijn open mond vol geluk 
te wachten tot iemand het eruit pakt wil je 
het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er 
niet langer over struikel tijdens het praten misschien 
zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie 
kunnen zitten zeggen dat je iets leuks gaat doen 
dit weekend dat je van alles van plan bent en 
vragen of ik daar de uitvoering van 
wil worden misschien 
kun je mijn hand vasthouden als we nog eens 
samen voor een winkelruit ons af staan te vragen 
hoeveel de papieren vogel kost of zou je je wang 
in het kuiltje van mijn schouderblad kunnen leggen 
tijdens het strijkorkest zoals een egel die zich 
met het zachte stukje van zijn bestaan terugtrekt 
in de schaduw van twee struiken in juli en meer 
nog dan dit zou je de luidspreker uit mij handen 
kunnen trekken als ik weer eens op blote voeten 
sta te stampen met al het goede uit een dag 
op mijn lippen zou je kunnen zeggen stil maar ook 
als je fluistert wordt er naar je geluisterd misschien 
zeg ik is er niemand die wil horen wat je zegt 
omdat je aan mensen niet iets kunt hangen 
zoals jij doet enkel rond 
kunt hangen in de zweetlucht van 
je jeugd terwijl er nergens iemand klaarstaat 
met een zonnige waterspuit nee je moet zelf 
door de zomersproeier lopen in je 
mickey mouse-zwempak 
of veertien jaar later 
in je supermarktschort en 
als men vraagt waarom schrijf je 
in hemelsnaam nog gedichten antwoord dan 
omdat mensen niet onder mijn tong 
blijven liggen omdat je gedichten stil 
kunt laten staan als een luisterend oor 
tegen je schokkende borstkas omdat poëzie 
aan je ribben is gaan rusten en 
een verband heeft aangelegd 
met jouw verhaal.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>SOMS MOET DAT 

Ik sta met mijn open mond vol geluk 
te wachten tot iemand het eruit pakt wil je 
het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er 
niet langer over struikel tijdens het praten misschien 
zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie 
kunnen </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Herinnering aan Holland" van Hendrik Marsman (door Cees Zweistra)</title>
      <itunes:episode>43</itunes:episode>
      <podcast:episode>43</podcast:episode>
      <itunes:title>"Herinnering aan Holland" van Hendrik Marsman (door Cees Zweistra)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/827027152</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/dc5740b1</link>
      <description>
        <![CDATA[HERINNERING AAN HOLLAND 
 
Denkend aan Holland 
zie ik breede rivieren 
traag door oneindig 
laagland gaan, 
rijen ondenkbaar 
ijle populieren 
als hooge pluimen 
aan den einder staan; 
en in de geweldige 
ruimte verzonken 
de boerderijen 
verspreid door het land, 
boomgroepen, dorpen, 
geknotte torens, 
kerken en olmen 
in een grootsch verband. 
de lucht hangt er laag 
en de zon wordt er langzaam 
in grijze veelkleurige 
dampen gesmoord, 
en in alle gewesten 
wordt de stem van het water 
met zijn eeuwige rampen 
gevreesd en gehoord.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[HERINNERING AAN HOLLAND 
 
Denkend aan Holland 
zie ik breede rivieren 
traag door oneindig 
laagland gaan, 
rijen ondenkbaar 
ijle populieren 
als hooge pluimen 
aan den einder staan; 
en in de geweldige 
ruimte verzonken 
de boerderijen 
verspreid door het land, 
boomgroepen, dorpen, 
geknotte torens, 
kerken en olmen 
in een grootsch verband. 
de lucht hangt er laag 
en de zon wordt er langzaam 
in grijze veelkleurige 
dampen gesmoord, 
en in alle gewesten 
wordt de stem van het water 
met zijn eeuwige rampen 
gevreesd en gehoord.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 28 May 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/dc5740b1/c3cbac20.mp3" length="5637073" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>352</itunes:duration>
      <itunes:summary>HERINNERING AAN HOLLAND 
 
Denkend aan Holland 
zie ik breede rivieren 
traag door oneindig 
laagland gaan, 
rijen ondenkbaar 
ijle populieren 
als hooge pluimen 
aan den einder staan; 
en in de geweldige 
ruimte verzonken 
de boerderijen 
verspreid door het land, 
boomgroepen, dorpen, 
geknotte torens, 
kerken en olmen 
in een grootsch verband. 
de lucht hangt er laag 
en de zon wordt er langzaam 
in grijze veelkleurige 
dampen gesmoord, 
en in alle gewesten 
wordt de stem van het water 
met zijn eeuwige rampen 
gevreesd en gehoord.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>HERINNERING AAN HOLLAND 
 
Denkend aan Holland 
zie ik breede rivieren 
traag door oneindig 
laagland gaan, 
rijen ondenkbaar 
ijle populieren 
als hooge pluimen 
aan den einder staan; 
en in de geweldige 
ruimte verzonken 
de boerderijen 
verspreid door </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Je zoenen zijn zoeter" van Judith Herzberg (door Josephine Van Grootheest)</title>
      <itunes:episode>42</itunes:episode>
      <podcast:episode>42</podcast:episode>
      <itunes:title>"Je zoenen zijn zoeter" van Judith Herzberg (door Josephine Van Grootheest)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/827787136</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/fc3552fd</link>
      <description>
        <![CDATA[Je zoenen zijn zoeter dan 
zoeter dan honing en ik vind je 
mooier en liever, liever 
en aardiger nog dan de koning. 
We gaan samen liggen 
een eind hier vandaan 
we maken van takken 
van takken en blaadjes 
een vloer en een dak, 
dat was onze woning, 
of ik was het tuintje 
en jij was de tent 
daar gingen wij wonen 
en blijven en horen 
o rep je mijn liefje 
ik heb je zo graag 
nu of nooit samen slapen 
want we zijn er 
alleen maar vandaag.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Je zoenen zijn zoeter dan 
zoeter dan honing en ik vind je 
mooier en liever, liever 
en aardiger nog dan de koning. 
We gaan samen liggen 
een eind hier vandaan 
we maken van takken 
van takken en blaadjes 
een vloer en een dak, 
dat was onze woning, 
of ik was het tuintje 
en jij was de tent 
daar gingen wij wonen 
en blijven en horen 
o rep je mijn liefje 
ik heb je zo graag 
nu of nooit samen slapen 
want we zijn er 
alleen maar vandaag.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 27 May 2020 04:00:23 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/fc3552fd/ee970e24.mp3" length="3235310" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>202</itunes:duration>
      <itunes:summary>Je zoenen zijn zoeter dan 
zoeter dan honing en ik vind je 
mooier en liever, liever 
en aardiger nog dan de koning. 
We gaan samen liggen 
een eind hier vandaan 
we maken van takken 
van takken en blaadjes 
een vloer en een dak, 
dat was onze woning, 
of ik was het tuintje 
en jij was de tent 
daar gingen wij wonen 
en blijven en horen 
o rep je mijn liefje 
ik heb je zo graag 
nu of nooit samen slapen 
want we zijn er 
alleen maar vandaag.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Je zoenen zijn zoeter dan 
zoeter dan honing en ik vind je 
mooier en liever, liever 
en aardiger nog dan de koning. 
We gaan samen liggen 
een eind hier vandaan 
we maken van takken 
van takken en blaadjes 
een vloer en een dak, 
dat was onze woning, 
of</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Tijd" van M. Vasalis &amp; "Ruimte" van Ingmar Heytze (door Jan Kostijn Dieben)</title>
      <itunes:episode>41</itunes:episode>
      <podcast:episode>41</podcast:episode>
      <itunes:title>"Tijd" van M. Vasalis &amp; "Ruimte" van Ingmar Heytze (door Jan Kostijn Dieben)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/827768143</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/b5ec7787</link>
      <description>
        <![CDATA[TIJD 

Ik droomde, dat ik langzaam leefde... 
langzamer dan de oudste steen. 
Het was verschrikkelijk: om mij heen 
schoot alles op, schokte of beefde, 
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee 
de bomen zich uit de aarde wrongen 
terwijl ze hees en hortend zongen; 
terwijl de jaargetijden vlogen 
verkleurende als regenbogen... 
Ik zag de tremor van de zee, 
zijn zwellen en weer haastig slinken, 
zoals een grote keel kan drinken. 
En dag en nacht van korte duur 
vlammen en doven: flakkrend vuur. 
- De wanhoop en welsprekendheid 
in de gebaren van de dingen, 
die anders star zijn; en hun dringen, 
hun ademloze, wrede strijd... 
Hoe kón ik dat niet eerder weten, 
niet beter zien in vroeger tijd? 
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?

RUIMTE 

Ik droomde dat ik pijlsnel leefde, 
twaalf maal sneller dan het licht – 
het was fantastisch. Om mij heen 
stond alles stil, voorgoed bevroren 
in volkomen relativiteit. Het voelde 
als onsterfelijkheid; ik zag planeten 
in hun baan bevriezen en kometen 
vaart verliezen, slakkensporen 
uit hun staarten, hoe het zonlicht 
aarde maakte als een straal 
van vallend water. 
Later, toen ik het heelal 
in elke richting had doorkruist 
op de trilling van een snaar 
en wetenschap en wichelaars 
tot waanzin had gedreven 
met een schier oneindig leven 
dat voor hen geen uur besloeg, 
wist ik de warme lentedag 
waarop ik pas geboren was 
nog lang genoeg voor 100.000 jaar.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[TIJD 

Ik droomde, dat ik langzaam leefde... 
langzamer dan de oudste steen. 
Het was verschrikkelijk: om mij heen 
schoot alles op, schokte of beefde, 
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee 
de bomen zich uit de aarde wrongen 
terwijl ze hees en hortend zongen; 
terwijl de jaargetijden vlogen 
verkleurende als regenbogen... 
Ik zag de tremor van de zee, 
zijn zwellen en weer haastig slinken, 
zoals een grote keel kan drinken. 
En dag en nacht van korte duur 
vlammen en doven: flakkrend vuur. 
- De wanhoop en welsprekendheid 
in de gebaren van de dingen, 
die anders star zijn; en hun dringen, 
hun ademloze, wrede strijd... 
Hoe kón ik dat niet eerder weten, 
niet beter zien in vroeger tijd? 
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?

RUIMTE 

Ik droomde dat ik pijlsnel leefde, 
twaalf maal sneller dan het licht – 
het was fantastisch. Om mij heen 
stond alles stil, voorgoed bevroren 
in volkomen relativiteit. Het voelde 
als onsterfelijkheid; ik zag planeten 
in hun baan bevriezen en kometen 
vaart verliezen, slakkensporen 
uit hun staarten, hoe het zonlicht 
aarde maakte als een straal 
van vallend water. 
Later, toen ik het heelal 
in elke richting had doorkruist 
op de trilling van een snaar 
en wetenschap en wichelaars 
tot waanzin had gedreven 
met een schier oneindig leven 
dat voor hen geen uur besloeg, 
wist ik de warme lentedag 
waarop ik pas geboren was 
nog lang genoeg voor 100.000 jaar.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 26 May 2020 04:00:23 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/b5ec7787/b362b99f.mp3" length="8920247" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>557</itunes:duration>
      <itunes:summary>TIJD 

Ik droomde, dat ik langzaam leefde... 
langzamer dan de oudste steen. 
Het was verschrikkelijk: om mij heen 
schoot alles op, schokte of beefde, 
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee 
de bomen zich uit de aarde wrongen 
terwijl ze hees en hortend zongen; 
terwijl de jaargetijden vlogen 
verkleurende als regenbogen... 
Ik zag de tremor van de zee, 
zijn zwellen en weer haastig slinken, 
zoals een grote keel kan drinken. 
En dag en nacht van korte duur 
vlammen en doven: flakkrend vuur. 
- De wanhoop en welsprekendheid 
in de gebaren van de dingen, 
die anders star zijn; en hun dringen, 
hun ademloze, wrede strijd... 
Hoe kón ik dat niet eerder weten, 
niet beter zien in vroeger tijd? 
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?

RUIMTE 

Ik droomde dat ik pijlsnel leefde, 
twaalf maal sneller dan het licht – 
het was fantastisch. Om mij heen 
stond alles stil, voorgoed bevroren 
in volkomen relativiteit. Het voelde 
als onsterfelijkheid; ik zag planeten 
in hun baan bevriezen en kometen 
vaart verliezen, slakkensporen 
uit hun staarten, hoe het zonlicht 
aarde maakte als een straal 
van vallend water. 
Later, toen ik het heelal 
in elke richting had doorkruist 
op de trilling van een snaar 
en wetenschap en wichelaars 
tot waanzin had gedreven 
met een schier oneindig leven 
dat voor hen geen uur besloeg, 
wist ik de warme lentedag 
waarop ik pas geboren was 
nog lang genoeg voor 100.000 jaar.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>TIJD 

Ik droomde, dat ik langzaam leefde... 
langzamer dan de oudste steen. 
Het was verschrikkelijk: om mij heen 
schoot alles op, schokte of beefde, 
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee 
de bomen zich uit de aarde wrongen 
terwijl ze hees en horten</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"De moeder de vrouw" van Martinus Nijhoff (door Alain Verheij)</title>
      <itunes:episode>40</itunes:episode>
      <podcast:episode>40</podcast:episode>
      <itunes:title>"De moeder de vrouw" van Martinus Nijhoff (door Alain Verheij)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/827022199</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/8af12844</link>
      <description>
        <![CDATA[DE MOEDER DE VROUW 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. 
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden 
die elkaar vroeger schenen te vermijden, 
worden weer buren. Een minuut of tien 
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, 
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - 
laat mij daar midden uit de oneindigheid 
een stem vernemen dat mijn oren klonken. 

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer 
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. 
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer, 

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. 
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. 
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DE MOEDER DE VROUW 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. 
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden 
die elkaar vroeger schenen te vermijden, 
worden weer buren. Een minuut of tien 
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, 
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - 
laat mij daar midden uit de oneindigheid 
een stem vernemen dat mijn oren klonken. 

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer 
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. 
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer, 

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. 
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. 
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 25 May 2020 04:00:43 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/8af12844/d00cce04.mp3" length="5637273" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>352</itunes:duration>
      <itunes:summary>DE MOEDER DE VROUW 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. 
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden 
die elkaar vroeger schenen te vermijden, 
worden weer buren. Een minuut of tien 
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, 
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - 
laat mij daar midden uit de oneindigheid 
een stem vernemen dat mijn oren klonken. 

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer 
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. 
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer, 

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. 
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. 
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DE MOEDER DE VROUW 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. 
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden 
die elkaar vroeger schenen te vermijden, 
worden weer buren. Een minuut of tien 
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, 
mijn hoofd vol van he</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Ga nu maar liggen liefste" van Rutger Kopland (door Rodaan al Galidi)</title>
      <itunes:episode>39</itunes:episode>
      <podcast:episode>39</podcast:episode>
      <itunes:title>"Ga nu maar liggen liefste" van Rutger Kopland (door Rodaan al Galidi)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/819577993</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9568229a</link>
      <description>
        <![CDATA[GA NU MAAR LIGGEN LIEFSTE 

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, 
de lege plekken in het hoge gras, ik heb 
altijd gewild dat ik dat was, een lege 
plek voor iemand, om te blijven.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[GA NU MAAR LIGGEN LIEFSTE 

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, 
de lege plekken in het hoge gras, ik heb 
altijd gewild dat ik dat was, een lege 
plek voor iemand, om te blijven.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 20 May 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9568229a/fab5cf3c.mp3" length="6135826" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>383</itunes:duration>
      <itunes:summary>GA NU MAAR LIGGEN LIEFSTE 

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, 
de lege plekken in het hoge gras, ik heb 
altijd gewild dat ik dat was, een lege 
plek voor iemand, om te blijven.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>GA NU MAAR LIGGEN LIEFSTE 

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, 
de lege plekken in het hoge gras, ik heb 
altijd gewild dat ik dat was, een lege 
plek voor iemand, om te blijven.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Ruimte" van Roosbeef (door Ricardo Jupijn)</title>
      <itunes:episode>38</itunes:episode>
      <podcast:episode>38</podcast:episode>
      <itunes:title>"Ruimte" van Roosbeef (door Ricardo Jupijn)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/818918083</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/af1bf257</link>
      <description>
        <![CDATA[RUIMTE 

we hebben tijd 
stotter maar zoveel je wilt 
ik wacht wel 
we hebben tijd 
jij bent van de ruimte 
ik ben van de afgrond 
ik vraag niet door 
jij vraagt niet verder 
want we weten 
we hebben tijd 
ik wil met je zien 
ik wil met je horen 
de sterren moeten niet zo ongeduldig zijn 
en het koor van de orka's kan beter nog wat repeteren 
al je kennis maakt je mooi 
mijn stomheid doet hetzelfde 
jij houdt van het niets 
en ik houd van het alles]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[RUIMTE 

we hebben tijd 
stotter maar zoveel je wilt 
ik wacht wel 
we hebben tijd 
jij bent van de ruimte 
ik ben van de afgrond 
ik vraag niet door 
jij vraagt niet verder 
want we weten 
we hebben tijd 
ik wil met je zien 
ik wil met je horen 
de sterren moeten niet zo ongeduldig zijn 
en het koor van de orka's kan beter nog wat repeteren 
al je kennis maakt je mooi 
mijn stomheid doet hetzelfde 
jij houdt van het niets 
en ik houd van het alles]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 19 May 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/af1bf257/4e888d4e.mp3" length="4281412" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>267</itunes:duration>
      <itunes:summary>RUIMTE 

we hebben tijd 
stotter maar zoveel je wilt 
ik wacht wel 
we hebben tijd 
jij bent van de ruimte 
ik ben van de afgrond 
ik vraag niet door 
jij vraagt niet verder 
want we weten 
we hebben tijd 
ik wil met je zien 
ik wil met je horen 
de sterren moeten niet zo ongeduldig zijn 
en het koor van de orka's kan beter nog wat repeteren 
al je kennis maakt je mooi 
mijn stomheid doet hetzelfde 
jij houdt van het niets 
en ik houd van het alles</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>RUIMTE 

we hebben tijd 
stotter maar zoveel je wilt 
ik wacht wel 
we hebben tijd 
jij bent van de ruimte 
ik ben van de afgrond 
ik vraag niet door 
jij vraagt niet verder 
want we weten 
we hebben tijd 
ik wil met je zien 
ik wil met je horen 
de sterr</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Bingo" van F. Starik (door Vrouwkje Tuinman)</title>
      <itunes:episode>37</itunes:episode>
      <podcast:episode>37</podcast:episode>
      <itunes:title>"Bingo" van F. Starik (door Vrouwkje Tuinman)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/818935345</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/0478d91e</link>
      <description>
        <![CDATA[BINGO 

De kantinebeheerder dwong mij als voorlezer 
van de getallen van de bingo 
in het verzorgingshuis van mijn moeder 
op te treden. 

De getallen moest ik allemaal twee keer uitspreken: 
deze voorwaarde bleek een zwaarbevochten overwinning 
van het Vergeetkamp. 

Het Bijdepinkenkamp vond dan weer 
dat het allemaal wel wat vlugger mocht. 
Gaandeweg ontstond de neiging om aan sommige getallen 
een kleine uitleg mee te geven, neem bijvoorbeeld 
1 is maar alleen 
2 fijn samen 
3 is heilig 
4 Renault (oud model)
5 is een schijf 
6 maar net voldoende 
7 is geluk 
8 voor altijd 
9 is verlegen 
wie niet weg is is gezien. 

Opnieuw verdeelde de zaal zich, nu in twee nieuwe kampen. 
Het kamp van de mensen die weten dat ze hier hun tijd stukslaan 
en het kamp van de mensen van stel je niet aan. 

Je kon als hoofdprijs een wasteiltje met een paar producten 
van de Action erin winnen. Van dat spul dat niemand wil hebben 
maar toch koopt. Een van de winnaars liet de helft van haar pakket 
bestaande uit een drinkbeker met een zakje snoep erin 
op de winnaarstafel achter. Kon het niet laten. 
Zit je dan, met je drinkbeker. 

Ze nam de snoepjes wèl mee naar huis. 
Misschien komt er straks iemand langs om te trakteren.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[BINGO 

De kantinebeheerder dwong mij als voorlezer 
van de getallen van de bingo 
in het verzorgingshuis van mijn moeder 
op te treden. 

De getallen moest ik allemaal twee keer uitspreken: 
deze voorwaarde bleek een zwaarbevochten overwinning 
van het Vergeetkamp. 

Het Bijdepinkenkamp vond dan weer 
dat het allemaal wel wat vlugger mocht. 
Gaandeweg ontstond de neiging om aan sommige getallen 
een kleine uitleg mee te geven, neem bijvoorbeeld 
1 is maar alleen 
2 fijn samen 
3 is heilig 
4 Renault (oud model)
5 is een schijf 
6 maar net voldoende 
7 is geluk 
8 voor altijd 
9 is verlegen 
wie niet weg is is gezien. 

Opnieuw verdeelde de zaal zich, nu in twee nieuwe kampen. 
Het kamp van de mensen die weten dat ze hier hun tijd stukslaan 
en het kamp van de mensen van stel je niet aan. 

Je kon als hoofdprijs een wasteiltje met een paar producten 
van de Action erin winnen. Van dat spul dat niemand wil hebben 
maar toch koopt. Een van de winnaars liet de helft van haar pakket 
bestaande uit een drinkbeker met een zakje snoep erin 
op de winnaarstafel achter. Kon het niet laten. 
Zit je dan, met je drinkbeker. 

Ze nam de snoepjes wèl mee naar huis. 
Misschien komt er straks iemand langs om te trakteren.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 18 May 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/0478d91e/d15e27b2.mp3" length="4877718" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>304</itunes:duration>
      <itunes:summary>BINGO 

De kantinebeheerder dwong mij als voorlezer 
van de getallen van de bingo 
in het verzorgingshuis van mijn moeder 
op te treden. 

De getallen moest ik allemaal twee keer uitspreken: 
deze voorwaarde bleek een zwaarbevochten overwinning 
van het Vergeetkamp. 

Het Bijdepinkenkamp vond dan weer 
dat het allemaal wel wat vlugger mocht. 
Gaandeweg ontstond de neiging om aan sommige getallen 
een kleine uitleg mee te geven, neem bijvoorbeeld 
1 is maar alleen 
2 fijn samen 
3 is heilig 
4 Renault (oud model)
5 is een schijf 
6 maar net voldoende 
7 is geluk 
8 voor altijd 
9 is verlegen 
wie niet weg is is gezien. 

Opnieuw verdeelde de zaal zich, nu in twee nieuwe kampen. 
Het kamp van de mensen die weten dat ze hier hun tijd stukslaan 
en het kamp van de mensen van stel je niet aan. 

Je kon als hoofdprijs een wasteiltje met een paar producten 
van de Action erin winnen. Van dat spul dat niemand wil hebben 
maar toch koopt. Een van de winnaars liet de helft van haar pakket 
bestaande uit een drinkbeker met een zakje snoep erin 
op de winnaarstafel achter. Kon het niet laten. 
Zit je dan, met je drinkbeker. 

Ze nam de snoepjes wèl mee naar huis. 
Misschien komt er straks iemand langs om te trakteren.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>BINGO 

De kantinebeheerder dwong mij als voorlezer 
van de getallen van de bingo 
in het verzorgingshuis van mijn moeder 
op te treden. 

De getallen moest ik allemaal twee keer uitspreken: 
deze voorwaarde bleek een zwaarbevochten overwinning 
van het V</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"De hemel" van Willem Wilmink (door Korneel Evers)</title>
      <itunes:episode>36</itunes:episode>
      <podcast:episode>36</podcast:episode>
      <itunes:title>"De hemel" van Willem Wilmink (door Korneel Evers)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/813539392</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9f96fa22</link>
      <description>
        <![CDATA[DE HEMEL 
 
Oma was een vrome moeder, 
geen begijn, maar wel devoot. 
In die geest bracht ze haar kinderen, 
al haar negen kinderen groot. 

Niet dat ze de kerkdeur plat liep, 
zeven dagen in de week, 
maar wel zat ze elke zondag 
mee te knikken bij de preek. 

Heel wat kaarsen heeft ze ontstoken, 
heeft gebeden en gevast, 
zette thuis kersverse bloemen 
naast Maria op de kast. 
 
Ook heeft oma vreugdetranen 
om haar oudste zoon geschreid, 
die een stralend mooie ochtend 
priester werd gewijd. 
 
Toen is grootvader gestorven. 
‘Vrouwe,’ zei de kapelaan, 
‘deze goede mens is zeker 
al de hemel ingegaan.’ 

Oma knikte. Maar liet weten, 
toen de man het huis verliet: 
‘Ja. Nu kan ik het wel zeggen... 
in de hemel geloof ik niet.’ 

Sindsdien zorgt ze ieder jaar nog 
voor een welverdiende mis 
voor mijn opa in die hemel 
die er volgens haar niet is.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DE HEMEL 
 
Oma was een vrome moeder, 
geen begijn, maar wel devoot. 
In die geest bracht ze haar kinderen, 
al haar negen kinderen groot. 

Niet dat ze de kerkdeur plat liep, 
zeven dagen in de week, 
maar wel zat ze elke zondag 
mee te knikken bij de preek. 

Heel wat kaarsen heeft ze ontstoken, 
heeft gebeden en gevast, 
zette thuis kersverse bloemen 
naast Maria op de kast. 
 
Ook heeft oma vreugdetranen 
om haar oudste zoon geschreid, 
die een stralend mooie ochtend 
priester werd gewijd. 
 
Toen is grootvader gestorven. 
‘Vrouwe,’ zei de kapelaan, 
‘deze goede mens is zeker 
al de hemel ingegaan.’ 

Oma knikte. Maar liet weten, 
toen de man het huis verliet: 
‘Ja. Nu kan ik het wel zeggen... 
in de hemel geloof ik niet.’ 

Sindsdien zorgt ze ieder jaar nog 
voor een welverdiende mis 
voor mijn opa in die hemel 
die er volgens haar niet is.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 15 May 2020 05:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9f96fa22/0a85b185.mp3" length="4187359" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>261</itunes:duration>
      <itunes:summary>DE HEMEL 
 
Oma was een vrome moeder, 
geen begijn, maar wel devoot. 
In die geest bracht ze haar kinderen, 
al haar negen kinderen groot. 

Niet dat ze de kerkdeur plat liep, 
zeven dagen in de week, 
maar wel zat ze elke zondag 
mee te knikken bij de preek. 

Heel wat kaarsen heeft ze ontstoken, 
heeft gebeden en gevast, 
zette thuis kersverse bloemen 
naast Maria op de kast. 
 
Ook heeft oma vreugdetranen 
om haar oudste zoon geschreid, 
die een stralend mooie ochtend 
priester werd gewijd. 
 
Toen is grootvader gestorven. 
‘Vrouwe,’ zei de kapelaan, 
‘deze goede mens is zeker 
al de hemel ingegaan.’ 

Oma knikte. Maar liet weten, 
toen de man het huis verliet: 
‘Ja. Nu kan ik het wel zeggen... 
in de hemel geloof ik niet.’ 

Sindsdien zorgt ze ieder jaar nog 
voor een welverdiende mis 
voor mijn opa in die hemel 
die er volgens haar niet is.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DE HEMEL 
 
Oma was een vrome moeder, 
geen begijn, maar wel devoot. 
In die geest bracht ze haar kinderen, 
al haar negen kinderen groot. 

Niet dat ze de kerkdeur plat liep, 
zeven dagen in de week, 
maar wel zat ze elke zondag 
mee te knikken bij de pr</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Wit huis" van Tijs van Bragt (door Jos Rouw)</title>
      <itunes:episode>35</itunes:episode>
      <podcast:episode>35</podcast:episode>
      <itunes:title>"Wit huis" van Tijs van Bragt (door Jos Rouw)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/818835154</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/3df5c81b</link>
      <description>
        <![CDATA[WIT HUIS 

hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde 
hoe zwaar weegt het zonder mensen. 

de kamers hebben roepnamen van hen 
die er niet meer slapen. 

we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee. 

op welke afstand voel je een huis niet meer 
hoe groot is de ruimte eromheen.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[WIT HUIS 

hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde 
hoe zwaar weegt het zonder mensen. 

de kamers hebben roepnamen van hen 
die er niet meer slapen. 

we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee. 

op welke afstand voel je een huis niet meer 
hoe groot is de ruimte eromheen.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 14 May 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/3df5c81b/8b1c0cbc.mp3" length="3710573" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>231</itunes:duration>
      <itunes:summary>WIT HUIS 

hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde 
hoe zwaar weegt het zonder mensen. 

de kamers hebben roepnamen van hen 
die er niet meer slapen. 

we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee. 

op welke afstand voel je een huis niet meer 
hoe groot is de ruimte eromheen.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>WIT HUIS 

hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde 
hoe zwaar weegt het zonder mensen. 

de kamers hebben roepnamen van hen 
die er niet meer slapen. 

we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee. 

op welke afstand voel je een huis niet meer </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Zei ze" van Joke van Leeuwen (door Stevo Akkerman)</title>
      <itunes:episode>34</itunes:episode>
      <podcast:episode>34</podcast:episode>
      <itunes:title>"Zei ze" van Joke van Leeuwen (door Stevo Akkerman)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/813536572</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/2f523a47</link>
      <description>
        <![CDATA[ZEI ZE 

Zei ze hadden we nieuwe ontferming 
besteld wij, ze zouden die brengen, 
de nieuwe ontferming, op vrijdag. 
Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag. 
Zeggen we ja, maar dan wel in 
de morgen. Zeggen ze gaat niet, 
dat gaat niet, de morgen. Zegt mijn 
man goed, dan kom ik die zelf halen, 
zaterdag dan in de morgen, dat kan? 
Ja dat kan, zeggen ze. Komt hij daar, 
zaterdag, nergens ontferming. Zegt hij 
hoezo niet, die zou er toch wezen? 
Nee nee, die is er niet, komt u maar 
vrijdag. Zegt hij wat vrijdag, ik moet 
die meteen. Zeggen ze gaat niet, de 
is nog niet binnen. Zegt hij u zei toch 
dat die er nu was? Zeiden ze 
moeten we zeggen van niet dan, 
wilt u dat horen, 
van zeggen van niet?]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[ZEI ZE 

Zei ze hadden we nieuwe ontferming 
besteld wij, ze zouden die brengen, 
de nieuwe ontferming, op vrijdag. 
Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag. 
Zeggen we ja, maar dan wel in 
de morgen. Zeggen ze gaat niet, 
dat gaat niet, de morgen. Zegt mijn 
man goed, dan kom ik die zelf halen, 
zaterdag dan in de morgen, dat kan? 
Ja dat kan, zeggen ze. Komt hij daar, 
zaterdag, nergens ontferming. Zegt hij 
hoezo niet, die zou er toch wezen? 
Nee nee, die is er niet, komt u maar 
vrijdag. Zegt hij wat vrijdag, ik moet 
die meteen. Zeggen ze gaat niet, de 
is nog niet binnen. Zegt hij u zei toch 
dat die er nu was? Zeiden ze 
moeten we zeggen van niet dan, 
wilt u dat horen, 
van zeggen van niet?]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 13 May 2020 05:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/2f523a47/d5c1e9cd.mp3" length="3901591" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>243</itunes:duration>
      <itunes:summary>ZEI ZE 

Zei ze hadden we nieuwe ontferming 
besteld wij, ze zouden die brengen, 
de nieuwe ontferming, op vrijdag. 
Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag. 
Zeggen we ja, maar dan wel in 
de morgen. Zeggen ze gaat niet, 
dat gaat niet, de morgen. Zegt mijn 
man goed, dan kom ik die zelf halen, 
zaterdag dan in de morgen, dat kan? 
Ja dat kan, zeggen ze. Komt hij daar, 
zaterdag, nergens ontferming. Zegt hij 
hoezo niet, die zou er toch wezen? 
Nee nee, die is er niet, komt u maar 
vrijdag. Zegt hij wat vrijdag, ik moet 
die meteen. Zeggen ze gaat niet, de 
is nog niet binnen. Zegt hij u zei toch 
dat die er nu was? Zeiden ze 
moeten we zeggen van niet dan, 
wilt u dat horen, 
van zeggen van niet?</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>ZEI ZE 

Zei ze hadden we nieuwe ontferming 
besteld wij, ze zouden die brengen, 
de nieuwe ontferming, op vrijdag. 
Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag. 
Zeggen we ja, maar dan wel in 
de morgen. Zeggen ze gaat niet, 
dat gaat niet, de morgen. Zegt mij</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Dood is een woord..." van Guillaume van der Graft (door Peter Sierksma)</title>
      <itunes:episode>33</itunes:episode>
      <podcast:episode>33</podcast:episode>
      <itunes:title>"Dood is een woord..." van Guillaume van der Graft (door Peter Sierksma)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/813899623</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/37736135</link>
      <description>
        <![CDATA[Dood is een woord dat niet hoort, 
het is door en door doof en zo zwart 
als een gat in de taal 
en het vriest 
het vriest aan mij vast 
Kus mij dan, liefkoos mij 
los, dat ik leef, want ik leef 
pas waar je mijn dood hebt ontdooid.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Dood is een woord dat niet hoort, 
het is door en door doof en zo zwart 
als een gat in de taal 
en het vriest 
het vriest aan mij vast 
Kus mij dan, liefkoos mij 
los, dat ik leef, want ik leef 
pas waar je mijn dood hebt ontdooid.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 12 May 2020 05:00:04 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/37736135/7a19bce5.mp3" length="3710515" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>231</itunes:duration>
      <itunes:summary>Dood is een woord dat niet hoort, 
het is door en door doof en zo zwart 
als een gat in de taal 
en het vriest 
het vriest aan mij vast 
Kus mij dan, liefkoos mij 
los, dat ik leef, want ik leef 
pas waar je mijn dood hebt ontdooid.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Dood is een woord dat niet hoort, 
het is door en door doof en zo zwart 
als een gat in de taal 
en het vriest 
het vriest aan mij vast 
Kus mij dan, liefkoos mij 
los, dat ik leef, want ik leef 
pas waar je mijn dood hebt ontdooid.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Sneeuw" van Cees Nooteboom (door Dave Boomkens)</title>
      <itunes:episode>32</itunes:episode>
      <podcast:episode>32</podcast:episode>
      <itunes:title>"Sneeuw" van Cees Nooteboom (door Dave Boomkens)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/808884091</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/6bf9c04c</link>
      <description>
        <![CDATA[SNEEUW 
 
Alsof het in jouw hoofd niet sneeuwt! 

Alsof ook bij jou de herinnering 
er niet als sneeuw uitziet, sneeuwend 
omlaag valt op alles, 
en alles vervormt. 

Een gedachte aan ons 
daalt over het vroeger zo zonnige landschap. 
Die tweemaal zachtglooiende heuvels, ginds, 
in de bocht, bij die palmen, 
dat zijn onze personen. 
 
Zij liggen daar goed op het strand. 
Boeken van ijs, sigaretten van sneeuw, 
twee overgebleven toeristen 
in de verleiding van ijsland, 
geblakerd in licht van kristal. 
 
Zo vergeten wij ons 
en vallen, wit en geluidloos, 
over alles van eerdere tijden; 
wij dwarrelen, zwevend en dansend, 
over het wit van iets niet.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[SNEEUW 
 
Alsof het in jouw hoofd niet sneeuwt! 

Alsof ook bij jou de herinnering 
er niet als sneeuw uitziet, sneeuwend 
omlaag valt op alles, 
en alles vervormt. 

Een gedachte aan ons 
daalt over het vroeger zo zonnige landschap. 
Die tweemaal zachtglooiende heuvels, ginds, 
in de bocht, bij die palmen, 
dat zijn onze personen. 
 
Zij liggen daar goed op het strand. 
Boeken van ijs, sigaretten van sneeuw, 
twee overgebleven toeristen 
in de verleiding van ijsland, 
geblakerd in licht van kristal. 
 
Zo vergeten wij ons 
en vallen, wit en geluidloos, 
over alles van eerdere tijden; 
wij dwarrelen, zwevend en dansend, 
over het wit van iets niet.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 11 May 2020 05:00:04 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/6bf9c04c/aa5bf5f6.mp3" length="4409725" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>275</itunes:duration>
      <itunes:summary>SNEEUW 
 
Alsof het in jouw hoofd niet sneeuwt! 

Alsof ook bij jou de herinnering 
er niet als sneeuw uitziet, sneeuwend 
omlaag valt op alles, 
en alles vervormt. 

Een gedachte aan ons 
daalt over het vroeger zo zonnige landschap. 
Die tweemaal zachtglooiende heuvels, ginds, 
in de bocht, bij die palmen, 
dat zijn onze personen. 
 
Zij liggen daar goed op het strand. 
Boeken van ijs, sigaretten van sneeuw, 
twee overgebleven toeristen 
in de verleiding van ijsland, 
geblakerd in licht van kristal. 
 
Zo vergeten wij ons 
en vallen, wit en geluidloos, 
over alles van eerdere tijden; 
wij dwarrelen, zwevend en dansend, 
over het wit van iets niet.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>SNEEUW 
 
Alsof het in jouw hoofd niet sneeuwt! 

Alsof ook bij jou de herinnering 
er niet als sneeuw uitziet, sneeuwend 
omlaag valt op alles, 
en alles vervormt. 

Een gedachte aan ons 
daalt over het vroeger zo zonnige landschap. 
Die tweemaal zachtgl</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Balsport" van Jordi Lammers (door Antonie Fountain)</title>
      <itunes:episode>31</itunes:episode>
      <podcast:episode>31</podcast:episode>
      <itunes:title>"Balsport" van Jordi Lammers (door Antonie Fountain)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/810797410</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/67974b41</link>
      <description>
        <![CDATA[BALSPORT 

Omdat ik zoveel mogelijk boeken op mijn bed heb gelegd 
lig ik vanavond op de grond. Een zangeres zingt dat het niemand 
iets kan schelen of je wel of niet naar het feestje gaat. Ik vraag me af 
of het iemand uitmaakt wanneer ik mijn ontbijt koop: straks 

of morgenvroeg. Soms zou ik mijn leven in dienst van een 
balsport willen stellen. Op tijd ontbijten, sporten en elke avond  
vroeg naar bed. Ik zou een journalist zwetend en hijgend 
te woord staan, zo onverstaanbaar mogelijk zeggen 

dat je het uiteindelijk hier voor doet. Diep van binnen 
weet ik dat ze mijn leven niet zullen verfilmen, dat mijn 
stem als natte sneeuw op straat valt, nooit langer 
dan een nacht blijft liggen. 

Buiten is het glad en koud. Piepende machines strooien zout 
op de wegen, plassen kleuren rood en blauw. Ik sta op, leg 
de boeken in de kast en houd me vast aan de gedachte 
dat mijn tapijt nog nooit verschoven is.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[BALSPORT 

Omdat ik zoveel mogelijk boeken op mijn bed heb gelegd 
lig ik vanavond op de grond. Een zangeres zingt dat het niemand 
iets kan schelen of je wel of niet naar het feestje gaat. Ik vraag me af 
of het iemand uitmaakt wanneer ik mijn ontbijt koop: straks 

of morgenvroeg. Soms zou ik mijn leven in dienst van een 
balsport willen stellen. Op tijd ontbijten, sporten en elke avond  
vroeg naar bed. Ik zou een journalist zwetend en hijgend 
te woord staan, zo onverstaanbaar mogelijk zeggen 

dat je het uiteindelijk hier voor doet. Diep van binnen 
weet ik dat ze mijn leven niet zullen verfilmen, dat mijn 
stem als natte sneeuw op straat valt, nooit langer 
dan een nacht blijft liggen. 

Buiten is het glad en koud. Piepende machines strooien zout 
op de wegen, plassen kleuren rood en blauw. Ik sta op, leg 
de boeken in de kast en houd me vast aan de gedachte 
dat mijn tapijt nog nooit verschoven is.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 07 May 2020 08:31:26 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/67974b41/ef18b8af.mp3" length="3570159" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>222</itunes:duration>
      <itunes:summary>BALSPORT 

Omdat ik zoveel mogelijk boeken op mijn bed heb gelegd 
lig ik vanavond op de grond. Een zangeres zingt dat het niemand 
iets kan schelen of je wel of niet naar het feestje gaat. Ik vraag me af 
of het iemand uitmaakt wanneer ik mijn ontbijt koop: straks 

of morgenvroeg. Soms zou ik mijn leven in dienst van een 
balsport willen stellen. Op tijd ontbijten, sporten en elke avond  
vroeg naar bed. Ik zou een journalist zwetend en hijgend 
te woord staan, zo onverstaanbaar mogelijk zeggen 

dat je het uiteindelijk hier voor doet. Diep van binnen 
weet ik dat ze mijn leven niet zullen verfilmen, dat mijn 
stem als natte sneeuw op straat valt, nooit langer 
dan een nacht blijft liggen. 

Buiten is het glad en koud. Piepende machines strooien zout 
op de wegen, plassen kleuren rood en blauw. Ik sta op, leg 
de boeken in de kast en houd me vast aan de gedachte 
dat mijn tapijt nog nooit verschoven is.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>BALSPORT 

Omdat ik zoveel mogelijk boeken op mijn bed heb gelegd 
lig ik vanavond op de grond. Een zangeres zingt dat het niemand 
iets kan schelen of je wel of niet naar het feestje gaat. Ik vraag me af 
of het iemand uitmaakt wanneer ik mijn ontbijt ko</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"De Dapperstraat" van Jacques Bloem (door Jasper Sluijs)</title>
      <itunes:episode>30</itunes:episode>
      <podcast:episode>30</podcast:episode>
      <itunes:title>"De Dapperstraat" van Jacques Bloem (door Jasper Sluijs)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/808855237</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/a8f411e0</link>
      <description>
        <![CDATA[DE DAPPERSTRAAT 

Natuur is voor tevredenen of legen. 
En dan: wat is natuur nog in dit land? 
Een stukje bos, ter grootte van een krant. 
Een heuvel met wat villaatjes ertegen. 

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, 
De in kaden vastgeklonken waterkant, 
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand 
Door zolderramen, langs de lucht bewegen. 

Alles is veel voor wie niet veel verwacht. 
Het leven houdt zijn wonderen verborgen 
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat. 

Dit heb ik bij mijzelve overdacht, 
Verregend, op een miezerige morgen, 
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DE DAPPERSTRAAT 

Natuur is voor tevredenen of legen. 
En dan: wat is natuur nog in dit land? 
Een stukje bos, ter grootte van een krant. 
Een heuvel met wat villaatjes ertegen. 

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, 
De in kaden vastgeklonken waterkant, 
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand 
Door zolderramen, langs de lucht bewegen. 

Alles is veel voor wie niet veel verwacht. 
Het leven houdt zijn wonderen verborgen 
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat. 

Dit heb ik bij mijzelve overdacht, 
Verregend, op een miezerige morgen, 
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 07 May 2020 05:00:04 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/a8f411e0/81f0ca84.mp3" length="7717336" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>482</itunes:duration>
      <itunes:summary>DE DAPPERSTRAAT 

Natuur is voor tevredenen of legen. 
En dan: wat is natuur nog in dit land? 
Een stukje bos, ter grootte van een krant. 
Een heuvel met wat villaatjes ertegen. 

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, 
De in kaden vastgeklonken waterkant, 
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand 
Door zolderramen, langs de lucht bewegen. 

Alles is veel voor wie niet veel verwacht. 
Het leven houdt zijn wonderen verborgen 
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat. 

Dit heb ik bij mijzelve overdacht, 
Verregend, op een miezerige morgen, 
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DE DAPPERSTRAAT 

Natuur is voor tevredenen of legen. 
En dan: wat is natuur nog in dit land? 
Een stukje bos, ter grootte van een krant. 
Een heuvel met wat villaatjes ertegen. 

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, 
De in kaden vastgeklonken waterkant,</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Utrecht revisited" van Alain Teister (door Ingmar Heytze)</title>
      <itunes:episode>29</itunes:episode>
      <podcast:episode>29</podcast:episode>
      <itunes:title>"Utrecht revisited" van Alain Teister (door Ingmar Heytze)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/808797229</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/099e4d29</link>
      <description>
        <![CDATA[UTRECHT REVISITED 

Waar waren de dagen van Bonifacius, 
dacht ik. 
De dagen dat hij in Dokkum 
een kopje kleiner gemaakt werd, vroeg de vriendin 
van de laatste jaren, het laatste in bed – 

nee, nee, de dagen van strafwerk en herfst, 
de doodstille morgens, kwart over acht, 
slenterend onder kastanjebomen, althans, 
zo staan ze in mijn herinnering, langs 
de verdomde Kromme en Nieuwe Gracht; 
lyceum over het water 
vol thema’s en algebra, Tacitus, Plato, 
stemmen van leraren, geur van schoolbord, de geur 
van het ene meisje – en onvoldoendes 
voor alles en iedereen. 

In de winter de ijsbaan aan de Johannapolder. 
De ijsbaan, vroeg ze, waar Schenk z’n records reed? 
Nee, nee, de dagen van Friese schaatsen, 
toen niemand kon rijden, behalve 
het ene meisje, dat ook met de knappere jongen 
uit de nog hogere klas voor me uitliep; 
en had ik soms iemand om uit te leggen 
dat je nu net zo goed dood kon? 

En ’s avonds, twee vrienden, gedichten onder de arm,
op weg naar het Paushuis.
Een voetreis naar Rome? vroeg ze.
Nee nee, de gracht waar Marsman gewoond had,
en later reed ik dan langs het huis
van het meisje, haar kamer bleef donker,
en onvoldoendes voor alles en iedereen.

Kom terug uit die stad. Ben je zielig? vroeg ze.
Nee nee, ja ja, maar ik weet bijna alles:
de kamer van Marsman,  Tacitus, schaatsen,
waarom iedereen iedereen alleen heeft gelaten,
en dat ik op avonden zonder jou
dat meisje weer hoorde praten –

En later keek ze me aan, de vrouw van vandaag,
en al bijna gisteren, en ik zag wel
wat er ontbrak: haar ogen
gaven me onvoldoende. Vluchten dus,
net als toen, gepakt
en gezakt.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[UTRECHT REVISITED 

Waar waren de dagen van Bonifacius, 
dacht ik. 
De dagen dat hij in Dokkum 
een kopje kleiner gemaakt werd, vroeg de vriendin 
van de laatste jaren, het laatste in bed – 

nee, nee, de dagen van strafwerk en herfst, 
de doodstille morgens, kwart over acht, 
slenterend onder kastanjebomen, althans, 
zo staan ze in mijn herinnering, langs 
de verdomde Kromme en Nieuwe Gracht; 
lyceum over het water 
vol thema’s en algebra, Tacitus, Plato, 
stemmen van leraren, geur van schoolbord, de geur 
van het ene meisje – en onvoldoendes 
voor alles en iedereen. 

In de winter de ijsbaan aan de Johannapolder. 
De ijsbaan, vroeg ze, waar Schenk z’n records reed? 
Nee, nee, de dagen van Friese schaatsen, 
toen niemand kon rijden, behalve 
het ene meisje, dat ook met de knappere jongen 
uit de nog hogere klas voor me uitliep; 
en had ik soms iemand om uit te leggen 
dat je nu net zo goed dood kon? 

En ’s avonds, twee vrienden, gedichten onder de arm,
op weg naar het Paushuis.
Een voetreis naar Rome? vroeg ze.
Nee nee, de gracht waar Marsman gewoond had,
en later reed ik dan langs het huis
van het meisje, haar kamer bleef donker,
en onvoldoendes voor alles en iedereen.

Kom terug uit die stad. Ben je zielig? vroeg ze.
Nee nee, ja ja, maar ik weet bijna alles:
de kamer van Marsman,  Tacitus, schaatsen,
waarom iedereen iedereen alleen heeft gelaten,
en dat ik op avonden zonder jou
dat meisje weer hoorde praten –

En later keek ze me aan, de vrouw van vandaag,
en al bijna gisteren, en ik zag wel
wat er ontbrak: haar ogen
gaven me onvoldoende. Vluchten dus,
net als toen, gepakt
en gezakt.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 06 May 2020 05:00:04 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/099e4d29/600684b6.mp3" length="6221006" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>388</itunes:duration>
      <itunes:summary>UTRECHT REVISITED 

Waar waren de dagen van Bonifacius, 
dacht ik. 
De dagen dat hij in Dokkum 
een kopje kleiner gemaakt werd, vroeg de vriendin 
van de laatste jaren, het laatste in bed – 

nee, nee, de dagen van strafwerk en herfst, 
de doodstille morgens, kwart over acht, 
slenterend onder kastanjebomen, althans, 
zo staan ze in mijn herinnering, langs 
de verdomde Kromme en Nieuwe Gracht; 
lyceum over het water 
vol thema’s en algebra, Tacitus, Plato, 
stemmen van leraren, geur van schoolbord, de geur 
van het ene meisje – en onvoldoendes 
voor alles en iedereen. 

In de winter de ijsbaan aan de Johannapolder. 
De ijsbaan, vroeg ze, waar Schenk z’n records reed? 
Nee, nee, de dagen van Friese schaatsen, 
toen niemand kon rijden, behalve 
het ene meisje, dat ook met de knappere jongen 
uit de nog hogere klas voor me uitliep; 
en had ik soms iemand om uit te leggen 
dat je nu net zo goed dood kon? 

En ’s avonds, twee vrienden, gedichten onder de arm,
op weg naar het Paushuis.
Een voetreis naar Rome? vroeg ze.
Nee nee, de gracht waar Marsman gewoond had,
en later reed ik dan langs het huis
van het meisje, haar kamer bleef donker,
en onvoldoendes voor alles en iedereen.

Kom terug uit die stad. Ben je zielig? vroeg ze.
Nee nee, ja ja, maar ik weet bijna alles:
de kamer van Marsman,  Tacitus, schaatsen,
waarom iedereen iedereen alleen heeft gelaten,
en dat ik op avonden zonder jou
dat meisje weer hoorde praten –

En later keek ze me aan, de vrouw van vandaag,
en al bijna gisteren, en ik zag wel
wat er ontbrak: haar ogen
gaven me onvoldoende. Vluchten dus,
net als toen, gepakt
en gezakt.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>UTRECHT REVISITED 

Waar waren de dagen van Bonifacius, 
dacht ik. 
De dagen dat hij in Dokkum 
een kopje kleiner gemaakt werd, vroeg de vriendin 
van de laatste jaren, het laatste in bed – 

nee, nee, de dagen van strafwerk en herfst, 
de doodstille morg</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Een volk dat voor tirannen zwicht" van Hendrik van Randwijk (door Rutger De Quay)</title>
      <itunes:episode>28</itunes:episode>
      <podcast:episode>28</podcast:episode>
      <itunes:title>"Een volk dat voor tirannen zwicht" van Hendrik van Randwijk (door Rutger De Quay)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/813323500</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/b550bfe7</link>
      <description>
        <![CDATA[EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT 

Allen, die hier tesamen zijn, 
de levenden, de doden, 
de handbreed, die ons scheidt, is klein, 
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... 

Gedenk de liefste, die hier ligt, 
de broeder, vrind of vader, 
maar gun Uw ogen wijder zicht, 
aanzie het land en alle mens tegader, 
hoor dit bericht: 

Wij staan tesaam voor het gericht 
voor goed of kwaad te kiezen, 
een volk dat voor tirannen zwicht, 
zal meer dan lijf en goed verliezen, 
dan dooft het licht.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT 

Allen, die hier tesamen zijn, 
de levenden, de doden, 
de handbreed, die ons scheidt, is klein, 
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... 

Gedenk de liefste, die hier ligt, 
de broeder, vrind of vader, 
maar gun Uw ogen wijder zicht, 
aanzie het land en alle mens tegader, 
hoor dit bericht: 

Wij staan tesaam voor het gericht 
voor goed of kwaad te kiezen, 
een volk dat voor tirannen zwicht, 
zal meer dan lijf en goed verliezen, 
dan dooft het licht.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 05 May 2020 05:00:24 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/b550bfe7/98dd16f7.mp3" length="3425599" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>213</itunes:duration>
      <itunes:summary>EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT 

Allen, die hier tesamen zijn, 
de levenden, de doden, 
de handbreed, die ons scheidt, is klein, 
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... 

Gedenk de liefste, die hier ligt, 
de broeder, vrind of vader, 
maar gun Uw ogen wijder zicht, 
aanzie het land en alle mens tegader, 
hoor dit bericht: 

Wij staan tesaam voor het gericht 
voor goed of kwaad te kiezen, 
een volk dat voor tirannen zwicht, 
zal meer dan lijf en goed verliezen, 
dan dooft het licht.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT 

Allen, die hier tesamen zijn, 
de levenden, de doden, 
de handbreed, die ons scheidt, is klein, 
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... 

Gedenk de liefste, die hier ligt, 
de broeder, vrind of vader, 
maar gun </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Ben Ali Libi" van Willem Wilmink (door Metje Van Elten)</title>
      <itunes:episode>27</itunes:episode>
      <podcast:episode>27</podcast:episode>
      <itunes:title>"Ben Ali Libi" van Willem Wilmink (door Metje Van Elten)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/811254220</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/a6f72db4</link>
      <description>
        <![CDATA[BEN ALI LIBI 

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, 
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, 
dus keek ik er met verwondering naar: 
Ben Ali Libi. Goochelaar. 

Met een lach en een smoes en een goocheldoos 
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos, 
scharrelde hij de kost bij elkaar: 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost 
dat Nederland nodig moest worden verlost 
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar. 
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar. 

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt, 
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt. 
Er stond al een overvalwagen klaar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

In 't concentratiekamp heeft hij misschien 
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien 
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar, 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

En altijd als ik een schreeuwer zie 
met een alternatief voor de democratie, 
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel, 
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[BEN ALI LIBI 

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, 
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, 
dus keek ik er met verwondering naar: 
Ben Ali Libi. Goochelaar. 

Met een lach en een smoes en een goocheldoos 
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos, 
scharrelde hij de kost bij elkaar: 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost 
dat Nederland nodig moest worden verlost 
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar. 
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar. 

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt, 
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt. 
Er stond al een overvalwagen klaar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

In 't concentratiekamp heeft hij misschien 
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien 
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar, 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

En altijd als ik een schreeuwer zie 
met een alternatief voor de democratie, 
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel, 
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 04 May 2020 05:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/a6f72db4/cad2350d.mp3" length="5306336" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>331</itunes:duration>
      <itunes:summary>BEN ALI LIBI 

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, 
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, 
dus keek ik er met verwondering naar: 
Ben Ali Libi. Goochelaar. 

Met een lach en een smoes en een goocheldoos 
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos, 
scharrelde hij de kost bij elkaar: 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost 
dat Nederland nodig moest worden verlost 
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar. 
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar. 

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt, 
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt. 
Er stond al een overvalwagen klaar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

In 't concentratiekamp heeft hij misschien 
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien 
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar, 
Ben Ali Libi, de goochelaar. 

En altijd als ik een schreeuwer zie 
met een alternatief voor de democratie, 
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar 
voor Ben Ali Libi, de goochelaar. 

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel, 
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>BEN ALI LIBI 

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, 
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, 
dus keek ik er met verwondering naar: 
Ben Ali Libi. Goochelaar. 

Met een lach en een smoes en een goocheldoos 
en een alibi dat-ie zorgv</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Slaapliedje" van Willem Wilmink (door Broeder Dieleman)</title>
      <itunes:episode>26</itunes:episode>
      <podcast:episode>26</podcast:episode>
      <itunes:title>"Slaapliedje" van Willem Wilmink (door Broeder Dieleman)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/806121742</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/e4797891</link>
      <description>
        <![CDATA[SLAAPLIEDJE 

Het schaap heeft slaap, 
de koe is moe, 
het varken doet 
zijn oogjes toe. 

Het paard kijkt over 
’t prikkeldraad 
en denkt: Het is 
ontzettend laat. 

De kip zegt zacht 
Nog één keer: Tok. 
En ach, daar slaapt ze 
op haar stok. 

De boer kruipt ook 
het bed maar in, 
lekker dicht 
bij zijn boerin.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[SLAAPLIEDJE 

Het schaap heeft slaap, 
de koe is moe, 
het varken doet 
zijn oogjes toe. 

Het paard kijkt over 
’t prikkeldraad 
en denkt: Het is 
ontzettend laat. 

De kip zegt zacht 
Nog één keer: Tok. 
En ach, daar slaapt ze 
op haar stok. 

De boer kruipt ook 
het bed maar in, 
lekker dicht 
bij zijn boerin.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 01 May 2020 05:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/e4797891/d141427a.mp3" length="2324695" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>145</itunes:duration>
      <itunes:summary>SLAAPLIEDJE 

Het schaap heeft slaap, 
de koe is moe, 
het varken doet 
zijn oogjes toe. 

Het paard kijkt over 
’t prikkeldraad 
en denkt: Het is 
ontzettend laat. 

De kip zegt zacht 
Nog één keer: Tok. 
En ach, daar slaapt ze 
op haar stok. 

De boer kruipt ook 
het bed maar in, 
lekker dicht 
bij zijn boerin.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>SLAAPLIEDJE 

Het schaap heeft slaap, 
de koe is moe, 
het varken doet 
zijn oogjes toe. 

Het paard kijkt over 
’t prikkeldraad 
en denkt: Het is 
ontzettend laat. 

De kip zegt zacht 
Nog één keer: Tok. 
En ach, daar slaapt ze 
op haar stok. 

De boer k</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Titelloos" van Toon Tellegen (door Leonie de Wit)</title>
      <itunes:episode>25</itunes:episode>
      <podcast:episode>25</podcast:episode>
      <itunes:title>"Titelloos" van Toon Tellegen (door Leonie de Wit)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/806113255</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9f1efb72</link>
      <description>
        <![CDATA[Ik sta voor de verte. 
Hij is groot,
maar ook heel klein en nietszeggend.
Het is nog maar één stap.

Hij kijkt mij aan.
Zijn glimmende, oogverblindende onverbiddelijkheid,
zijn kille, stilzwijgende onbeduidendheid.
'Nee!'
Ik draai me om en hol zo snel als ik kan weg.
Terug, terug
Achtervolgt hij mij?

'Zeg, mier, ben jij niet onlangs in de verte geweest?' 
'Ach ja, wat zal ik zeggen, de verte, daar noem je zo wat...' 
De oude mier. De vertrouwende, schouderophalende mier.
De pijnlijk mislukte mier.

Ik zal die stap zetten, ooit.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Ik sta voor de verte. 
Hij is groot,
maar ook heel klein en nietszeggend.
Het is nog maar één stap.

Hij kijkt mij aan.
Zijn glimmende, oogverblindende onverbiddelijkheid,
zijn kille, stilzwijgende onbeduidendheid.
'Nee!'
Ik draai me om en hol zo snel als ik kan weg.
Terug, terug
Achtervolgt hij mij?

'Zeg, mier, ben jij niet onlangs in de verte geweest?' 
'Ach ja, wat zal ik zeggen, de verte, daar noem je zo wat...' 
De oude mier. De vertrouwende, schouderophalende mier.
De pijnlijk mislukte mier.

Ik zal die stap zetten, ooit.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 30 Apr 2020 05:00:08 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9f1efb72/69d99e75.mp3" length="3550579" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>221</itunes:duration>
      <itunes:summary>Ik sta voor de verte. 
Hij is groot,
maar ook heel klein en nietszeggend.
Het is nog maar één stap.

Hij kijkt mij aan.
Zijn glimmende, oogverblindende onverbiddelijkheid,
zijn kille, stilzwijgende onbeduidendheid.
'Nee!'
Ik draai me om en hol zo snel als ik kan weg.
Terug, terug
Achtervolgt hij mij?

'Zeg, mier, ben jij niet onlangs in de verte geweest?' 
'Ach ja, wat zal ik zeggen, de verte, daar noem je zo wat...' 
De oude mier. De vertrouwende, schouderophalende mier.
De pijnlijk mislukte mier.

Ik zal die stap zetten, ooit.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Ik sta voor de verte. 
Hij is groot,
maar ook heel klein en nietszeggend.
Het is nog maar één stap.

Hij kijkt mij aan.
Zijn glimmende, oogverblindende onverbiddelijkheid,
zijn kille, stilzwijgende onbeduidendheid.
'Nee!'
Ik draai me om en hol zo snel als</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>Titelloos van Gerrit Achterberg (door Ted Van Lieshout)</title>
      <itunes:episode>24</itunes:episode>
      <podcast:episode>24</podcast:episode>
      <itunes:title>Titelloos van Gerrit Achterberg (door Ted Van Lieshout)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/805619104</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/4677a650</link>
      <description>
        <![CDATA[Aan het roer dien avond stond het hart 
en scheepte maan en bossen in zich in 
en zeilend over spiegeling 
van al wat het geleden had 
voer het met wind en schemering 
om boeg en tuig voorbij de laatste stad.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Aan het roer dien avond stond het hart 
en scheepte maan en bossen in zich in 
en zeilend over spiegeling 
van al wat het geleden had 
voer het met wind en schemering 
om boeg en tuig voorbij de laatste stad.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 29 Apr 2020 04:00:28 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/4677a650/1a0cd14b.mp3" length="4315638" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>269</itunes:duration>
      <itunes:summary>Aan het roer dien avond stond het hart 
en scheepte maan en bossen in zich in 
en zeilend over spiegeling 
van al wat het geleden had 
voer het met wind en schemering 
om boeg en tuig voorbij de laatste stad.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Aan het roer dien avond stond het hart 
en scheepte maan en bossen in zich in 
en zeilend over spiegeling 
van al wat het geleden had 
voer het met wind en schemering 
om boeg en tuig voorbij de laatste stad.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Poëzie is kinderspel" van Lucebert (door Karsten Meijer)</title>
      <itunes:episode>23</itunes:episode>
      <podcast:episode>23</podcast:episode>
      <itunes:title>"Poëzie is kinderspel" van Lucebert (door Karsten Meijer)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793962286</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/f0ddddec</link>
      <description>
        <![CDATA[POËZIE IS KINDERSPEL 

over het krakende ei 
dwaalt een hemelse bode 
op zoek naar zijn antipode 
en dat zijt gij 

mogelijk dat men op zulk een kleine schaal 
niet denken kan het maakt nijdig 
of men is verveeld dus veel te veilig 
dan is men verloren voor de poëzie 

u rest slechts een troost ligt gij op sterven 
gij verveelt u dan ook niet 
en plotseling kan dan pop en bal 
laat herinnerd u laten weten 
dit was ik en dat was het heelal]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[POËZIE IS KINDERSPEL 

over het krakende ei 
dwaalt een hemelse bode 
op zoek naar zijn antipode 
en dat zijt gij 

mogelijk dat men op zulk een kleine schaal 
niet denken kan het maakt nijdig 
of men is verveeld dus veel te veilig 
dan is men verloren voor de poëzie 

u rest slechts een troost ligt gij op sterven 
gij verveelt u dan ook niet 
en plotseling kan dan pop en bal 
laat herinnerd u laten weten 
dit was ik en dat was het heelal]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 28 Apr 2020 04:00:08 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/f0ddddec/3fbbae3a.mp3" length="3893971" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>243</itunes:duration>
      <itunes:summary>POËZIE IS KINDERSPEL 

over het krakende ei 
dwaalt een hemelse bode 
op zoek naar zijn antipode 
en dat zijt gij 

mogelijk dat men op zulk een kleine schaal 
niet denken kan het maakt nijdig 
of men is verveeld dus veel te veilig 
dan is men verloren voor de poëzie 

u rest slechts een troost ligt gij op sterven 
gij verveelt u dan ook niet 
en plotseling kan dan pop en bal 
laat herinnerd u laten weten 
dit was ik en dat was het heelal</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>POËZIE IS KINDERSPEL 

over het krakende ei 
dwaalt een hemelse bode 
op zoek naar zijn antipode 
en dat zijt gij 

mogelijk dat men op zulk een kleine schaal 
niet denken kan het maakt nijdig 
of men is verveeld dus veel te veilig 
dan is men verloren vo</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Wederzien" van Paul van Ostaijen (door Eva Tsjazjajeva)</title>
      <itunes:episode>22</itunes:episode>
      <podcast:episode>22</podcast:episode>
      <itunes:title>"Wederzien" van Paul van Ostaijen (door Eva Tsjazjajeva)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793767316</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9a826273</link>
      <description>
        <![CDATA[WEDERZIEN 

Nu je, onverwacht, gekomen bent, 
voel ik me weer een zwak man 
en hoe ik m'ook overtuigen wil dat je liegt, 
ik kan 
het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. 
 
Je hebt een zakdoek, die naar Eau de Cologne russe ruikt; 
nu ben ik niet meer overtuigd, 
ik wankel weer en kan geen woorden vinden; 
ik ben zó'n arme boeteling 
en laat me graag de handen binden 
door je heerlijke, oneerlijke lach.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[WEDERZIEN 

Nu je, onverwacht, gekomen bent, 
voel ik me weer een zwak man 
en hoe ik m'ook overtuigen wil dat je liegt, 
ik kan 
het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. 
 
Je hebt een zakdoek, die naar Eau de Cologne russe ruikt; 
nu ben ik niet meer overtuigd, 
ik wankel weer en kan geen woorden vinden; 
ik ben zó'n arme boeteling 
en laat me graag de handen binden 
door je heerlijke, oneerlijke lach.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 27 Apr 2020 07:04:56 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9a826273/caec9778.mp3" length="2968562" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>185</itunes:duration>
      <itunes:summary>WEDERZIEN 

Nu je, onverwacht, gekomen bent, 
voel ik me weer een zwak man 
en hoe ik m'ook overtuigen wil dat je liegt, 
ik kan 
het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. 
 
Je hebt een zakdoek, die naar Eau de Cologne russe ruikt; 
nu ben ik niet meer overtuigd, 
ik wankel weer en kan geen woorden vinden; 
ik ben zó'n arme boeteling 
en laat me graag de handen binden 
door je heerlijke, oneerlijke lach.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>WEDERZIEN 

Nu je, onverwacht, gekomen bent, 
voel ik me weer een zwak man 
en hoe ik m'ook overtuigen wil dat je liegt, 
ik kan 
het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. 
 
Je hebt een zakdoek, die naar Eau de Cologne russe ruikt; 
nu ben ik </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Olijftak" van Jaap Zijlstra (door Marianne Molenaar)</title>
      <itunes:episode>21</itunes:episode>
      <podcast:episode>21</podcast:episode>
      <itunes:title>"Olijftak" van Jaap Zijlstra (door Marianne Molenaar)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/789419236</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/af50594e</link>
      <description>
        <![CDATA[OLIJFTAK 

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik geloof.

Er is een stroom van woorden
een vloed van gevoelens
een stortregen gedachten.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik hoop.

Er is een ruim
met hyena’s van haat,
jakhalzen jaloezie;
een vooronder
met tijgers van begeerte,
leeuwen van heerszucht.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik heb lief.

Waar is de flank
van het gebergte,
de strelende hand
van de zon,
de wijn die rijpt
tot gloed?

Het gedicht is een ark
en verwondering
steekt de kop
uit een oogluikend venster,
reikhalzend als een giraffe.

Al krijgt een duif
geen poot aan de grond
en zweeft de dood als een raaf
over zwartgallig water,
één enkele olijftak
zegt genoeg.

En wie er zich bedrinkt
aan druivenbloed
en naakt de roes uitslaapt
op zoveel grond
na zoveel water

wie zou hem dat verwijten,
zoveel kleiner,
zoveel bleker,
zoveel later?

Er is een stroom van woorden,
maar ik geloof,
een vloed van gevoelens,
maar ik hoop,
een stortregen gedachten,
maar ik heb lief.

Eén enkele olijftak
zegt mij meer
dan water, water, water.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[OLIJFTAK 

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik geloof.

Er is een stroom van woorden
een vloed van gevoelens
een stortregen gedachten.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik hoop.

Er is een ruim
met hyena’s van haat,
jakhalzen jaloezie;
een vooronder
met tijgers van begeerte,
leeuwen van heerszucht.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik heb lief.

Waar is de flank
van het gebergte,
de strelende hand
van de zon,
de wijn die rijpt
tot gloed?

Het gedicht is een ark
en verwondering
steekt de kop
uit een oogluikend venster,
reikhalzend als een giraffe.

Al krijgt een duif
geen poot aan de grond
en zweeft de dood als een raaf
over zwartgallig water,
één enkele olijftak
zegt genoeg.

En wie er zich bedrinkt
aan druivenbloed
en naakt de roes uitslaapt
op zoveel grond
na zoveel water

wie zou hem dat verwijten,
zoveel kleiner,
zoveel bleker,
zoveel later?

Er is een stroom van woorden,
maar ik geloof,
een vloed van gevoelens,
maar ik hoop,
een stortregen gedachten,
maar ik heb lief.

Eén enkele olijftak
zegt mij meer
dan water, water, water.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 24 Apr 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/af50594e/2a52a140.mp3" length="5739197" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>358</itunes:duration>
      <itunes:summary>OLIJFTAK 

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik geloof.

Er is een stroom van woorden
een vloed van gevoelens
een stortregen gedachten.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik hoop.

Er is een ruim
met hyena’s van haat,
jakhalzen jaloezie;
een vooronder
met tijgers van begeerte,
leeuwen van heerszucht.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik heb lief.

Waar is de flank
van het gebergte,
de strelende hand
van de zon,
de wijn die rijpt
tot gloed?

Het gedicht is een ark
en verwondering
steekt de kop
uit een oogluikend venster,
reikhalzend als een giraffe.

Al krijgt een duif
geen poot aan de grond
en zweeft de dood als een raaf
over zwartgallig water,
één enkele olijftak
zegt genoeg.

En wie er zich bedrinkt
aan druivenbloed
en naakt de roes uitslaapt
op zoveel grond
na zoveel water

wie zou hem dat verwijten,
zoveel kleiner,
zoveel bleker,
zoveel later?

Er is een stroom van woorden,
maar ik geloof,
een vloed van gevoelens,
maar ik hoop,
een stortregen gedachten,
maar ik heb lief.

Eén enkele olijftak
zegt mij meer
dan water, water, water.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>OLIJFTAK 

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik geloof.

Er is een stroom van woorden
een vloed van gevoelens
een stortregen gedachten.

Het is niet genoeg
dat je zegt
ik hoop.

Er is een ruim
met hyena’s van haat,
jakhalzen jaloezie;
een vooronder
met tijge</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Even" van Herman de Coninck (door Frank Fabian Van Keeren)</title>
      <itunes:episode>20</itunes:episode>
      <podcast:episode>20</podcast:episode>
      <itunes:title>"Even" van Herman de Coninck (door Frank Fabian Van Keeren)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/797336452</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9097c775</link>
      <description>
        <![CDATA[EVEN 

Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein 
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd. 
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn. 
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd. 

Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven. 
We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar. 
En er is een voorzichtig-zijn met wat je even 
mag hebben, hooguit voor een paar jaar. 

Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen, 
zoiets als elke keer met jou weer hijgen 
en hijgen en hijgen. En dan is het voorbij. 
En wie weet, nooit gebeurd. Dan blijven ik en jij. 

Geluk is vandaag nog dingen willen schrijven 
als ‘jouw ogen en hun sterrelingse pracht’. 
Godgod, nee zeg. Maar het is koud. En ik wil blijven 
bij jou. Omwille van de nacht.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[EVEN 

Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein 
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd. 
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn. 
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd. 

Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven. 
We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar. 
En er is een voorzichtig-zijn met wat je even 
mag hebben, hooguit voor een paar jaar. 

Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen, 
zoiets als elke keer met jou weer hijgen 
en hijgen en hijgen. En dan is het voorbij. 
En wie weet, nooit gebeurd. Dan blijven ik en jij. 

Geluk is vandaag nog dingen willen schrijven 
als ‘jouw ogen en hun sterrelingse pracht’. 
Godgod, nee zeg. Maar het is koud. En ik wil blijven 
bij jou. Omwille van de nacht.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 23 Apr 2020 04:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9097c775/6d3855ef.mp3" length="3331630" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>208</itunes:duration>
      <itunes:summary>EVEN 

Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein 
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd. 
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn. 
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd. 

Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven. 
We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar. 
En er is een voorzichtig-zijn met wat je even 
mag hebben, hooguit voor een paar jaar. 

Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen, 
zoiets als elke keer met jou weer hijgen 
en hijgen en hijgen. En dan is het voorbij. 
En wie weet, nooit gebeurd. Dan blijven ik en jij. 

Geluk is vandaag nog dingen willen schrijven 
als ‘jouw ogen en hun sterrelingse pracht’. 
Godgod, nee zeg. Maar het is koud. En ik wil blijven 
bij jou. Omwille van de nacht.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>EVEN 

Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein 
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd. 
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn. 
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd. 

Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Onder de appelboom" van Rutger Kopland (door Marijke Van Der Graaf)</title>
      <itunes:episode>19</itunes:episode>
      <podcast:episode>19</podcast:episode>
      <itunes:title>"Onder de appelboom" van Rutger Kopland (door Marijke Van Der Graaf)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793262197</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/60527527</link>
      <description>
        <![CDATA[ONDER DE APPELBOOM 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom 

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom 

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom 

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was 

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[ONDER DE APPELBOOM 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom 

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom 

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom 

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was 

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 22 Apr 2020 04:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/60527527/22a33ddf.mp3" length="3193402" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>199</itunes:duration>
      <itunes:summary>ONDER DE APPELBOOM 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom 

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom 

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom 

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was 

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>ONDER DE APPELBOOM 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom 

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Laatste gedicht" van Hans Andreus (door Henri Bontenbal)</title>
      <itunes:episode>18</itunes:episode>
      <podcast:episode>18</podcast:episode>
      <itunes:title>"Laatste gedicht" van Hans Andreus (door Henri Bontenbal)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793255801</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/f322c907</link>
      <description>
        <![CDATA[LAATSTE GEDICHT 

Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel

de makkelijkste manier om wat te zeggen),-
hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint?
Of is het dat jij me er een onverdicht
woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt?]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[LAATSTE GEDICHT 

Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel

de makkelijkste manier om wat te zeggen),-
hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint?
Of is het dat jij me er een onverdicht
woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt?]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 21 Apr 2020 04:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/f322c907/cc71abe0.mp3" length="4766164" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>297</itunes:duration>
      <itunes:summary>LAATSTE GEDICHT 

Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel

de makkelijkste manier om wat te zeggen),-
hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint?
Of is het dat jij me er een onverdicht
woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt?</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>LAATSTE GEDICHT 

Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"De wolken" van Martinus Nijhoff (door Elka Le Mair)</title>
      <itunes:episode>17</itunes:episode>
      <podcast:episode>17</podcast:episode>
      <itunes:title>"De wolken" van Martinus Nijhoff (door Elka Le Mair)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/792294397</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/8e4ec9cd</link>
      <description>
        <![CDATA[DE WOLKEN 

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag
 
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende. 
 
Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding 
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DE WOLKEN 

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag
 
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende. 
 
Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding 
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 20 Apr 2020 04:00:33 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/8e4ec9cd/9b9d8fac.mp3" length="3425091" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>213</itunes:duration>
      <itunes:summary>DE WOLKEN 

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag
 
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende. 
 
Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding 
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DE WOLKEN 

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag
 
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Laatste man" van Ingmar Heytze (door René Segers)</title>
      <itunes:episode>16</itunes:episode>
      <podcast:episode>16</podcast:episode>
      <itunes:title>"Laatste man" van Ingmar Heytze (door René Segers)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/789230944</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/05db0619</link>
      <description>
        <![CDATA[LAATSTE MAN 

Ik ben de laatste man tussen jou
en de wereld. Alles moet ik stoppen 
voor het je kan raken. Auto's vol 
ellendelingen, brommers, fietskoeriers.

Al die mensen met niets te verliezen. 
Fanatici. Stompzinnige onverschilligen. 
Volslagen onhoudbaar verdwaalde 
kogels, bacteriën en virussen

die ik niet eens kan zien, fijnstof,
elk mogelijk lijden dat nu al in je eiwit 
slaapt. Er zou een keeper moeten zijn

maar als ik omkijk zie ik niets en dus 
kijk ik niet om, alleen vooruit. Niemand, 
hoor je. Niemand komt erdoor.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[LAATSTE MAN 

Ik ben de laatste man tussen jou
en de wereld. Alles moet ik stoppen 
voor het je kan raken. Auto's vol 
ellendelingen, brommers, fietskoeriers.

Al die mensen met niets te verliezen. 
Fanatici. Stompzinnige onverschilligen. 
Volslagen onhoudbaar verdwaalde 
kogels, bacteriën en virussen

die ik niet eens kan zien, fijnstof,
elk mogelijk lijden dat nu al in je eiwit 
slaapt. Er zou een keeper moeten zijn

maar als ik omkijk zie ik niets en dus 
kijk ik niet om, alleen vooruit. Niemand, 
hoor je. Niemand komt erdoor.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 17 Apr 2020 04:00:23 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/05db0619/3f4f2cba.mp3" length="2315932" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>144</itunes:duration>
      <itunes:summary>LAATSTE MAN 

Ik ben de laatste man tussen jou
en de wereld. Alles moet ik stoppen 
voor het je kan raken. Auto's vol 
ellendelingen, brommers, fietskoeriers.

Al die mensen met niets te verliezen. 
Fanatici. Stompzinnige onverschilligen. 
Volslagen onhoudbaar verdwaalde 
kogels, bacteriën en virussen

die ik niet eens kan zien, fijnstof,
elk mogelijk lijden dat nu al in je eiwit 
slaapt. Er zou een keeper moeten zijn

maar als ik omkijk zie ik niets en dus 
kijk ik niet om, alleen vooruit. Niemand, 
hoor je. Niemand komt erdoor.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>LAATSTE MAN 

Ik ben de laatste man tussen jou
en de wereld. Alles moet ik stoppen 
voor het je kan raken. Auto's vol 
ellendelingen, brommers, fietskoeriers.

Al die mensen met niets te verliezen. 
Fanatici. Stompzinnige onverschilligen. 
Volslagen onhou</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Lotgenoten" van Jules Deelder (door Antoinette Laan)</title>
      <itunes:episode>15</itunes:episode>
      <podcast:episode>15</podcast:episode>
      <itunes:title>"Lotgenoten" van Jules Deelder (door Antoinette Laan)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793739830</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/0f4253c3</link>
      <description>
        <![CDATA[LOTGENOTEN 

Lotgenoten, 

Ons gaan is een komen 
Ons komen een gaan 

De zin van het leven 
is dat we vergaan 

De wereld van iedereen 
Niemand de baas 

Het heden is eeuwig 
Alles is waar 

God of Jehova 
Allah Jahweh 

De één is de ander 
De ander de één 

Ontsteekt uw geweten 
Kijkt om u heen 

Het lot dat we delen 
laat niemand alleen]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[LOTGENOTEN 

Lotgenoten, 

Ons gaan is een komen 
Ons komen een gaan 

De zin van het leven 
is dat we vergaan 

De wereld van iedereen 
Niemand de baas 

Het heden is eeuwig 
Alles is waar 

God of Jehova 
Allah Jahweh 

De één is de ander 
De ander de één 

Ontsteekt uw geweten 
Kijkt om u heen 

Het lot dat we delen 
laat niemand alleen]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 16 Apr 2020 04:00:15 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/0f4253c3/5527587c.mp3" length="4222277" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>263</itunes:duration>
      <itunes:summary>LOTGENOTEN 

Lotgenoten, 

Ons gaan is een komen 
Ons komen een gaan 

De zin van het leven 
is dat we vergaan 

De wereld van iedereen 
Niemand de baas 

Het heden is eeuwig 
Alles is waar 

God of Jehova 
Allah Jahweh 

De één is de ander 
De ander de één 

Ontsteekt uw geweten 
Kijkt om u heen 

Het lot dat we delen 
laat niemand alleen</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>LOTGENOTEN 

Lotgenoten, 

Ons gaan is een komen 
Ons komen een gaan 

De zin van het leven 
is dat we vergaan 

De wereld van iedereen 
Niemand de baas 

Het heden is eeuwig 
Alles is waar 

God of Jehova 
Allah Jahweh 

De één is de ander 
De ander de é</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Sonnet I" van Roelof ten Napel (door Jordi Lammers)</title>
      <itunes:episode>14</itunes:episode>
      <podcast:episode>14</podcast:episode>
      <itunes:title>"Sonnet I" van Roelof ten Napel (door Jordi Lammers)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/793198879</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/ee00d53f</link>
      <description>
        <![CDATA[SONNET I 

en de dauw die toen we wakker werden
op het gras lag
was zo vol van licht,
als scheuren in glas

bijna ver-
brijzeld, één aanraking
ervandaan -

je stak je hoofd uit de tent,
deed je ogen
met moeite
open, en ik vroeg me af

of je zag wat ik zag,
die scherven daar,
verspreid over de grond]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[SONNET I 

en de dauw die toen we wakker werden
op het gras lag
was zo vol van licht,
als scheuren in glas

bijna ver-
brijzeld, één aanraking
ervandaan -

je stak je hoofd uit de tent,
deed je ogen
met moeite
open, en ik vroeg me af

of je zag wat ik zag,
die scherven daar,
verspreid over de grond]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 15 Apr 2020 04:00:05 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/ee00d53f/88c11aa8.mp3" length="4019063" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>251</itunes:duration>
      <itunes:summary>SONNET I 

en de dauw die toen we wakker werden
op het gras lag
was zo vol van licht,
als scheuren in glas

bijna ver-
brijzeld, één aanraking
ervandaan -

je stak je hoofd uit de tent,
deed je ogen
met moeite
open, en ik vroeg me af

of je zag wat ik zag,
die scherven daar,
verspreid over de grond</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>SONNET I 

en de dauw die toen we wakker werden
op het gras lag
was zo vol van licht,
als scheuren in glas

bijna ver-
brijzeld, één aanraking
ervandaan -

je stak je hoofd uit de tent,
deed je ogen
met moeite
open, en ik vroeg me af

of je zag wat ik zag</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Bosvogeltje" van Rodaan Al Galidi (door Sanne Terlouw)</title>
      <itunes:episode>13</itunes:episode>
      <podcast:episode>13</podcast:episode>
      <itunes:title>"Bosvogeltje" van Rodaan Al Galidi (door Sanne Terlouw)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/792082177</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/c6baf90c</link>
      <description>
        <![CDATA[BOSVOGELTJE 

Ik zocht je in wat in mij nog leeft,
in alles wat droom was
en is gebroken
op de trap van het lichaam,
in de diepe zucht, in de vreugde.
Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet gevonden.

De armen van mijn dagen
wachten om je minuut te omhelzen,
de deur
wil je binnenkomst zijn,
maar
voor de tijd, de ruimte en de liefde
ben ik niet genoeg
om jou te vinden.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[BOSVOGELTJE 

Ik zocht je in wat in mij nog leeft,
in alles wat droom was
en is gebroken
op de trap van het lichaam,
in de diepe zucht, in de vreugde.
Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet gevonden.

De armen van mijn dagen
wachten om je minuut te omhelzen,
de deur
wil je binnenkomst zijn,
maar
voor de tijd, de ruimte en de liefde
ben ik niet genoeg
om jou te vinden.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 14 Apr 2020 04:00:05 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/c6baf90c/25e8de18.mp3" length="3658430" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>228</itunes:duration>
      <itunes:summary>BOSVOGELTJE 

Ik zocht je in wat in mij nog leeft,
in alles wat droom was
en is gebroken
op de trap van het lichaam,
in de diepe zucht, in de vreugde.
Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet gevonden.

De armen van mijn dagen
wachten om je minuut te omhelzen,
de deur
wil je binnenkomst zijn,
maar
voor de tijd, de ruimte en de liefde
ben ik niet genoeg
om jou te vinden.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>BOSVOGELTJE 

Ik zocht je in wat in mij nog leeft,
in alles wat droom was
en is gebroken
op de trap van het lichaam,
in de diepe zucht, in de vreugde.
Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Zoals alle mensen" van Maud Vanhauwaert (door Huib Verhoeven)</title>
      <itunes:episode>12</itunes:episode>
      <podcast:episode>12</podcast:episode>
      <itunes:title>"Zoals alle mensen" van Maud Vanhauwaert (door Huib Verhoeven)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/788446909</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/1fa8e699</link>
      <description>
        <![CDATA[ZOALS ALLE MENSEN 

heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust

dat stelt mij voor vandaag gerust]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[ZOALS ALLE MENSEN 

heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust

dat stelt mij voor vandaag gerust]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 13 Apr 2020 04:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/1fa8e699/03f89052.mp3" length="4762161" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>297</itunes:duration>
      <itunes:summary>ZOALS ALLE MENSEN 

heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust

dat stelt mij voor vandaag gerust</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>ZOALS ALLE MENSEN 

heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust

dat stelt mij vo</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Dit" van Bart Moeyaert (door Rianne Oosterom)</title>
      <itunes:episode>11</itunes:episode>
      <podcast:episode>11</podcast:episode>
      <itunes:title>"Dit" van Bart Moeyaert (door Rianne Oosterom)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/789348643</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/f3af6eb9</link>
      <description>
        <![CDATA[DIT 

Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DIT 

Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 10 Apr 2020 04:00:33 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/f3af6eb9/cddf0d11.mp3" length="3004788" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>187</itunes:duration>
      <itunes:summary>DIT 

Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DIT 

Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf houd ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier nie</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"De profundis" van Ida Gerhardt (door Geert Meijering)</title>
      <itunes:episode>10</itunes:episode>
      <podcast:episode>10</podcast:episode>
      <itunes:title>"De profundis" van Ida Gerhardt (door Geert Meijering)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/789844690</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/65551211</link>
      <description>
        <![CDATA[DE PROFUNDIS 

Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
zòuden wij hen op het water ontwaren,
o, wij zouden van vreugde vervaren-
lachen en schreien misschien.
 
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
vlogen zij òver met ruisende slagen,
o, wij zouden dit duister verjagen-
eindelijk bevrijd zijn misschien.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DE PROFUNDIS 

Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
zòuden wij hen op het water ontwaren,
o, wij zouden van vreugde vervaren-
lachen en schreien misschien.
 
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
vlogen zij òver met ruisende slagen,
o, wij zouden dit duister verjagen-
eindelijk bevrijd zijn misschien.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Thu, 09 Apr 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/65551211/18fe9663.mp3" length="6532678" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>408</itunes:duration>
      <itunes:summary>DE PROFUNDIS 

Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
zòuden wij hen op het water ontwaren,
o, wij zouden van vreugde vervaren-
lachen en schreien misschien.
 
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
vlogen zij òver met ruisende slagen,
o, wij zouden dit duister verjagen-
eindelijk bevrijd zijn misschien.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DE PROFUNDIS 

Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
zòuden wij hen op het water ontwaren,
o, wij zouden van vreugde vervaren-
lachen en schreien misschien.
 
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien,
vlogen zij òver met ruisende slagen,
o, wij zouden dit duist</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Eb" van M. Vasalis (door Laetitia Houben)</title>
      <itunes:episode>9</itunes:episode>
      <podcast:episode>9</podcast:episode>
      <itunes:title>"Eb" van M. Vasalis (door Laetitia Houben)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/787587556</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/c578aafa</link>
      <description>
        <![CDATA[EB 

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[EB 

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Wed, 08 Apr 2020 04:00:03 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/c578aafa/d7c5c46f.mp3" length="3785850" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>236</itunes:duration>
      <itunes:summary>EB 

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>EB 

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn dui</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Eindaugustuswind" van Willem Jan Otten (door Willem Sonneveld)</title>
      <itunes:episode>8</itunes:episode>
      <podcast:episode>8</podcast:episode>
      <itunes:title>"Eindaugustuswind" van Willem Jan Otten (door Willem Sonneveld)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/789426910</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/9587eed0</link>
      <description>
        <![CDATA[EINDAUGUSTUSWIND (derde gedicht) 

Ik heb mij nu zo luid tot u gericht
dat uw zwijgen is gaan klinken
naar de stilte in een bladstil bos
nadat er 's nachts uit een tent
een kind geroepen heeft en het was
het mijne niet. Ik twijfel niet
aan uw bestaan zo lang u tot mij
zwijgt. Het is aan mij, u laat mij vrij
om uit uw echoënde stilte op te staan.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[EINDAUGUSTUSWIND (derde gedicht) 

Ik heb mij nu zo luid tot u gericht
dat uw zwijgen is gaan klinken
naar de stilte in een bladstil bos
nadat er 's nachts uit een tent
een kind geroepen heeft en het was
het mijne niet. Ik twijfel niet
aan uw bestaan zo lang u tot mij
zwijgt. Het is aan mij, u laat mij vrij
om uit uw echoënde stilte op te staan.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Tue, 07 Apr 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/9587eed0/8be8845f.mp3" length="4541628" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>283</itunes:duration>
      <itunes:summary>EINDAUGUSTUSWIND (derde gedicht) 

Ik heb mij nu zo luid tot u gericht
dat uw zwijgen is gaan klinken
naar de stilte in een bladstil bos
nadat er 's nachts uit een tent
een kind geroepen heeft en het was
het mijne niet. Ik twijfel niet
aan uw bestaan zo lang u tot mij
zwijgt. Het is aan mij, u laat mij vrij
om uit uw echoënde stilte op te staan.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>EINDAUGUSTUSWIND (derde gedicht) 

Ik heb mij nu zo luid tot u gericht
dat uw zwijgen is gaan klinken
naar de stilte in een bladstil bos
nadat er 's nachts uit een tent
een kind geroepen heeft en het was
het mijne niet. Ik twijfel niet
aan uw bestaan zo l</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Credo" van Remco Campert (door Heleen Arkema)</title>
      <itunes:episode>7</itunes:episode>
      <podcast:episode>7</podcast:episode>
      <itunes:title>"Credo" van Remco Campert (door Heleen Arkema)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/788327572</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/c63ca19c</link>
      <description>
        <![CDATA[CREDO 

ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen

ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots

maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen
rechtsomkeert]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[CREDO 

ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen

ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots

maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen
rechtsomkeert]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Mon, 06 Apr 2020 04:00:13 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/c63ca19c/6be96304.mp3" length="3132276" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>195</itunes:duration>
      <itunes:summary>CREDO 

ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen

ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots

maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen
rechtsomkeert</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>CREDO 

ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen

ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots

ma</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Genesis" van Herman de Coninck (door Jozef Waanders)</title>
      <itunes:episode>6</itunes:episode>
      <podcast:episode>6</podcast:episode>
      <itunes:title>"Genesis" van Herman de Coninck (door Jozef Waanders)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/784848811</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/3ff8943c</link>
      <description>
        <![CDATA[GENESIS 
 
Het was de zesde dag. Adam stond klaar.
Hij zag de eiken met hun volle greep 
in het niets. Macht is een kwestie van vertakkingen.
Hij had de bergen gezien, opbergruimtes van
alleen maar zichzelf, hoge leegstaande kelders.
En herten. Met poten zo dun als stethoscopen
stonden ze te luisteren aan de borst van de aarde,
en zodra ze iets hoorden, liepen ze weg,
de uitvinding van het pizzicato met zich meenemend,
verten in. Herten.
En hij had de zee gezien, het laden en lossen van drukte,
waar je rustig van werd. En de lege, hetzerige gebaren
van de wind, van kom mee, kom mee, en niemand volgde.
En diepte, afgronden waar je moeilijk van werd. En zwijgen,
want dat deed het allemaal, en te groot zijn.
En toen zei God: en nu jij. Nee, zei Adam.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[GENESIS 
 
Het was de zesde dag. Adam stond klaar.
Hij zag de eiken met hun volle greep 
in het niets. Macht is een kwestie van vertakkingen.
Hij had de bergen gezien, opbergruimtes van
alleen maar zichzelf, hoge leegstaande kelders.
En herten. Met poten zo dun als stethoscopen
stonden ze te luisteren aan de borst van de aarde,
en zodra ze iets hoorden, liepen ze weg,
de uitvinding van het pizzicato met zich meenemend,
verten in. Herten.
En hij had de zee gezien, het laden en lossen van drukte,
waar je rustig van werd. En de lege, hetzerige gebaren
van de wind, van kom mee, kom mee, en niemand volgde.
En diepte, afgronden waar je moeilijk van werd. En zwijgen,
want dat deed het allemaal, en te groot zijn.
En toen zei God: en nu jij. Nee, zei Adam.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 03 Apr 2020 04:04:02 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/3ff8943c/350907e2.mp3" length="4508991" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>281</itunes:duration>
      <itunes:summary>GENESIS 
 
Het was de zesde dag. Adam stond klaar.
Hij zag de eiken met hun volle greep 
in het niets. Macht is een kwestie van vertakkingen.
Hij had de bergen gezien, opbergruimtes van
alleen maar zichzelf, hoge leegstaande kelders.
En herten. Met poten zo dun als stethoscopen
stonden ze te luisteren aan de borst van de aarde,
en zodra ze iets hoorden, liepen ze weg,
de uitvinding van het pizzicato met zich meenemend,
verten in. Herten.
En hij had de zee gezien, het laden en lossen van drukte,
waar je rustig van werd. En de lege, hetzerige gebaren
van de wind, van kom mee, kom mee, en niemand volgde.
En diepte, afgronden waar je moeilijk van werd. En zwijgen,
want dat deed het allemaal, en te groot zijn.
En toen zei God: en nu jij. Nee, zei Adam.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>GENESIS 
 
Het was de zesde dag. Adam stond klaar.
Hij zag de eiken met hun volle greep 
in het niets. Macht is een kwestie van vertakkingen.
Hij had de bergen gezien, opbergruimtes van
alleen maar zichzelf, hoge leegstaande kelders.
En herten. Met poten </itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Niets dat zegt" van Patricia de Martelaere (door Lotte Lola Vermeer)</title>
      <itunes:episode>5</itunes:episode>
      <podcast:episode>5</podcast:episode>
      <itunes:title>"Niets dat zegt" van Patricia de Martelaere (door Lotte Lola Vermeer)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/788490121</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/5c51e294</link>
      <description>
        <![CDATA[NIETS DAT ZEGT 

Zeg iets, zeggen ze nadien allemaal.
Mij had hij gevraagd wat wil
je dat ik zeg dat het niet
echt de sterren zijn maar licht
dat er nog langer over doet
tot hier tot waar wij staan dat
het niet echt staan is waar wij
stonden maar wankelen rond
om de zon dat het niet echt
jij is en niet ik, niet wij maar
even wachten op verdwijnen of
dat ik echt van je hou.
	
Wij van elkaar - we weten het -
als uiteinden, maar ook als
bomen van elkaar, waartussen
niets, wat onkruid, niets.
We weten het van horen luisteren:
hoe alles luistert, de regen naar
het gras, als van elkaar
een vermoeden, dat het was.
Hoe de bomen, buiten adem, wij,
onbuigzaam, en het onkruid, en
alles uiteindelijk luistert.
Al is er nooit iets
dat zegt.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[NIETS DAT ZEGT 

Zeg iets, zeggen ze nadien allemaal.
Mij had hij gevraagd wat wil
je dat ik zeg dat het niet
echt de sterren zijn maar licht
dat er nog langer over doet
tot hier tot waar wij staan dat
het niet echt staan is waar wij
stonden maar wankelen rond
om de zon dat het niet echt
jij is en niet ik, niet wij maar
even wachten op verdwijnen of
dat ik echt van je hou.
	
Wij van elkaar - we weten het -
als uiteinden, maar ook als
bomen van elkaar, waartussen
niets, wat onkruid, niets.
We weten het van horen luisteren:
hoe alles luistert, de regen naar
het gras, als van elkaar
een vermoeden, dat het was.
Hoe de bomen, buiten adem, wij,
onbuigzaam, en het onkruid, en
alles uiteindelijk luistert.
Al is er nooit iets
dat zegt.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 03 Apr 2020 04:03:02 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/5c51e294/a9b9b833.mp3" length="3215398" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>200</itunes:duration>
      <itunes:summary>NIETS DAT ZEGT 

Zeg iets, zeggen ze nadien allemaal.
Mij had hij gevraagd wat wil
je dat ik zeg dat het niet
echt de sterren zijn maar licht
dat er nog langer over doet
tot hier tot waar wij staan dat
het niet echt staan is waar wij
stonden maar wankelen rond
om de zon dat het niet echt
jij is en niet ik, niet wij maar
even wachten op verdwijnen of
dat ik echt van je hou.
	
Wij van elkaar - we weten het -
als uiteinden, maar ook als
bomen van elkaar, waartussen
niets, wat onkruid, niets.
We weten het van horen luisteren:
hoe alles luistert, de regen naar
het gras, als van elkaar
een vermoeden, dat het was.
Hoe de bomen, buiten adem, wij,
onbuigzaam, en het onkruid, en
alles uiteindelijk luistert.
Al is er nooit iets
dat zegt.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>NIETS DAT ZEGT 

Zeg iets, zeggen ze nadien allemaal.
Mij had hij gevraagd wat wil
je dat ik zeg dat het niet
echt de sterren zijn maar licht
dat er nog langer over doet
tot hier tot waar wij staan dat
het niet echt staan is waar wij
stonden maar wankelen</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Aan gene zijde" van Andreas Burnier (door Gijsbregt Brouwer)</title>
      <itunes:episode>4</itunes:episode>
      <podcast:episode>4</podcast:episode>
      <itunes:title>"Aan gene zijde" van Andreas Burnier (door Gijsbregt Brouwer)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/786851638</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/f87cd7c2</link>
      <description>
        <![CDATA[AAN GENE ZIJDE 

De stad sluipt door een schemering van mist
en boten varen doelloos door de grachten
zo wijlen dromen in de lange nachten
wanneer de ziel de dag heeft afgewist.

Als alle dingen sterven aan de stilte
en ’t buigzaam hart zijn eigen weg kan gaan
in d’oude catacomben leert verstaan
wat liefde is, ontdaan van liefdes kilte.

De stad weerkaatst veelvoudig mijn gezicht
in spiegels die verweerd zijn van het wachten
op deze vrede, vrij van aards betrachten –
het rijk van gids, in grensgebied gesticht.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[AAN GENE ZIJDE 

De stad sluipt door een schemering van mist
en boten varen doelloos door de grachten
zo wijlen dromen in de lange nachten
wanneer de ziel de dag heeft afgewist.

Als alle dingen sterven aan de stilte
en ’t buigzaam hart zijn eigen weg kan gaan
in d’oude catacomben leert verstaan
wat liefde is, ontdaan van liefdes kilte.

De stad weerkaatst veelvoudig mijn gezicht
in spiegels die verweerd zijn van het wachten
op deze vrede, vrij van aards betrachten –
het rijk van gids, in grensgebied gesticht.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 03 Apr 2020 04:02:42 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/f87cd7c2/d9038ce3.mp3" length="3929650" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>245</itunes:duration>
      <itunes:summary>AAN GENE ZIJDE 

De stad sluipt door een schemering van mist
en boten varen doelloos door de grachten
zo wijlen dromen in de lange nachten
wanneer de ziel de dag heeft afgewist.

Als alle dingen sterven aan de stilte
en ’t buigzaam hart zijn eigen weg kan gaan
in d’oude catacomben leert verstaan
wat liefde is, ontdaan van liefdes kilte.

De stad weerkaatst veelvoudig mijn gezicht
in spiegels die verweerd zijn van het wachten
op deze vrede, vrij van aards betrachten –
het rijk van gids, in grensgebied gesticht.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>AAN GENE ZIJDE 

De stad sluipt door een schemering van mist
en boten varen doelloos door de grachten
zo wijlen dromen in de lange nachten
wanneer de ziel de dag heeft afgewist.

Als alle dingen sterven aan de stilte
en ’t buigzaam hart zijn eigen weg kan</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Daglicht" van Judith Herzberg (door Judith Zweistra)</title>
      <itunes:episode>3</itunes:episode>
      <podcast:episode>3</podcast:episode>
      <itunes:title>"Daglicht" van Judith Herzberg (door Judith Zweistra)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/786797425</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/ec79b7d5</link>
      <description>
        <![CDATA[DAGLICHT 

Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[DAGLICHT 

Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 03 Apr 2020 04:02:42 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/ec79b7d5/2ea9bcaa.mp3" length="3963805" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:duration>247</itunes:duration>
      <itunes:summary>DAGLICHT 

Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>DAGLICHT 

Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>"Het girafje dat niets zag" van Annie M.G. Schmidt (door David-Jan Punt)</title>
      <itunes:episode>2</itunes:episode>
      <podcast:episode>2</podcast:episode>
      <itunes:title>"Het girafje dat niets zag" van Annie M.G. Schmidt (door David-Jan Punt)</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/784661203</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/64668a04</link>
      <description>
        <![CDATA[HET GIRAFJE DAT NIETS ZAG 

Drie kleine wezeltjes en een girafje
gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje.
En als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Wat zou er achter dat muurtje zijn?
Zijn daar ook tulpen en rozemarijn?

Kijk eens, girafje, want jij kunt het zien.
Zijn daar ook blauwe konijntjes misschien?
En het girafje keek over de muren.
Daar stond hij heel erg lang te turen
en dan zei hij: NIETS.

Drie kleine wezeltjes en een girafje
liepen weer verder, heel hard op een drafje.
En als ze langs een schutting kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Lieve girafje, kijk jij 'ns even,
wie zou er achter die schutting leven?

Daar zijn vast elfjes en koninginnen,
daar zijn vast mooie prinsesjes daarbinnen.
En het girafje, heel hoog op zijn benen,
stond dan te turen... en stond op zijn tenen
en dan zei hij: NIETS.

Zo ging het telkens en toen, na een poos,
werden de wezeltjes vreselijk boos,
en ze hebben na eventjes praten
't arm girafje maar achtergelaten.
Drie kleine wezeltjes, zonder girafje
gingen naar Hilvarenbeek op een drafje

en als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Achter dat muurtje is zooooveel te zien,
bloemen en prinsen en draken misschien...
En ze geloven het vast en stellig,
daarom is 't leven voor hen zo gezellig.

Maar het girafje is achtergebleven
en dat staat nu heel z'n verdere leven
treurig te zwijgen
en denkt bij z'n eigen:
er was toch echt NIETS.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[HET GIRAFJE DAT NIETS ZAG 

Drie kleine wezeltjes en een girafje
gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje.
En als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Wat zou er achter dat muurtje zijn?
Zijn daar ook tulpen en rozemarijn?

Kijk eens, girafje, want jij kunt het zien.
Zijn daar ook blauwe konijntjes misschien?
En het girafje keek over de muren.
Daar stond hij heel erg lang te turen
en dan zei hij: NIETS.

Drie kleine wezeltjes en een girafje
liepen weer verder, heel hard op een drafje.
En als ze langs een schutting kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Lieve girafje, kijk jij 'ns even,
wie zou er achter die schutting leven?

Daar zijn vast elfjes en koninginnen,
daar zijn vast mooie prinsesjes daarbinnen.
En het girafje, heel hoog op zijn benen,
stond dan te turen... en stond op zijn tenen
en dan zei hij: NIETS.

Zo ging het telkens en toen, na een poos,
werden de wezeltjes vreselijk boos,
en ze hebben na eventjes praten
't arm girafje maar achtergelaten.
Drie kleine wezeltjes, zonder girafje
gingen naar Hilvarenbeek op een drafje

en als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Achter dat muurtje is zooooveel te zien,
bloemen en prinsen en draken misschien...
En ze geloven het vast en stellig,
daarom is 't leven voor hen zo gezellig.

Maar het girafje is achtergebleven
en dat staat nu heel z'n verdere leven
treurig te zwijgen
en denkt bij z'n eigen:
er was toch echt NIETS.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 03 Apr 2020 04:01:02 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/64668a04/bf9051af.mp3" length="5486360" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:image href="https://img.transistor.fm/vYjMUwqyaYXMcTg5S9s9fWqEdGEaEw9zKJdtfcM_G8o/rs:fill:0:0:1/w:1400/h:1400/q:60/mb:500000/aHR0cHM6Ly9pbWct/dXBsb2FkLXByb2R1/Y3Rpb24udHJhbnNp/c3Rvci5mbS9lcGlz/b2RlLzQ2MTE0NC8x/NjEzMDQzMjI1LWFy/dHdvcmsuanBn.jpg"/>
      <itunes:duration>342</itunes:duration>
      <itunes:summary>HET GIRAFJE DAT NIETS ZAG 

Drie kleine wezeltjes en een girafje
gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje.
En als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Wat zou er achter dat muurtje zijn?
Zijn daar ook tulpen en rozemarijn?

Kijk eens, girafje, want jij kunt het zien.
Zijn daar ook blauwe konijntjes misschien?
En het girafje keek over de muren.
Daar stond hij heel erg lang te turen
en dan zei hij: NIETS.

Drie kleine wezeltjes en een girafje
liepen weer verder, heel hard op een drafje.
En als ze langs een schutting kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Lieve girafje, kijk jij 'ns even,
wie zou er achter die schutting leven?

Daar zijn vast elfjes en koninginnen,
daar zijn vast mooie prinsesjes daarbinnen.
En het girafje, heel hoog op zijn benen,
stond dan te turen... en stond op zijn tenen
en dan zei hij: NIETS.

Zo ging het telkens en toen, na een poos,
werden de wezeltjes vreselijk boos,
en ze hebben na eventjes praten
't arm girafje maar achtergelaten.
Drie kleine wezeltjes, zonder girafje
gingen naar Hilvarenbeek op een drafje

en als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Achter dat muurtje is zooooveel te zien,
bloemen en prinsen en draken misschien...
En ze geloven het vast en stellig,
daarom is 't leven voor hen zo gezellig.

Maar het girafje is achtergebleven
en dat staat nu heel z'n verdere leven
treurig te zwijgen
en denkt bij z'n eigen:
er was toch echt NIETS.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>HET GIRAFJE DAT NIETS ZAG 

Drie kleine wezeltjes en een girafje
gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje.
En als ze langs een muurtje kwamen,
zeiden de wezeltjes alle drie samen:
Wat zou er achter dat muurtje zijn?
Zijn daar ook tulpen en rozemarijn?

Kij</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
    <item>
      <title>Trailer</title>
      <itunes:episode>1</itunes:episode>
      <podcast:episode>1</podcast:episode>
      <itunes:title>Trailer</itunes:title>
      <itunes:episodeType>full</itunes:episodeType>
      <guid isPermaLink="false">tag:soundcloud,2010:tracks/784689988</guid>
      <link>https://share.transistor.fm/s/a99d23a0</link>
      <description>
        <![CDATA[Trailer voor "Alles van waarde is weerloos", de podcast over de mooiste gedichten. Meedoen? Laat het me weten via Instagram of Twitter.]]>
      </description>
      <content:encoded>
        <![CDATA[Trailer voor "Alles van waarde is weerloos", de podcast over de mooiste gedichten. Meedoen? Laat het me weten via Instagram of Twitter.]]>
      </content:encoded>
      <pubDate>Fri, 27 Mar 2020 17:16:37 +0000</pubDate>
      <author>De podcast over de mooiste gedichten</author>
      <enclosure url="https://media.transistor.fm/a99d23a0/79a2630c.mp3" length="960854" type="audio/mpeg"/>
      <itunes:author>De podcast over de mooiste gedichten</itunes:author>
      <itunes:image href="https://img.transistor.fm/7fYO360IPbxwriPCdhR4F0yMnOO9MI8cvXFTrphn--k/rs:fill:0:0:1/w:1400/h:1400/q:60/mb:500000/aHR0cHM6Ly9pbWct/dXBsb2FkLXByb2R1/Y3Rpb24udHJhbnNp/c3Rvci5mbS9lcGlz/b2RlLzQ2MTE0My8x/NjEzMDQzMjIzLWFy/dHdvcmsuanBn.jpg"/>
      <itunes:duration>60</itunes:duration>
      <itunes:summary>Trailer voor "Alles van waarde is weerloos", de podcast over de mooiste gedichten. Meedoen? Laat het me weten via Instagram of Twitter.</itunes:summary>
      <itunes:subtitle>Trailer voor "Alles van waarde is weerloos", de podcast over de mooiste gedichten. Meedoen? Laat het me weten via Instagram of Twitter.</itunes:subtitle>
      <itunes:keywords></itunes:keywords>
      <itunes:explicit>No</itunes:explicit>
    </item>
  </channel>
</rss>
